Stefania Wolicka
Hierdie artikel is 'n weesbladsy. Dit is nie geskakel of in ander bladsye ingesluit nie. Help Wikipedia deur na moontlike teks te soek en 'n skakel hierheen te plaas. |
Stefania Wolicka (1851–1937) was 'n Poolse historikus en die eerste vrou wat 'n doktorsgraad in filosofie aan die Universiteit van Zürich (in 1875) ontvang het.[1][2]
Biografie
[wysig | wysig bron]Wolicka, is in Warskou gebore (wat vanaf 1867 binne die Russiese Ryk was) en het haar geskiedenisgraad behaal ten spyte van die pogings van die Russiese regering van destyds om vroue te verhoed om toegang tot hoër onderwys te kry.[3] In 1873 het sy 'n bevel oortree wat Russiese vroue wat in die buiteland studeer, beveel het om hul studies te laat vaar. Wolicka het verkies om haar studies voort te sit, selfs nadat haar versoek om vrystelling van die dekreet geweier is.[4] Sy het 'n direkte versoek aan die Minister van Onderwys, Dmitri Tolstoy, gerig, maar dit was egter sonder sukses.
Russiesgesteunde uitsettings uit Zürich
[wysig | wysig bron]Die Russiese regering was suksesvol met die uitsetting van verskeie vrouestudente in Zürich as gevolg van die politieke bedreiging wat radikale sosialistiese aktiviste genaamd die "Fritschi-sirkel" (vernoem na hul huiseienaar in Zürich, Frau Fritsch) ingehou het. Sommige is in Rusland verhoor tydens die 'Verhoor van Vyftig' in 1877, wat gelei het tot skuldigbevindings en tronkstraf vir verskeie. Daar is geen bewyse dat Wolicka ooit deel van hierdie kring was nie, en onlangse navorsing dui daarop dat sommige studente in Zürich deur die regering as revolusionêre gelys is, uitsluitlik op grond van die feit dat hulle universiteit in Switserland bygewoon het gedurende die tydperk 1872–73.[5] Wolicka se naam was egter op 'n lys van 45 vroulike Russiese studente wat na Tolstoy gestuur is, wat almal verbied is om in die Russiese Ryk te onderrig, wat hulle toe gedwing het om Switserland teen 1 Januarie 1874 te verlaat.[6]
Volgens die rekords van die Universiteit van Zürich was Wolicka van Posen (Poznań) afkomstig, en is in Warskou gebore. Terwyl sy aan die Universiteit van Zürich studeer het, het haar ouers in Zürich gewoon. Ten spyte daarvan dat sy gedwing is om Switserland later te verlaat, het sy in 1875 haar doktorsgraad in die filosofie ontvang. Haar doktorale proefskrif is getiteld, "Griechische Frauengestalten, 1.Teil" (Griekse Vrouefigure, Deel 1).[7] Sy is al een van die "eerste Poolse vroulike akademici" genoem.[8] Hulewicz het opgemerk dat sy tot die eerste generasie Poolse vroulike studente behoort, 'n generasie wat "hoofsaaklik uit heroïese individue" saamgestel is.[9]
Wolicka het in die huwelik getree en bekend geword onder die naam Stefania Wolicka-Arnd.[10] Haar doktorale proefskrif is in 1875 deur Zürcher und Furrer in Zürich gepubliseer.[11] Sy het 'n bekende skrywer oor vroueregte in Pole geword. In 1895 het sy 'n artikel in die Poolse regsjoernaal Athenæum gepubliseer met die titel "Vyf-en-twintig jaar van die parlementêre stryd vir die regte van vroue".[12]
Uitbeelding
[wysig | wysig bron]
Wolicka was die eerste vrou wat in die moderne era 'n doktorsgraad in filosofie in Europa behaal het. Die eerste vrou (sover bekend) wat 'n doktorsgraad in filosofie in Europa ontvang het, is klaarblyklik Elena Cornaro, wat haar graad aan die Universiteit van Padua in 1678 ontvang het.[13] Universiteite in Switserland was die eerste moderne era Europese universiteite wat vroulike studente toegelaat het. Vroulike studente van Pole, Oostenryk, België en ander dele van Europa het in die laat 19de eeu na Switserland verhuis om by die universiteit in te skryf,[14] soos byvoorbeeld België se eerste vroulike universiteitsgegradueerde, dokter Isala Van Diest.
Bibliografie
[wysig | wysig bron]- Stefania Wolicka (1875). Griechische Frauengestalten. 1. Theil. Zürich. OCLC 48859610.
{{cite book}}: AS1-onderhoud: plek sonder uitgewer (link)
Verwysings
[wysig | wysig bron]- ↑ Edith Saurer; Margareth Lanzinger; Elisabeth Frysak (2006). Women's Movements: Networks and Debates in Post-communist Countries in the 19th and 20th Centuries. Böhlau Verlag Köln Weimar. pp. 555–. ISBN 978-3-412-32205-2. Besoek op 30 Mei 2012.
- ↑ Schwartz, Agata (2008). Shifting Voices: Feminist Thought and Women's Writing in Fin-de-siècle Austria and Hungary. McGill-Queen's Press. p. 248. ISBN 9780773532861.
- ↑ Johanson, Christine (1987). Women's Struggle for Higher Education in Russia, 1855–1900. McGill-Queens. pp. 57–58. ISBN 9780773505650.
- ↑ Stefania Wolicka
- ↑ Johanson, Christine (1987). Women's Struggle for Higher Education in Russia, 1855–1900. McGill-Queen's University Press. pp. 54–6. ISBN 9780773505650.
- ↑ Johanson, Christine (1987). Women's Struggle for Higher Education in Russia, 1855–1900. McGill-Queen's University Press. p. 57. ISBN 9780773505650.
- ↑ "Matrikeledition der Universität Zürich". University of Zurich. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 31 Desember 2011. Besoek op 31 Mei 2012.
- ↑ "Ach, te uparte filozofki". ALMA MATER – miesięcznik Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. 2004. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 Junie 2010. Besoek op 2 Junie 2012.
- ↑ Jan Hulewicz (1939). Sprawa wyższego wykształcenia kobiet w Polsce w wieku XIX. Nakł. Polskiej Akademii Umiejętności; skł. gł. w księg. Gebethnera i Wolffa. p. 225. Besoek op 1 Junie 2012.
- ↑ Saurer, Edith & Margareth Lanzinger, Elisabeth Frysak (2006). Women's Movements: Networks and Debates in Post-communist Countries in the 19th and 20th Centuries. Böhlau Verlag Köln Weimar. p. 555. ISBN 9783412322052.
- ↑ Estreicher, Karol Józef Teofil (1880). Bibliografia polska, Volume 5. Johnson Reprint Corp. [1964–1978], 1880. p. 146.
- ↑ Milewski, Stanislaw. "Na gościnnych łamach, cz. II". Palestra. Besoek op 31 Mei 2012.
- ↑ Schwartz, Agata (2008). Shifting Voices: Feminist Thought and Women's Writing in Fin-de-siècle Austria and Hungary. McGill-Queen's Press – MQUP. p. 248. ISBN 9780773532861.
- ↑ Saurer, Edith & Margareth Lanzinger, Elisabeth Frysak (2006). Women's Movements: Networks and Debates in Post-communist Countries in the 19th and 20th Centuries. Böhlau Verlag Köln Weimar. p. 554. ISBN 9783412322052.