Termioniese emissie

Termioniese emissie is die bevryding van gelaaide deeltjies van 'n warm elektrode waarvan die termiese energie sommige deeltjies genoeg kinetiese energie gee om van die materiaal se oppervlakte te ontsnap. Die deeltjies, soms termione genoem in vroeë literatuur, staan ​​nou as ione of elektrone bekend. Termiese elektronemissie verwys spesifiek na die emissie van elektrone en vind plaas wanneer termiese energie die materiaal se werkfunksie oorkom.

Na emissie word 'n teenoorgestelde lading van gelyke grootte as die uitgestraalde lading aanvanklik in die emissiegebied agtergelaat. Maar as die uitstraler aan 'n battery gekoppel is, word daardie oorblywende lading geneutraliseer deur lading wat deur die battery verskaf word soos deeltjies uitgestraal word, sodat die uitstraler dieselfde lading sal hê as wat dit voor emissie gehad het. Dit vergemaklik addisionele emissie om 'n elektriese stroom te onderhou. Thomas Edison het in 1880, terwyl hy sy gloeilamp ontwerp het, hierdie stroom opgemerk, daarom het daaropvolgende wetenskaplikes na die stroom as die Edison-effek verwys, hoewel dit eers na die ontdekking van die elektron in 1897 was dat wetenskaplikes verstaan ​​het dat elektrone vrygestel word en hoekom.