Supermarine Attacker

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Supermarine Attacker
Parked Supermarine Attacker.jpg
Tipe Vegvliegtuig
Vervaardiger Supermarine Aviation Works
Nooiensvlug 27 Julie 1946
Vrygestel Augustus 1951
Hoofgebruikers Britse Vloot
Pakistani Lugmag
Aantal gebou 182 + 3 prototipes

Die Supermarine Attacker is 'n Britse vegvliegtuig wat ontwerp is sodat die Britse Lugmag so gou as moontlik nog 'n vegvliegtuig in diens kon kry. Hulle het eenvoudig 'n Rolls-Royce Nene-motor met die vlerke en onderstel van die suiermotor aangedrewe Supermarine Spiteful gekombineer. Die gevolg was 'n straalvliegtuig met 'n stertwiel konfigurasie. Die prototipe het sy nooiensvlug op 27 Julie 1946 voltooi; hulle is egter eers in Augustus 1951 in diens gestel en dan wel met die Britse Vloot. Teen daardie tyd het die Britse Lugmag die vliegtuig nie meer geskik gevind vir hulle behoeftes nie.

Die stertwiel konfigurasie het landing op die dek van 'n vliegdekskip bemoeilik, maar omrede dit die eerste operasionele straalvliegtuig vir die Vloot was, is daarmee volhard. Hulle is onttrek uit die voorste linies in 1954. 'n Klompie was ook verskaf aan die Pakistani Lugmag waar hulle as land gebaseerde vliegtuie gebruik is.

Tegniese besonderhede[wysig | wysig bron]

Besonderhede van die Supermarine Attacker F.Mk 1:
Item Statistiek
Aantal motore 1
Tipe motor Straalmotor
Vervaardiger Rolls-Royce Nene 3 turbostraal.
Kraglewering per motor 2 271 stukrag
Vlerkspan 11,25 m
Lengte 11,43 m
Hoogte 3,02 m
Vlerkoppervlakte 21,0 m2
Maks. opstygmassa 5 539 kg
Maks. snelheid 950 km/h
Operasionele hoogte 13 715 m
Togafstand 950 km
Klimvermoë 1 936 m per minuut
Bewapening Vier 20.0 mm kanonne in vlerke.

Sien ook[wysig | wysig bron]

Bron[wysig | wysig bron]