Stut (meganies)

Stutte op die onderstel, vlerke en stertvlak van 'n Antonov An-2 tweedekker vliegtuig.

Dwarsversterking op 'n brug.

'n Stut, of 'n versterking, is 'n strukturele komponent wat algemeen in ingenieurswese, lugvaartkunde, argitektuur en anatomie voorkom. Stutte werk gewoonlik deur liniêre kompressie (drukking) te weerstaan, maar hulle kan ook in spanning (trekkrag) werk. 'n Konstruksie wat versterk is met stutte sodat dit driehoeke en tetraëder vorm, is 'n traliewerk of 'n ruimteraam (Engels: Truss of spaceframe). Dit is baie sterk en lig.

In Engels word soms onderskeid tussen strut en stay gemaak. Struts is meestal om drukkragte te hanteer, terwyl stays meestal vir trekkragte is. 'n Bracket (Engels) is 'n koppelstuk of hegstuk.

Argitektuur en konstruksie

Siviele ingenieurswese, veral in die onderafdeling struktuuringenieurswese, is stutte 'n sentrale deel van ontwerp en konstruksie. Stutte is algemeen in houtraamwerk en dakbalke. Stutte kan in enige rigting voorkom: vertikaal, horisontaal, skuins of loodreg met die hoofbalk. Dit kan reguit of geboë wees. In die VK word die woord stut gewoonlik gebruik om na 'n ligter versterking te verwys. Primêre vertikale versterkings word pilare genoem.

• 
  Elmboogstut of winkelhaak vir 'n rak.
• 
  Houtraambrug met dwarsstutte.

Die elmboog wat rakke vashou, is ook 'n tipe stut. Met eenvoudige driehoeksmeting kan die kragte wat op 'n plat, tweedimensionele raamwerk deur 'n las (of gewig) veroorsaak word, redelik maklik op papier uitgewerk word. Om die selfde te doen in 'n driedimensionele konstruksie kan heelwat meer ingewikkeld word om sonder hulp van 'n rekenaar te doen.

As komponente van 'n motoronderstel, kan stutte passiewe versterking van die onderstel en bakwerk wees, of aktiewe, bewegende onderdele wees, byvoorbeeld as deel van die vering.

Sien ook

• MacPhersonstut