Stephen Albert

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Stephen Joel Albert
Geboorte6 Februarie 1941
Afsterwe27 Desember 1992
Beroep(e)Komponis
Genre(s)Klassiek
Portal.svg Musiekportaal

Stephen Joel Albert (6 Februarie 1941 – 27 Desember 1992)[1] was 'n Amerikaanse Komponis.

Biografie[wysig | wysig bron]

Hy is gebore in New York Stad en het as jongeling sy musikale opleiding op die klavier, Franse horing en trompet begin. Hy het eerstens komposisie op die ouderdom van vyftien gestudeer saam met Elie Siegmeister,[2] en het twee jaar later ingeskryf by die Eastman Musiekskool waar hy saam met Darius Milhaud en Bernard Rogers (1958–1960) gestudeer het.

Na lesse in komposisie in Stockholm met Karl-Birger Blomdahl, het Albert saam met Joseph Castaldo by die Philadelphia Musiekakademie gestudeer (BM 1962); en in 1963 het hy saam met George Rochberg gewerk by die Universiteit van Pennsilvanië.

In 1965 het hy 'n Rome Beurs/Prys gewen om te studeer in Rome by die Amerikaanse Akademie in Rome.[3]

Van 1985 tot 1988 het hy gewerk as die Seattle Simfonieorkes se Komponis in residensie.[4][5]

Van sy noemenswaardige studente sluit Daniel Asia in.

Albert het gesterf tydens 'n motorvoertuig ongeluk in Truro, Massachusetts by Cape Cod op 27 Desember 1992.[6][7][8]

Prys en toekennings[wysig | wysig bron]

Stephen Albert het in 1985 die Pulitzerprys vir Musiek gewen vir sy Simfonie No. 1 (Albert)''RiverRun''.[9][10] Hy het postuum in 1995 'n Grammy gewen in die kategorie vir Beste Kontemporêre Komposisie vir sy Tjelloconcerto (Albert) soos opgevoer deur Yo-Yo Ma[11] in 'n 1990 opname met die Baltimore Simfonieorkes, wat gedirigeer was deur David Zinman.[12]

Aaron Jay Kernis het sy 1993 komposisie vir klavierkwartet, Still Movement with Hymn ter herinnering aan Albert opgedra.[13]

Die stadige beweging van Christopher Rouse (komponis) se 1994 Simfonie No. 2 (Rouse) is ook opgedra aan die herinnering van Albert, wat 'n kollega en nabye vriend van Rouse was.[14]

Werke[wysig | wysig bron]

'n Aantal van sy werke was gebaseer op James Joyce se tekste, insluitende "Tapioca Pudding," "Winter Canticle", en "Ecce puer" van Joyce se gedig met dieselfde naam.[15]

Sy bekende Tjelloconcerto (Albert) het begin as 'n versoek deur die Baltimore Simfonieorkes in 1987 vir 'n vyftien-minuut orkestrale stuk. In 1988 was die versoek verander na 'n concerto vir Yo-Yo Ma. Die komponis het Ma aangeprys vir sy hulp met die voltooiing van die werk.

Albert het begin met materiaal wat verkry was vanaf twee vroeëre werke van 1988 naamlik, "Anthem and Processionals" en "The Stone Harp." Hy het in 1989 met die komponeer van die werk begin en was in 1990 daarmee klaar. Die buiging van die werk het op 31 Maart 1990 plaasgevind met Yo-Yo Ma as die solis saam met die Baltimore Simfonieorkes, gedirigeer deur David Zinman. 'n Gewysigde weergawe daarvan was deel van 'n 1993 plaat, "The New York Album."[16]

Volgens Yo-Yo Ma was die komposisie "'n tipe van 'n katarsis." Dit het van die stryde in sy lewe geïnkorporeer, insluitende die tydperke waartydens hy gely het aan Skrywersblok asook die dood van sy vader. Die werk is opgedra aan die herinnering van sy vader.[17]

Orkestraal[wysig | wysig bron]

Concertante[wysig | wysig bron]

  • Tjelloconcerto (Albert) (1990) – 30 minute
  • Distant Hills (orkestrale weergawe) (1989) – 31 minute
  • Flower of the Mountain van "Distant Hills" (orkestrale weergawe) (1985) – 16 minute
  • In Concordiam (1986) – 17 minute
  • Into Eclipse (orkes met stemweergawe) (1981) – 30 minute
  • Sun's Heat from "Distant Hills" (orkesweergawe) (1989) – 15 minute
  • Winter Canticle (1991) – 14 minute
  • Wolf Time (1968) – 20 minute

Ensemble (7 oof meer spelers)[wysig | wysig bron]

  • Distant Hills (kamerorkes weergawe) (1989) – 31 minute
  • Flower of the Mountain from "Distant Hills" (kamerorkes weergawe) (1985) – 16 minute
  • Sun's Heat from "Distant Hills" (kamerorkes weergawe) (1989) – 15 minute
  • TreeStone (1983) – 45 minute

Kamerorkes[wysig | wysig bron]

  • Tribute (1988) – 9 minute

Koorwerke[wysig | wysig bron]

  • Bacchae: 'n Seremonie in Musiek (1967) – 8 minute

Vokale werke[wysig | wysig bron]

  • Ecce Puer (1992) – 6 minute
  • Rilke Song – On Nights Like This (1991) – 5 minute
  • The Stone Harp (1988) – 14 minute
  • To Wake the Dead (1977) – 25 minute
  • Wedding Songs (1964) – 10 minute

Onderhoude[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. name="Harvard Bio">Randel, Don Michael, ed. (1996). "Albert, Stephen (Joel)". The Harvard biographical dictionary of music. Cambridge, Mass.: Belknap Press of Harvard Univ. Press. p. 11. ISBN 0-674-37299-9. 
  2. name="Who Was Who">"Albert, Stephen Joel". Who Was Who in America, 1993–1996, vol. 11. New Providence, N.J.: Marquis Who's Who. 1996. p. 3. ISBN 0-8379-0225-8. 
  3. name = RT>History of the Rome Prize in Music Composition”. URL besoek op 13 Februarie 2015.
  4. name="Harvard Bio"
  5. Stephen Albert”. G. Schirmer Inc: October 1996. URL besoek op 28 December 2011.
  6. name="NYTimes">Kozinn, Allan (29 Desember 1992). “Stephen J. Albert, 51, Composer; Won a Pulitzer for His 'Riverrun'”. The New York Times. URL besoek op 5 April 2015.
  7. name="Variety">Stephen Albert”. Variety. 4 Januarie 1993. URL besoek op 5 April 2015.
  8. Wigler, Stephen (29 Desember 1992). “Stephen Albert, his melodious music helped define the 'New Romanticism'”. The Baltimore Sun. URL besoek op 9 Mei 2015.
  9. name="NYTimes"
  10. name="Variety"
  11. (3 Maart 1995) “The 1995 Grammy Winners”. Besoek op 8 Junie 2015.
  12. Grayson, David. Liner notes to "The New York Album." 1994.
  13. Aaron Jay Kernis (1988). “Still Movement with Hymn”. G. Schirmer Inc.. URL besoek op 1 Junie 2016.
  14. Rouse, Christopher. Symphony No. 2: Program Note by the Composer. 1994. Retrieved 5 April 2015.
  15. name="Grayson, David">Grayson, David.
  16. name="Grayson, David"
  17. name="Grayson, David"
  18. Price, Walter (April 23, 1989). “STEPHEN ALBERT: Symphony "RiverRun"; National Symphony...”. Los Angeles Times. URL besoek op May 9, 2015.
  19. Dickinson, Peter (Junie 1990). “Albert In Concordiam; Treestone”. Gramophone. URL besoek op 9 Mei 2015.
  20. Schwartz, Steve (Augustus 2007). “ALBERT: Symphony No. 1 'RiverRun'. Symphony No. 2. – Russian Philharmonic Orchestra/Paul Polivnick.”. Classical CD Review. URL besoek op 9 Mei 2015.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]