The Cult

The Cult
The Cult hoofop Ramblin' Man Fair 2018
Agtergrondinligting
Ook bekend as	Death Cult (1983–1984, 2023–hede)
Oorsprong	Bradford, Engeland
Genres	hardrock gotiese rock alternatiewe rock heavy metal post-punk (vroeë)
Jare aktief	1983–1995 1999–2002 2006–hede
Etikette	Situation Two Beggars Banquet Atlantic Roadrunner Sire Warner Bros. Aderra Cooking Vinyl Dine Alone Black Hill
Assosiasies	Southern Death Cult
Webwerf	thecult.us
Lede	Ian Astbury Billy Duffy John Tempesta Charlie Jones
Gewese lede	Jamie Stewart Ray Mondo Nigel Preston Les Warner Kid Chaos Matt Sorum Michael Lee Scott Garrett Kinley Wolfe Craig Adams Martyn LeNoble Chris Wyse Damon Fox Grant Fitzpatrick

The Cult is ’n Engelse rock-groep wat in 1983 in Bradford gestig is. Voordat hulle in Januarie 1984 op hul huidige naam besluit het, het die groep onder die naam Death Cult opgetree, wat ’n ontwikkeling was van die naam van hoofsanger Ian Astbury se vorige groep Southern Death Cult. Hulle het in die middel-1980’s ’n toegewyde aanhang in die Verenigde Koninkryk opgebou as ’n post-punk- en gothic rock-groep, met enkelsnitte soos "She Sells Sanctuary", voordat hulle in die laat 1980’s in die Verenigde State hoofstroomsukses bereik het en hulself as ’n hardrock-groep gevestig het met enkelsnitte soos "Love Removal Machine". Sedert die aanvanklike stigting in 1983 het die groep verskeie besettings gehad: die lede wat die langste dien, is Astbury en kitaarspeler Billy Duffy, wat ook hul twee hoofliedjieskrywers is.

The Cult se debuutateljeealbum Dreamtime is in 1984 vrygestel met matige sukses, met die hoofenkelsnit "Spiritwalker" wat nommer 1 op die UK Indie Chart bereik het. Hul tweede ateljeealbum, Love (1985), was ook suksesvol en het nommer 4 in die Verenigde Koninkryk bereik, met enkelsnitte soos "She Sells Sanctuary" en "Rain". Die groep se derde ateljeealbum, Electric (1987), het hulle tot nuwe hoogtes van sukses geloods, het ook nommer 4 in die Verenigde Koninkryk bereik en hoog op kaarte in ander gebiede geplaas, en het die treffers "Love Removal Machine", "Lil' Devil" en "Wild Flower" opgelewer. Op dié album het The Cult hul post-punk-klank met hard rock aangevul; die verfyning van hierdie nuwe klank is moontlik gemaak deur vervaardiger Rick Rubin. Ná hul verhuising na Los Angeles, waar die groep vir die res van hul loopbaan gevestig gebly het, het The Cult die musikale eksperimentering van Electric voortgesit met hul opvolgateljeealbum Sonic Temple (1989), wat hul eerste samewerking met Bob Rock was, wat later verskeie van die groep se daaropvolgende ateljeealbums sou vervaardig. Sonic Temple was hul suksesvolste ateljeealbum tot op daardie stadium, het die Top 10 op die Britse en Amerikaanse kaarte bereik, en het een van die groep se gewildste liedjies, "Fire Woman", ingesluit.

Teen die tyd van hul vyfde ateljeealbum Ceremony (1991) het spanning en kreatiewe verskille tussen die groeplede begin ontstaan. Dit het daartoe gelei dat die opnamesessies vir Ceremony sonder ’n stabiele besetting plaasgevind het, wat Astbury en Duffy as die enigste twee amptelike lede gelaat het, met ondersteuning van sessiemusikante op baskitaar en tromme. Die voortdurende spanning het in die volgende paar jaar voortgeduur, waartydens die groep nog een ateljeealbum – The Cult (1994) – opgeneem het voordat hulle in 1995 ontbind het. The Cult het in 1999 herenig en twee jaar later hul sewende ateljeealbum Beyond Good and Evil uitgereik. Die kommersiële mislukking van die album en hernude spanning het in 2002 tot die groep se tweede ontbinding gelei. The Cult het weer in 2006 herenig, en het sedertdien nog vier ateljeealbums uitgereik: Born into This (2007), Choice of Weapon (2012), Hidden City (2016) en Under the Midnight Sun (2022).

Diskografie

Ateljee-albums

• Dreamtime (1984)
• Love (1985)
• Electric (1987)
• Sonic Temple (1989)
• Ceremony (1991)
• The Cult (1994)
• Beyond Good and Evil (2001)
• Born into This (2007)
• Choice of Weapon (2012)
• Hidden City (2016)
• Under the Midnight Sun (2022)

Eksterne skakels

• Amptelike webwerf