Susan Collins

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Susan Collins
Susan Collins

Amerikaanse Senator van Maine
Ampsbekleër
Termynaanvang
3 Januarie 1997
Voorafgegaan deur William Cohen

Voorsitter van die Senaat se verouderingskomitee
Ampsbekleër
Termynaanvang
3 Januarie 2015
Voorafgegaan deur Bill Nelson

Voorsitter van die Senaatskomitee vir binnelandse veiligheid en regeringsake
Ampstermyn
3 Januarie 2003 – 3 Januarie 2007
Voorafgegaan deur Joe Lieberman
Opgevolg deur Joe Lieberman

Persoonlike besonderhede
Gebore Susan Margaret Collins
7 Desember 1952 (1952-12-07) (68 jaar oud)
Caribou, Maine, V.S.A
Nasionaliteit Amerikaner
Politieke party Republikeins
Eggenoot/-note Thomas Daffron (t. 2012)
Alma mater St. Lawrence Universiteit

Susan Margaret Collins (gebore op 7 Desember 1952 in Caribou, Maine) is 'n Amerikaanse politikus wat as die senior Amerikaanse senator van Maine dien. Sy is 'n Republikein en het al Maine sedert 1997 in die Senaat verteenwoordig.

Collins is 'n gegradueerde van die St. Lawrence Universiteit in Canton, New York. Sy het in 1975 haar loopbaan begin as 'n personeelassistent vir senator William Cohen. In 1981 is sy as die personeel direkteur van die toesig oor die subkomitee vir regeringsbestuur van die komitee vir regeringsake (wat later die Komitee vir Binnelandse Veiligheid en Regeringsake geword het) aangewys.[1] Goewerneur John R. McKernan Jr. het haar as die kommissaris van Maine se Department vir Professionele en Finansiële Regulering in 1987 benoem. In 1992 het president George H. W. Bush haar as die direkteur van die streekkantoor van die Kleinsake-administrasie in Boston aangestel.

Collins het in 1993 'n adjunk-tesourier in die kantoor van die tesourier en ontvanger-generaal van Massachusetts geword.[2] Nadat sy in 1994 na Maine teruggetrek het, het die Republikeinse Party haar as hul goewerneurskandidaat vir die algemene verkiesing in 1994 genomineer. Sy was die eerste vroulike genomineerde van 'n groot-party en het derde geëindig met 23% van die stemme. Na haar kandidatuur vir goewerneur in 1994 het sy die stigterdirekteur van die Centre for Family Business aan die Husson Universiteit in Bangor, Maine geword.

Collins is vir die eerste keer in 1996 tot die Amerikaanse senaat verkies. Sy is in 2002, 2008, 2014 en 2020 herverkies. Sy is 'n senior lid van die Senaat se spesiale komitee vir veroudering en 'n voormalige voorsitter van die Senaatskomitee vir Binnelandse Veiligheid en Regeringsake. Collins is die meeste senior Republikeinse vrou in die Senaat, dekaan van Maine se kongresafvaardiging en die enigste Republikein van Nieu-Engeland in die 116ste en 117de Kongresse. Sy word dikwels as 'n gematigde Republikein benoem en is soms 'n deurslaggewende stem in die Senaat.[3][4][5] Tot op hede is Collins die langdurigste Republikeinse vrou in die Senaat.[6][7]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. (en) "History - Homeland Security & Governmental Affairs Committee". hsgac.senate.gov. Besoek op 13 Oktober 2017.
  2. "COLLINS, Susan Margaret". US House of Representatives: History, Art & Archives. Besoek op 11 Februarie 2020.
  3. (en) Pathé, Simone; Pathé, Simone (15 November 2018). "Poliquin Loss Wipes Out New England Republicans in the House". Roll Call (in Engels). Besoek op 16 November 2018.
  4. (en) Woodard, Colin (5 Februarie 2017). "Sen. Susan Collins develops pivotal, but uncomfortable, role as check on Trump". Press Herald. Besoek op 23 Mei 2019.
  5. (en) Kiefer, Francine (23 Julie 2018). "Can the center hold? Susan Collins and the high wire act of being a moderate". Christian Science Monitor. ISSN 0882-7729. Besoek op 23 Mei 2019.
  6. (en) Wolfe, Rob (3 Januarie 2021). "Collins sworn in for historic fifth term in U.S. Senate". The Portland Press Herald. South Portland, ME. Besoek op 8 Januarie 2021.
  7. Cochrane, Emily (27 November 2020). "Empowered by an Odds-Defying Win, Susan Collins Is Ready to Deal". The New York Times. New York, NY. Besoek op 8 Januarie 2021.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]