Thomas Tew

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Thomas Tew
Thomas Tew vertel goewerneur Fletcher van New York van sy avonture, deur Howard Pyle.
Thomas Tew vertel goewerneur Fletcher van New York van sy avonture, deur Howard Pyle.
Soort Seerower
Gebore 1649 (?)
Oorlede September 1695
Arabiese See
Rede vir dood Tydens aksie
Loopbaan
Jare aktief 1692-1695
Ander name Rhode Island Pirate
Rang Kaptein
Gebied Rhode Island, New York (basis),
Indiese Oseaan
Skepe Amity

Thomas Tew (oorlede September 1695) was ’n 17de-eeuse Engelse kaapvaarder wat ’n seerower geword het. Hy het op twee groot plundertogte gegaan en is tydens die tweede tog gedood. Hy het die roete bekend as die Seerowersroete begin. Baie ander berugte seerowers het in sy voetspoere gevolg, onder andere Henry Every en William Kidd. Tew was na berig word een van die stigters van die seerowerstaat Libertalia.

Lewe[wysig | wysig bron]

Soms word genoem Tew was van Rhode Island,[1] maar dit is onseker waar hy gebore is. Hy het wel in ’n stadium in Newport, Rhode Island, gewoon. In 1691 het Tew na Bermuda verhuis.[2] Sommige beweer hy was toe reeds ’n seerower, maar daar is nie eintlik bewyse hiervan nie. Hy was moontlik slegs betrokke by kaapvaart teen Franse en Spaanse skepe.[3] Op Tew se eerste plundertog was kaptein Richard Want sy eerste stuurman,[4] en op die tweede was Want aan die stuur van sy eie skip, die Dolphin, aan die sy van Tew se Amity.

Thomas Tew op ’n sigaretkaart.
Tew se tradisionele seerowersvlag.

Eerste seerowertog[wysig | wysig bron]

In 1692 het Thomas Tew ’n kapersbrief gekry om ’n Franse fabriek naby die kus van Wes-Afrika te vernietig.[5] Hy en die kaapvaarder George Dew het saam vertrek, maar het in ’n storm op see geskei geraak. Dew se verwoeste skip het dit tot in Saldanhabaai, Suid-Afrika, gemaak, waar hy in hegtenis geneem is.[6]

Net nadat hulle Bermuda verlaat het, het Tew sy bemanning se toestemming gevra om na seerowery oor te slaan en hulle het ingestem. Sonder hulle toestemming sou hy dit nie kon doen nie.[7] Hulle het dadelik ’n kwartiermeester gekies, wat die kaptein se mag uitbalanseer het.[8]

Tew het die Rooisee bereik en laat in 1693, op pad van Indië na die Ottomaanse Ryk, het hy en sy bemanning ’n groot dhow verower. Net die goud en silwer aan boord was £100 000 werd. Tew wou dadelik die ander skepe in die Indiese konvooi ook agternasit, maar sy kwartiermeester het hom teengestaan. Hy het toe na die Kaap die Goeie Hoop vertrek en op pad[9] by Adam Baldridge se seerowernedersetting by St. Mary op Madagaskar aangedoen.[10]

Tweede seerowertog[wysig | wysig bron]

In November 1694 het Tew nog ’n kapersbrief van Fletcher gekoop en op sy tweede pludertog vertrek met sowat 30 tot 40 bemanningslede.[11] Hulle het in Augustus 1695 by die Mandab-seestraat by die mond van die Rooisee aangekom. Hier het Tew verskeie ander seerowers gekry wat in sy voetspore wou volg en gehoop het om soortgelyke sukses te behaal, insluitende Henry Avery, Thomas Wake en Richard Want. Tew en die ander seerowerkapteins het besluit om saam te seil.

In September 1695 het ’n konvooi met 25 skepe van die Mogolryk die Mandab-seestraat genader en in die nag verby die seerowers geglip. Tew en die ander seerowers het hulle agternagesit. Die Amity het een van die Mogolskepe aangeval en hy is in die daaropvolgende geveg gedood, na berig word met ’n kanonskoot. Sy bemanning het oorgegee, maar is later bevry toe Avery se Fancy een van die skepe oorrompel.[12]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Thomas Tew
  2. Merchant, 25.
  3. Christine L. Putnam, "Of Captain Thomas Tew"
  4. "Thomas Tew". www.jcs-group.com. Besoek op 2 Julie 2017.
  5. Merchant, 26.
  6. Marley, David (2010). Pirates of the Americas (in Engels). Santa Barbara CA: ABC-CLIO. ISBN 9781598842012. Besoek op 30 Julie 2017.
  7. Johnson, p. 86.
  8. Charles Johnson, A General History of the Pyrates Londen: Gedruk vir en verkoop deur T. Woodward, 1728, p. 86.
  9. Jameson, John Franklin (1923). Privateering and Piracy in the Colonial Period: Illustrative Documents (in Engels). New York: Macmillan.
  10. Johnson, p. 87.
  11. Thomas Tew (webtuiste deur Paul Orton)
  12. Botting, p. 82; Putnam [1]; Johnson, p. 108-09.

Bronne[wysig | wysig bron]

  • Botting, Douglas. The Pirates. Time-Life Books, 1978.
  • Johnson, Charles. The History of the Pirates: containing the lives of Captain Mission…. Londen: Gedruk vir en verkoop deur T. Woodward, 1728.
  • Merchant, Gloria. Pirates of Colonial Newport. The History Press, 2014.
  • Zacks, Richard. The Pirate Hunter, 2003.

Skakels[wysig | wysig bron]