Suid-Atlantiese Anomalie

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Die afwyking op ’n hoogte van 560 km.[1]

Die Suid-Atlantiese Anomalie (SAA) is ’n streek in die Aarde se atmosfeer waar die binneste Van Allen-stralingsgordel die naaste aan die Aarde se oppervlak kom: sowat 200 km. Dit lei tot ’n toename in die vloed van energieke deeltjies in die streek wat satelliete blootstel aan hoër vlakke van straling as gewoonlik.

Die afwyking word veroorsaak deur die feit dat die Aarde en sy magnetiese dipool nie konsentries is nie. Die SAA is die streek na aan die Aarde waar die magneetveld op sy swakste is relatief tot ’n geïdealiseerde aardgesentreerde dipoolveld.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Snowden, S. L.; Arida, Michael. "South Atlantic Anomaly" (in Engels). ROSAT Guest Observer Facility. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 13 Maart 2020. Besoek op 16 Oktober 2007.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]