Gaan na inhoud

Vlag van Swede

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Vlag van Swede
Vlag van Swede
Vlag van Swede
Bynaam (sv) Sveriges flagga
Gebruik Burgerlike- en staatsvlag en vaandel Burgerlike en staatsvlag en -vaandel
Verhouding 5:8
Goedgekeur 22 Junie 1906[1]
Ontwerp ’n Geel Skandinawiese kruis op ’n blou veld. Die vertikale arm van die kruis is in die rigting van die vlagpaal verskuif.
Wisselvormvlag van Swede
Wisselvormvlag van Swede
Bynaam (sv) örlogsflaggan
Gebruik Oorlogsvlag en Vlootvaandel Oorlogsvlag en vlootvaandel
Verhouding 1:2
Goedgekeur Mideel-17de eeu
Wetlik beskryf op 6 November 1663.[2]
Huidige ontwerp: 22 Junie 1906
Ontwerp ’n Geel Skandinawiese kruis op ’n blou veld in die vorm van ’n swaelstert. Die vertikale arm van die kruis is in die rigting van die vlagpaal verskuif.

Die nasionale vlag van Swede (Sweeds: Sveriges flagga) is op 22 Junie 1906 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n geel Skandinawiese kruis op ’n blou veld. Die vertikale arm van die kruis is in die rigting van die vlagpaal verskuif volgens die patroon van die ander Skandinawiese vlae. Die Skandinawiese kruis verteenwoordig Christenskap.[3][4][5][6][7]

Die ontwerp en kleure van die Sweedse vlag is glo ontleen aan die huldige wapen van Swede wat uit 1442 dateer en blou is kwartaalliks gedeel deur ’n kruispatroon in goud. Blou en geel word ten minste sedert Magnus III se koninklike wapen uit 1275 as Sweedse kleure gebruik.

Ontwerp

[wysig | wysig bron]
’n Wapperende vlag van Swede

Die Sweedse vlag het die volgende tegniese ontwerp:

Konstruksietekening
Konstruksietekening

Kleure

[wysig | wysig bron]

Die kleurskema word hieronder gelys:


Kleurskema		 Blou (Blå) Geel (Gul)
Stelsel Natuurkleure Pantone Natuurkleure Pantone
Kleurnaam4055-R95B301 C0580-Y10R116 C
Heksadesimaal#005583#004B87#FFC200#FFCD00
RGB0, 85, 1310, 75, 135255, 194, 0255, 205, 0
CMYK100, 35, 0, 49100, 44, 0, 470, 24, 100, 00, 20, 100, 0

Verhouding en kleurskema

[wysig | wysig bron]

Die Sweedse vlag is slegs een van vyf vlae met die verhouding 5:8, die ander is dié van Argentinië, Guatemala, Palau en Pole. Dit is ook een van slegs vier vlae met die kleurskema blou en geel, die ander is dié van Kasakstan, Palau en Oekraïne.

Staatsvlag en burgerlike vaandel

[wysig | wysig bron]

Die afmetings van die Sweedse vlag is 5:2:9 horisontaal en 4:2:4 vertikaal. Die afmetings van die Sweedse swawelstertvlag is 5:2:5:8 horisontaal en 4:2:4 vertikaal.[8] Die vlagkleure word amptelik bepaal volgens die natuurlike kleurskema as NCS 0580-Y10R vir die geelskakering en NCS 4055-R95B vir die blouskakering.[9] Volgens die Pantone-stelsel word die blou bepaal as PMS 301 C/U en die geel as PMS 116 of PMS 109 U.[10][11][12][13] Die vierkantige Sweedse staatsvlag is identies aan die burgerlike vaandel. Sweedse wetgewing bepaal nie die ontwerp van die Sweedse wimpel nie, maar dit word aanbeveel dat sy kleurskema met dié van die nasionale vlag ooreenstem.[14]

Vlootvaandel

[wysig | wysig bron]
Die kuswagskip HSwMS Gustaf V in 1957 met die huidige vlootvaandel en die groter wapen aan die agterdek

Die swawelstertvlag (Sweeds: tretungad flagga) word as vlootvaandel (örlogsflaggan) gebruik. Sy algehele verhouding, insluitende die stert, is 1:2. Die vlag word ook as Sweedse vlootgeus (örlogsgösen) gebruik. Die geuse is kleiner as die vaandels, maar hulle het dieselfde afmetings. Die Sweedse swawelstertvlag was oorspronklik die koning se persoonlike kenteken of die kenteken het ’n beveel verteenwoordig wat deur die koning uitgereik is. Dit was oorspronklik tweepuntig, maar in die middel-17de eeu af het die kenmerkende swawelstert verskyn. Die vlag word ook deur die departement van verdediging gehys, terwyl burgerlike departemente vierkantige vlae gebruik.

Koninklike standaard

[wysig | wysig bron]
Die koninklike standaard wapper op die Koninklike paleis in Stockholm

Die koninklike standaard (Kungliga flaggan) is identies aan die driepuntige vlootvaandel, behalwe vir ’n wit veld met óf die groter óf kleiner wapen van Swede daarin omring deur die Orde van die Serafim wat die monarg as sy grootmeester het. Die monarg self besluit oor die spesifieke gebruik van die koninklike vlag.[15]

Geskiedenis

[wysig | wysig bron]

Mitologie

[wysig | wysig bron]

Volgens ’n vroeë moderne legende het die 12de-eeuse koning Erik IX ’n goue kruis in die hemel gesien toe hy tydens die Eerste Sweedse Kruistog in 1157 in Finland voet aan wal gesit het. Omdat hy dit as ’n teken van God beskou het, het hy die goue kruis op ’n blou agtergrond as sy vaandel aangeneem.[16]

Volgens ’n ander teorie is die Sweedse vlag ontwerp tydens die bewind van koning Karl Knutsson wat in 1442 ook die wapen van Swede ingevoer het. Die nasionale wapen is ’n samevoeging van koning Albert se wapen uit 1364 en koning Magnus III se wapen uit 1275 en dit is blou kwartaalliks gedeel deur ’n kruispatroon in goud.

Volgens historici was die Sweedse vlag voor 1420 blou met ’n goue kruis daarop en ’n eeu later is dit tydens die vroeë bewind van Gustaf V verander in blou met ’n goue kruis daarop.[verwysing benodig]

Vroeë geskiedenis

[wysig | wysig bron]

Die presiese ouderdom van die Sweedse vlag is nie bekend nie, maar die oudste gedokumenteerde uitbeeldings van ’n blou doek met ’n geel kruis daarop dateer uit Gustaf I se bewind aan die vroeë 16de eeu.[verwysing benodig] Die eerste wetlike beskrywing van die vlag was in ’n koninklike lasbrief van 19 April 1562 as “geel in ’n kruis gevorm op blou”.[18] Soos in ’n koninklike lasbrief van 1569 bepaal moes die geel kruis altyd op Sweedse oorlogsvlae en -vaandels vertoon word. Voorheen het ’n soortgelyke vlag op die wapen van koning Johan III se hertogdom, die huidige Suidwes-Finland, verskyn. Dieselfde wapen word steeds deur dié Finse provinsie gebruik.

Driepuntige vlag

[wysig | wysig bron]

’n Koninklike lasbrief van 6 November 1663 het die gebruik van die driepuntige vlag bepaal, waarvolgens dit slegs as ’n staatsvlag en vlootvaandel gebruik mog word.[2] Volgens dieselfde koninklike lasbrief is handelskepe slegs toegelaat om vierkantige stadsvlae in hul onderskeidelike provinsiale kleure te gebruik. Die handelsvloot het in die praktyk egter ’n vierkantige burgerlike vaandel van die staatsvlag begin gebruik. Volgens ’n regeringsinstruksie oor skeepsbou uit 1730 moes hierdie burgerlike vaandel dieselfde verhouding en kleurskema as die staatsvlag hê met die noemenswaardige verskil om vierkantig gesny te word.[19] In 1756 is die gebruik van wimpels deur privaat skepe verbied.[20]

Blou vaandel

[wysig | wysig bron]

’n Koninklike lasbrief van 18 Augustus 1761 het bepaal dat die argipelvloot, ’n tak van die Sweedse Vloot wat die eilande langs die Sweedse kus verdedig het, ’n geheel en al bou driepuntige vlag gebruik. Die vlootbevelvoerder het ook die reg gehad om die gebruik die gewone oorlogsvaandel pleks van die blou vaandel te las wanneer dit “gepas” was.[21] Dié blou vlag is tot in 1813 gebruik.

Unie tussen Swede en Noorweë

[wysig | wysig bron]

Unievlae van 1815 en 1818

[wysig | wysig bron]
Omstreeks 1850 was Skandinawië ’n politieke visioen. Die Noorse en Sweedse vlae op hierdie beeld toon albei die uniekenmerk

Op 6 Junie 1815 is ’n gemeenskaplike militêre vaandel vir die twee verenigde koninkryke Swede en Noorweë ingevoer. Dié vlag was identies aan die voormalige driepuntige militêre vaandel van Swede behalwe vir ’n wit kruis op ’n rooi veld in die skildhoek. Die wit skuinskruis is voorgestel deur die destydse Noorweegse eerste minister en unionis Peder Anker en dit sou Noorweë verteenwoordig, aangesien die land voorheen met Denemarke verenig was en as ’n onafhanklike land aanvanklik voortgegaan het om dieselfde vlag te gebruik, maar met die nasionale wapen in die skildhoek.[22]

Noorweegse skepe het noord van die Spaanse Kaap Finisterre die Deense burgerlike vaandel met die nasionale wapen in die skildhoek aanhou gebruik, maar hulle moes ter beskerming teen seerowers in die Middellandse See die Sweedse burgerlike vaandel gebruik. In 1818 is ’n gemeenskaplike burgerlike vaandel vir albei lande ingevoer gebaseer op die patroon van die vlootvaandel, maar dit was reghoekig. Hierdie vlag was opsioneel vir Sweedse skepe, maar verpligtend vir Noorse skepe in afgeleë waters. In 1821 het Noorweë ’n nuwe nasionale burgerlike vaandel aangeneem, identies aan die huidige vlag van Noorweë.

Ná die goedkeuring van ’n aparte Noorse vlag het op 17 Julie 1821 ’n koninklike regulasie bepaal dat skepe van albei koninkryke in “afgeleë waters” (byvoorbeeld duskant die Kaap Finisterre) die gemeenskaplike reghoekige burgerlike vaandel (met die skuinskruis in die skildhoek) gebruik.[23] In “afgeleë waters” het hulle die reg geniet om enige van die reghoekige burgerlike vaandel van hul onderskeidelike lande of die gemeenskaplike burgerlike vaandel te gebruik. Hierdie stelsel was van krag tot in 1838.

Unievlae van 1844

[wysig | wysig bron]
Sweedse en Noorse vlae nadat die uniemerk in 1899 van die Noorse vlag verwyder is. Bylaag tot ’n omsendbrief deur die koning, ministerie van buitelandse Sake op 18 Oktober 1899.

Op 20 Junie 1844 het ’n koninklike resolusie nuwe vlae en heraldiek ingevoer om aan albei koninkryke gelyke status binne die unie te verleen. Albei lande het burgerlike en militêre vaandels met dieselfde patroon en hul onderskeidelike nasionale vlae met ’n uniemerk in die skildhoek wat die vlagkleure gekombineer het ontvang. Die vlootvaandel was gebaseer op die tradisionele driepuntige Sweedse model. Daarbenewens moes die nuwe uniemerk as vlootvaandel en die vlag van die gemeenskaplike oorsese diplomatieke missies gebruik word. Die lasbrief het ook bepaal dat die handelsvloot hul onderskeidelike land se reghoekige burgerlike vaandels moes gebruik, insluitende die nuwe uniemerk. Vir albei lande is ook koninklike standaarde ingevoer met hul onderskeidelike vlootvaandel met die uniemerk, waarop die uniewapen in die middel van die kruis gevoeg is.

Die nuwe unievlae is goed ontvang deur die Noorweërs wat sedert die stigting van die unie hul eie militêre vaandel geëis het. In Swede het die nuwe uniemerk egter redelik ongewild geraak en daarna is minagtend verwys as Sillsallaten (Sweeds) of Sildesalaten (Noors) na ’n kleurryke gereg van ingelegde haring, versier met rooi beet en appels in ’n radiale patroon. Die bynaam is glo vir die eerste keer gebruik in ’n toespraak deur Lord Brakel by die Sweedse Adelhuis in Stockholm.[24]

Gedurende die 19de eeu is ’n aantal bepalings oor die gebruik van Sweedse vlae uitgereik. Die militêre vaandel moes ook deur burgerlike regeringskepe en -geboue soos doeane, haweloodse en die koninklike pos gebruik word. Vir hierdie gebruik sou die militêre vaandel ’n wit veld met ’n goue merk hê: Vir die haweloodse (van 1881 af, gebaseer op ’n 1825-voorstel) ’n anker met ’n ster;[25] vir doeane (van 1844 af) met die letter “T” en ’n koninklike kroon daarop;[26] vir die koninklike pos (van 1844 af) ’n poshoring met ’n koninklike kroon. Op 7 Mei 1897 is ’n alternatiewe vlag ingevoer. Hierdie dubbelpuntige vlag is gebruik deur regeringskepe en -geboue wat nie die driepuntige militêre vaandel gebruik het nie.

Aan die einde van die 19de eeu het die toenemende Noorse ontevredenheid met die unie gelei tot die eis vir ’n terugkeer na die “suiwer” 1821-vlag sonder die uniemerk. Teenstanders van die unie het hierdie vlag begin gebruik jare voordat dit amptelik erken is. In die 1890’s het twee agtereenvolgende sittings van die Noorse parlement gestem om die merk te verwyder, maar dié besluit is deur ’n koninklike veto tersyde gestel. Toe die vlagwet in 1898 vir ’n derde keer aangeneem is, moes die koning dit egter goedkeur. Op 12 Oktober 1899 is die uniemerk van die Noorse burgerlike vaandel verwyder. Aangesien die Noorse militêre vaandel volgens die 1814-grondwet ’n unievaandel moes wees, het die uniemerk op militêre vlae gebly tot die ontbinding van die unie met Swede. “Suiwer” militêre vaandels is op 9 Junie 1905 by vestings en vlootskepe gehys.

Die uniemerk het egter tot in 1905 op die Sweedse vlag gebly, toe ’n wet op 28 Oktober 1905 die verwydering van die uniemerk van 1 November 1905 af bepaal het.[27]

Kleurverandering in 1906

[wysig | wysig bron]
Kleurverandering van die Sweedse vlag in 1906

Ná die ontbinding van die unie in 1905 het die driepuntige vlootvandel ook die Sweedse vlootgeus geword en die gemeenskaplike vlootgeus vervang en die vlagwet van 22 Junie 1906 het die gebruik en ontwerp van die vlag verder bepaal, die kleure is gespesifiseer as ljust mellanblå (“ligte mediumblou”) en guldgul (“goudgeel”), ’n afwyking van die voorheen donkerder blouskakering. Die Sweedse staatsvlag is aangepas aan die reghoekige burgerlike vaandel en al die privaat gebruik van die driepuntige vaandel is verbied.

Koninklike standaard

[wysig | wysig bron]

Die koning en koningin gebruik ’n koninklike standaard met die groter wapenskild. Ander lede van die koninklike huis gebruik ’n koninklike standaard met die kleiner wapenskild. Op vlootskepe word die koninklike standaard saam met ’n gesplete wimpel met die groter wapenskild vertoon. Eweneens word op vlootskepe die standaard van die troonopvolger met ’n gesplete wimpel met die kleiner wapenskild vertoon.

Die Sweedse ryksmaarskalk (Riksmarskalken) het ’n reeks besluite oor die koninklike standaard van Swede gepubliseer. In ’n besluit van 6 April 1987 is reëls bepaal hoe die koninklike standaard by die Koninklike paleis van Stockholm gebruik moet word.[28]

  • Die Koninklike standaard met die groter wapenskild word by die Koninklike paleis gehys wanner sy Majesteit die koning in die ryk is en sy verpligtinge as staatshoof waarneem.
  • Die Koninklike standaard met die kleiner wapenskild word by die Koninklike paleis gehys wanner die koning weens siekte, buitelandse reise of ’n ander rede verhinder word om sy verpligtinge as staatshoof waar te neem; ’n lid van die Koninklike huis in die opvolgingslyn wat nie daardeur verhinder word nie neem die verpligtinge as staatshoof in die hoedanigheid as voorlopige regent waar.
  • Die “eenvoudige” driepuntige vlag (sonder die wapenskild) word by die Koninklike paleis gehys wanner die Riksdag kragtens ’n regeringsbevel ’n persoon aangewys het om as voorlopige regent te dien as geen lid van die Koninklike huis in die opvolgingslyn in staat is om te dien. Die driepuntige oorlogsvlag word ook by die Koninklike paleis gehys wanner die speaker, of, in sy onvermydelike afwesigheid, een van die adjunkspeakers, volgens ’n regeringsbevel as voorlopige regent dien wanner geen lid van die Koninklike huis in die opvolgingslyn in staat is om te dien nie.[29]

Onder koning Carl XVI Gustaf, sedert 1973 koning, is die “eenvoudige” driepuntige vlag slegs een keer by die Koninklike paleis gehys. Dit was op 2–3 Julie 1988, toe die koning op ’n privaat besoek was aan Wuppertal, Wes-Duitsland; terselfdertyd was die hertog van Halland, sy oom en destyds die enigste person in die opvolgingslyn, was op ’n privaat besoek aan Sainte-Maxime, Frankryk. Gevolglik het die regering die speaker van die Riksdag, Ingemund Bengtsson, vir twee dae as voorlopige regent aangewys.

Privaat gebruik van die staatsvlag

[wysig | wysig bron]

Daar was ’n paar noemenswaardige vrystellings oor die verbod op privaat individue om die staatsvlag te gebruik. Ingevolge die nuwe vlagregulasies van 22 Junie 1906 is al hierdie voorregte beëindig.

  • Volgens ’n koninklike lasbrief van 31 Oktober 1786 het die Sweedse Oos-Indiese Kompanjie die reg gehad om die driepuntige oorlogsvaandel in “Indiese waters” te gebruik wanneer dit nie onder onmiddellike beskerming van die Sweedse vloot was nie. In die handelsvloot was daar ’n algemene praktyk om die oorlogsvaandel onwettig te gebruik om aan te dui dat die skip bewapen was.[30]
  • In 1838 is besluit dat privaat skepe wat deur die Koninklike pos gekontrakteer is, ’n dubbelstertvlag moes toon.
  • Op 27 Februarie 1832 het die Koninklike Sweedse Seiljagklub die reg ontvang om die driepuntige oorlogsvaandel te gebruik, insluitende ’n wit veld in die middel met ’n goue “O” en ’n hertogkroon daarop (van 1878 af ’n koninklike kroon).
  • Op 7 Junie 1893 het die Koninklike Gotenburgse Seiljagklub die reg ontvang om die driepuntige oorlogsvaandel te gebruik, insluitende ’n wit veld in die middel met ’n goue “G K S S“ en ’n ster daarop.

Gebruik buite Swede

[wysig | wysig bron]

Die vlag van Swede verskyn in die wapen van die Finse provinsie Suidwes-Finland.

Die vlag van Wilmington, Delaware in die Verenigde State is geskoei op die Sweedse vlag in herinnering aan die kortstondige kolonie Nieu-Swede met die seël van die stad op die kruis se middel.[31] Die vlag van Philadelphia, Pennsilvanië, wat ook in die historiese Nieu-Swede geleë is, toon ’n vertikale driekleur pleks van ’n Skandinawiese kruis, maar die kleure blou en geel is gekies in herinnering aan die Sweedse vestiging in die streek.[32] Volgens ’n legende is die Argentynse sokkerklub Boca Juniors se vlag en kleure geïnspireer deur die vlag van Swede.[33]

In die Sjanghai Internasionale Nedersetting bevat die vlag van die Sjanghai Munisipale Raad ’n skild waarop die Sweedse burgerlike vaandel van 1844 geïnkorporeer is.

Vlagprotokol

[wysig | wysig bron]
Die vlag van Swede voor die Ryksdaggebou in Stockholm
Vlae van Swede op halfstok ná die 2025-skoolskietery in Örebro

Wanner die vlag aan ’n alleenstaande vlagpaal gehys word, word aanbeveel dat die vlag se breedte ’n kwart is van die vlagpaal se hoogte. Wanner die vlag aan ’n vlagpaal by ’n gebou gehys word, word aanbeveel dat die vlag se breedte ’n derde is van die vlagpaal se hoogte.[34]

Die tye en reëls vir die hys en stryk van die Sweedse vlag is soos volg:[35]

  • Tussen 1 Maart en 31 Oktober kan die vlag vanaf 08h00 gehys word.
  • Tussen 1 November en 28/29 Februarie kan die vlag vanaf 09h00 gehys word.
  • Die vlag sal teen sononder, maar op die laatste 21h00 gestryk word.
  • As die vlag verlig is kan dit bly hang self ná sondonder.

As die vlag nie meer in ’n vertoonbare toestand is nie, moet dit weggegooi word deur dit op ’n respekvolle manier te verbrand of aan die vervaardiger teruggestuur word vir wegdoening.

Privaatburgers is nie verplig om die vlag op amptelike vlagdae te hys nie, maar hulle word aangemoedig om dit wél te doen. Afgesien van die vlagdae in Swede kan almal natuurlik die vlag hys wanneer daar ’n rede is vir feesviering in die gesin of andersins.[36]

Vlagdae

[wysig | wysig bron]

Volgens ’n verordening deur die Sweedse regering is daar ’n aantal amptelike vlagdae waartydens die Sweedse vlag by openbare vlagpale en geboue gehys word.[37] Die hys van die Sweedse vlag by privaat vlagpale op hierdie dae word sterk aangemoedig, maar dit is nie verpligtend nie.

Die tyd van die dag waarop die vlag gehys en gestryk word, word oor die algemeen bepaal deur die posisie van die son, maar daar is ook riglyne wat deur militêre tradisie bepaal word. Die vlag word somers om 08h00 en winters om 09h00 gehys en met sononder gestryk, maar nooit later as 21h00 nie. In dele van Swede noord van die Arktiese Sirkel verrys die son vir ’n aantal weke nie oor die horison nie. Byvoorbeeld wapper die vlag in die noordelike stad Kiruna van 09h00 tot 11h50.[38]

DatumAfrikaanse naamSweedse naamOpmerkings
1 JanuarieNuwejaarsdagNyårsdagen
28 JanuarieNaamdag van die koningKonungens namnsdagKoning Carl XVI Gustaf
12 MaartNaamdag van die kroonprinsesKronprinsessans namnsdagKroonprinses Victoria
Eerste Sondag ná die eerste volmaan op of ná 21 MaartPaassondagPåskdagen
30 AprilKoning se verjaardagKonungens födelsedagKoning Carl XVI Gustaf
1 MeiWerkersdagFörsta maj
29 MeiVeteranedagVeterandagen
Sewende Sondag ná PaassondagPinksterPingstdagen50 dae ná Paasfees
6 JunieNasionale Dag van Swede en VlagdagSveriges nationaldag, svenska flaggans dagVlagdag sedert ca. 1900, sedert 1983 amptelik as nasionale dag gevier, vakansiedag sedert 2005
Saterdag tussen 20 en 26 JunieMidsomerfeesMidsommardagen
14 JulieVictoriadagKronprinsessans födelsedagKroonprinses Victoria
8 AugustusNaamdag van die koninginDrottningens namnsdagKoningin Silvia
Tweede Sondag van September tydens verkiesingsjareVerkiesingsdagDag för val i hela riket till riksdagenVerkiesings word al om die vier jaar gehou
24 OktoberVerenigde Nasies-dagFN-dagen
6 NovemberGustav II Adolf-dagGustav AdolfsdagenSlag van Lützen (1632)
10 DesemberNobelprysdagNobeldagenDie Nobelprysseremonie
23 DesemberKoningin se verjaardagDrottningens födelsedagKoningin Silvia
25 DesemberKersdagJuldagen

Wimpels

[wysig | wysig bron]
’n Sweedse wimpel

Wimpels is ’n redelik algemene Nordiese en Skandinawiese tradisie. ’n Wimpel kan gehys word op enige dag wat nie ’n amptelike vlagdag is nie en dit is meestal ’n manier om aan te dui dat die “baas van die huis” tuis is of bloot ter versiering. Gevolglik is wimpels gewoonlik meer algemeen sigbaar as die onderskeidelike nasionale vlag van die land. Hierdie wimpels het ’n lang, smal, driehoekige vorm, gewoonlik ’n derde tot die helfte van die lengte van die vlagpaal. In sommige lande word wimpels ook gebruik om die windrigting te bepaal. Anders as die nasionale vlag, wat gewoonlik ’n bepaalde tydsraamwerk het waartydens dit amptelik gedurende die dag gehys kan word, word wimpels as meer informeel beskou en kan hulle heeldag en nag gehys word totdat hulle verslyt is.

Die Sweedse wimpel is soos ’n gelykbenige driehoek gevorm (om rafels te voorkom word dit soms soos ’n gelykbenige trapesium gevorm) bestaande uit twee horisontale bane in blou bo en geel onder. Die Nasionale Argief van Swede bevel aan dat sy lengte 1⁄3 van die vlagpaal se hoogte is. Daar is ook ’n nieamptelike weergawe van die wimpel wat soos die nasionale vlag lyk met ’n geel kruis op ’n blou veld wat liefs nie gebruik moet word nie.[39][40]

Ander vlae

[wysig | wysig bron]

Subnasionale vlae

[wysig | wysig bron]

Etniese vlae

[wysig | wysig bron]

Swede se grootste etniese minderhede beskik oor hul eie vlae.

Munisipale vlae

[wysig | wysig bron]

Sommige van die Sweedse munisipaliteite beskik oor hul eie vlae.

Verwante vlae

[wysig | wysig bron]

Sien ook

[wysig | wysig bron]

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. ↑ (en) "Sweden". Flags of the World. Besoek op 7 Julie 2025.
  2. 1 2 (sv) Plakat, av den 6. Nov. 1663, angående den åtskillnad som härefter bör observeras emellan de flaggor som Kongl. Maj:ts enskilda skepp och farkoster föra, så ock de skepps och farkosters flaggor, som private personer tillhöra och af dem brukas skola.
  3. ↑ (en) Jeroen Temperman (2010). State Religion Relationships and Human Rights Law. Martinus Nijhoff Publishers. ISBN 978-9004181489. Besoek op 7 Julie 2025.
  4. ↑ (fi) Yrjö Varpio (1980). Väinö Linna: toisen tasavallan kirjailija. Söderström. p. 235. ISBN 9789510100813. Besoek op 7 Julie 2025.
  5. ↑ (en) Carol A. Foley (1996). The Australian Flag: Colonial Relic or Contemporary Icon. William Gaunt & Sons. ISBN 978-1-86287-188-5. Besoek op 7 Julie 2025.
  6. ↑ (en) Andrew Evans (2008). Iceland. Bradt. ISBN 978-1-84162-215-6. Besoek op 7 Julie 2025. Die legende lui dat 'n rooi kleed met die wit kruis bloot uit die lug geval het gedurende die slag van Valdemar in die middel van die 13de eeu, waarna die Dene seëvierend was. As teken van die goddelike reg het Denemarke sy kruis in die ander Skandinawiese lande waar hy regeer het, vertoon en soos elke volk onafhanklikheid verkry het, het hulle die Christelike simbool geïnkorporeer.
  7. ↑ (fi) "Suomen lippu muistuttaa kristillisistä arvoista". Rauhantervehdys 41/2013. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Maart 2017. Besoek op 9 Maart 2017.
  8. ↑ (sv) "Lag (1982:269) om Sveriges flagga". Riksdag. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 25 Februarie 2017. Besoek op 25 Februarie 2017.
  9. ↑ (sv) "Förordning (1983:826) med riktlinjer för färgnyanserna i Sveriges flagga". Riksdag. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 Mei 2016. Besoek op 19 Mei 2016.
  10. ↑ (sv) "Sveriges flaggas färger". Nasionale Argief van Swede. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Mei 2014. Besoek op 29 Mei 2014.
  11. ↑ (en) "The Swedish flag". Nordiese Raad. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 26 Januarie 2025. Besoek op 26 Januarie 2025.
  12. ↑ (en) "Colour". Sharing Sweden. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 31 Januarie 2025. Besoek op 31 Januarie 2025.
  13. ↑ (en) "Sweden Flag Colors Hex, RGB & CMYK Codes". Scheme Color. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 14 Desember 2024. Besoek op 14 Desember 2024.
  14. ↑ (sv) "Vimpel". Nasionale Argief van Swede. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 25 Julie 2014. Besoek op 25 Julie 2014.
  15. ↑ (sv) "Förordning (1994:657) om användning av tretungad flagga". Riksdag. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 13 Mei 2016. Besoek op 13 Mei 2016.
  16. ↑ (en) "Flag of Scania – ENG Part 1". Skane Flaggan. Besoek op 7 Julie 2025.
  17. ↑ (en) "Vaakuna – Kansallisarkisto". Europeana Heraldica. Nasionale Argief van Finland. Besoek op 26 Mei 2021.
  18. ↑ (sv) gult udi korssvijs fördeelt påå blott"; Kongl. bref, den 19. April 1562
  19. ↑ (sv) Tomas Rajalin, Nödig underrättelse om skiepz-byggeriet och der utaf härflytande högnödige och siöväsendet samt taklingen tilhörige proportioner, Carlscrona : 1730
  20. ↑ (sv) Kongl. Maj:ts förbud, den 19. November 1756, emot vimplars bruk på kofferdi- och privata fartyg.
  21. ↑ (sv) Kongl. bref, den 18. Augusti 1761
  22. ↑ (sv) Krigskollegii samt Förvaltningens af sjöärendena kungörelse, den 3 Maj 1815, om den för konungarikena Sverige och Norge fastställda örlogsflaggans allmänna anläggnade.
  23. ↑ (sv) Kungl. Maj:ts kungörelse, den 17. Juli 1821, om de förenade konungarikena Sveriges och Norges handelsflagga.
  24. ↑ Die Brakel-familie is in 1756 in die Sweedse Adelhuis opgeneem en is veral bekend vir hul deelname aan die Groot Nordiese Oorlog in Finland. C.O. Brakel was ’n sekretaris van die Sweedse Adelhuis (Riddarhussekreterare) en sy opmerking is in 1868 in ’n toespraak gemaak.
  25. ↑ (sv) Kongl. Maj:ts skrivelse 1825 till Förvaltningen af sjöärendena om förslag till en särskild lotsflagg
  26. ↑ (sv) General-tullstyrelsens cirkulär, 26. September 1844, till herrar tulldistriktschefer och tullkamrarne med tillkännagifvande, att en särskild flagga för tullverkets fartyg blifvit av Kongl. Maj:t fastställd.
  27. ↑ (sv) Lag, den 28. Oktober 1905, om upphäfvande för Sveriges del af den till bestämmande af de genom föreningen emellan Sverige och Norge uppkomna konstitutionella förhållanden antagna riksakt.
  28. ↑ (sv) Riksmarskalkens beslut den 6. April 1987, för flaggning.
  29. ↑ Dit is ook een van die koninklike standaarde en beweerings dat die driepuntige oorlogsvaandel hoofsaaklik gekies word omdat die Koninklike Paleis die Paleiswag herberg is is nie korrek nie.
  30. ↑ Een van die oudste bewaarde vlae is ’n tweepuntige vlag uit 1760 by die Maritieme Museum in Stockholm.
  31. ↑ (en) "Wilmington, Delaware (U.S.)". Flags of the World. Besoek op 7 Julie 2025.
  32. ↑ (en) "Philadelphia, Pennsylvania (U.S.)". Flags of the World. Besoek op 7 Julie 2025.
  33. ↑ (en) "Club Atletico Boca Juniors (Argentina)". Flags of the World. Besoek op 7 Julie 2025.
  34. ↑ (sv) "Parad 2: Flaggor, fälttecken & heraldik" (PDF). Sweedse Gewapende Magte. Geargiveer (PDF) vanaf die oorspronklike op 26 Junie 2021. Besoek op 26 Junie 2021.
  35. ↑ (sv) "Flaggningstider". Nasionale Argief van Swede. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 16 Julie 2019. Besoek op 16 Julie 2019.
  36. ↑ (sv) "Flaggdagar i Sverige". Nasionale Argief van Swede. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Junie 2021. Besoek op 6 Junie 2021.
  37. ↑ (sv) "Förordning (1982:270) om allmänna flaggdagar". Riksdag. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Augustus 2019. Besoek op 2 Augustus 2019.
  38. ↑ (sv) "Riktlinjer för flaggning – Vid kommunala byggnader i Kiruna kommun" (PDF). Kiruna. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 2 Desember 2022. Besoek op 2 Desember 2022.
  39. ↑ (sv) "Vimpel". Nasionale Argief van Swede. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 25 Julie 2014. Besoek op 25 Julie 2014.
  40. ↑ (sv) "Reglerna enkla att följa: Behandla flaggan med respekt". Stiftelsen Sveriges Nationaldag. Besoek op 7 Julie 2025.
  41. ↑ (sv) "Sverigefinnarna firar med egen flagga". Sveriges Radio. 22 Februarie 2019. Besoek op 7 Julie 2025.
  42. ↑ (no) "Endelig et felles flagg for kvenene". NRK. 18 Mei 2017. Besoek op 7 Julie 2025.
  43. ↑ (no) "samisk flagg". Store norske leksikon. Besoek op 7 Julie 2025.
  44. ↑ (no) "Skogfinner har nå fått eget flagg". NRK. 29 Desember 2022. Besoek op 7 Julie 2025.

Bronnelys

[wysig | wysig bron]
  • (sv) Svante Svärdström (1960). Rikets vapen och flagga. Stockholm: Koninklike Wapenkamer. pp. 23–48.
  • (sv) Leif Törnquist (2008). Svenska flaggans historia. Stockholm: Medströms Förlag.
  • (sv) "Sveriges flagga". Nasionale Argief van Swede. Besoek op 7 Julie 2025.

Eksterne skakels

[wysig | wysig bron]
Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Vlag_van_Swede&oldid=2819525"