Gaan na inhoud

Vrouerugbywêreldbeker 2002

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Vrouerugbywêreldbeker 2002
Toernooibesonderhede
Gasheer Vlag van Spanje Spanje
Datums 12 – 25 Mei 2002
Aantal nasies 16 (17 kwalifiseer)
Finale posisies
Kampioen  Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland
Naaswenner  Vlag van Engeland Engeland
Derde plek  Vlag van Frankryk Frankryk
Toernooistatistiek
Wedstryde 32
← 1998
2006 →

Die Vrouerugbywêreldbeker 2002 (Spaans: Copa Mundial de Rugby Femenina 2002) is van 12 tot 25 Mei 2002 in Spanje beslis.[1] Dit was die vierde vrouerugbywêreldbekertoernooi van die vierjaarlikse vrouerugbywêreldkampioenskap en die tweede wat deur die Internasionale Rugbyraad (IRR; nou Wêreldrugby) aangebied is.

Die Vrouerugbywêreldbekertrofee waarom meegeding is

Die organiseerders het ’n aantal nasionale vrouerugbyspanne uitgenooi om aan die toernooi deel te neem, waarvan 16 ingestem het: Australië, Duitsland, Engeland, Frankryk, Ierland, Italië, Japan, Kanada, Kasakstan, Nederland, Nieu-Seeland, Samoa, Skotland, Spanje, die Verenigde State en Wallis. Tydens die Vrouerugbywêreldbeker 2002 is 32 wedstryde gespeel.

Nieu-Seeland het die eindstryd op die Olimpiese Stadion Lluís Companys in Barcelona teen Engeland met 19–9 gewen en sodoende sy tweede vrouerugbywêreldbekertitel ingepalm. Frankryk het in die derde en Kanada in die vierde plek geëindig.[2]

Deelnemers

[wysig | wysig bron]

Die organiseerders het ’n aantal nasionale spanne uitgenooi om aan die toernooi deel te neem, waarvan 17 ingestem het. Voor die toernooi is ’n kwalifiseringswedstryd gehou om die aantal spanne op 16 te reduseer.

Spanne wat aan die Vrouerugbywêreldbeker 2002 deelgeneem het:

   Gasvroue

   Uitgenooi deur die IRR

   Wenner van die kwalifisering

   Versuim om te kwalifiseer

   Nie deelgeneem nie

Span Kwalifiseringmetode Verskynings by eindstryde Laaste verskyning Vorige beste prestasie Groep
Vlag van Spanje Spanje Gasvroue Derde 1998 Sesde plek (1991) C
Vlag van Australië Australië Uitgenooi Tweede 1998 Vyfde plek (1998) A
Vlag van Duitsland Duitsland Tweede 1998 14de plek (1998) A
Vlag van Engeland Engeland Vierde 1998 Kampioen (1994) C
Vlag van Frankryk Frankryk Vierde 1998 Derde plek (1991, 1994) B
Vlag van Ierland Ierland Derde 1998 Sewende plek (1994) D
Vlag van Italië Italië Derde 1998 Agtste plek (1991) C
Vlag van Kanada Kanada Vierde 1998 Vierde plek (1998) D
Vlag van Kasakstan Kasakstan Derde 1998 Negende plek (1994, 1998) B
Vlag van Nederland Nederland Derde 1998 Sewende plek (1991) B
Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland Derde 1998 Kampioen (1998) A
Vlag van Samoa Samoa Eerste – Debuut D
Vlag van Skotland Skotland Derde 1998 Vyfde plek (1994) D
Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State Vierde 1998 Kampioen (1991) B
Vlag van Wallis Wallis Vierde 1998 Vierde plek (1994) A
Vlag van Japan Japan Kwalifisering Eerste – Debuut C

Stadions

[wysig | wysig bron]
Stad Stadion Kapasiteit
Barcelona Camp Municipal de Rugby La Foixarda 800
Olimpiese Stadion Lluís Companys 55 926
Cornellà de Llobregat Estadi Municipal de Rugby
Girona Estadi de Palau 900
L’Hospitalet de Llobregat Estadio Municipal de Fútbol de L’Hospitalet 6 740
Sant Boi de Llobregat Estadi Baldiri Aleu 4 000
Zaragoza Centro Deportivo Municipal Velodromo 2 000

Formaat

[wysig | wysig bron]

Die Vrouerugbywêreldbeker 2002 is oor 13 dae tussen 16 verskillende spanne oor 40 wedstryde beslis. Dit het op 12 Mei 2002 op die Estadi Municipal de Rugby in Cornellà de Llobregat met die openingswedstryd tussen die gasvroue Spamje en Japan afgeskop. Die toernooi het geëindig op 25 Mei op die Olimpiese Stadion Lluís Companys in Barcelona met die eindstryd tussen Engeland en Nieu-Seeland, waartydens die Black Ferns die trofee verdedig het.

Kalender

[wysig | wysig bron]

Die volgende tabel dui die Vrouerugbywêreldbeker 2002 se daaglikse program aan. ’n Pers blokkie dui op wedstryde tydens die groepfase, ’n siaan blokkie op uitspeelwedstryde, ’n groen blokkie op uitklopwedstryde, ’n blou blokkie op die bronseindstryd en ’n geel blokkie op die eindstryd.

Aantal daaglikse wedstryde tydens die toernooi
Groepfase
Mei
So
12
Ma
13
Di
14
Wo
15
Do
16
Vr
17
Sa
18
Groep A 2 1 1
Groep B 2 1 1
Groep C 1 1 1 1
Groep D 2 1 1
Uitspeelwedstryde
Mei
So
19
Ma
20
Di
21
Wo
22
Uitspeelwedstryde 4 4
Uitklopwedstryde
Mai
Do
23
Vr
24
Sa
25
Uitklopwedstryde 4 3 1 1
Verklaring

   Groepwedstryde

   Uitspeelwedstryde

   Uitklopwedstryde

   Bronseindstryd

   Eindstryd

Groepe

[wysig | wysig bron]
Groep A Groep B Groep C Groep D

Vlag van Australië Australië
Vlag van Duitsland Duitsland
Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland
Vlag van Wallis Wallis

Vlag van Frankryk Frankryk
Vlag van Kasakstan Kasakstan
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State

Vlag van Engeland Engeland
Vlag van Italië Italië
Vlag van Japan Japan
Vlag van Spanje Spanje

Vlag van Ierland Ierland
Vlag van Kanada Kanada
Vlag van Samoa Samoa
Vlag van Skotland Skotland

Groep- en uitkloprondte

[wysig | wysig bron]

Die vierde Vrouerugbywêreldbekertoernooi is deur 16 nasionale vrouerugbyspanne beslis. Daar is slegs een kwalifiseringswedstryd voor die toernooi gehou, aangesien die deelnemende spanne deur die organiseerders genooi is. Vir die groepfase is die 16 deelnemende spanne, volgens hul plek, in vier groepe van vier elk verdeel; elke span het twee wedstryde in die groepfase gespeel. Twee punte is vir ’n oorwinning toegeken, een vir ’n gelykop en geen punte vir ’n nederlaag.

Klassifisering binne elke groep was gegrond op die volgende puntestelsel:

  • Twee wedstrydpunte vir ’n oorwinning;
  • Een vir ’n gelykop;
  • geen vir ’n nederlaag.

In die groepfase se eerste rondte het die beste en swakste geplaaste asook die twee middelgeplaaste spanne mekaar ontmoet. Ná die eerste rondte is die spanne opnuut geplaas met die eerste rondte se twee wenners en verloorders wat in die tweede rondte mekaar kruisgewys ontmoet het. Vir die eerste rondte se wenners was dit die kwarteindrondte van die uitklopfase, terwyl dit vir die verloorders gelyktydig ’n uitspeelwedstryd was. Aan die einde van die groepfase is die spanne gerangskik van die eerste na die vierde posisie, gegrond op versamelde wedstrydpunte, met die beste span van elke groep wat na die uitklopfase deurgedring het, terwyl die naaswenners aan die uitspeelwedstryde om die vyfde plek deelgeneem het, die derde geplaaste spane om die negende plek en die laaste spanne om die 13. plek.

Wedstryde

[wysig | wysig bron]

Beker (Plekke 1–4)

[wysig | wysig bron]
Agtste eindrondte Kwarteindrondte Halfeindrondte Eindrondte
                           
             
 Vlag van Duitsland Duitsland  0
17 Mei – Groep A
 Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland  117  
 Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland  36
 
   Vlag van Australië Australië  3  
 Vlag van Australië Australië  30
20 Mei – Halfeindrondte
 Vlag van Wallis Wallis  0  
 Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland  30
 
   Vlag van Frankryk Frankryk  0  
 Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State  87
17 Mei – Groep B
 Vlag van Nederland Nederland  0  
 Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State  9
 
   Vlag van Frankryk Frankryk  21  
 Vlag van Frankryk Frankryk  31
25 Mei – Eindstryd
 Vlag van Kasakstan Kasakstan  12  
 Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland  19
 
   Vlag van Engeland Engeland  9
 Vlag van Engeland Engeland  63
17 Mei – Groep C
 Vlag van Italië Italië  9  
 Vlag van Engeland Engeland  13
 
   Vlag van Spanje Spanje  5  
 Vlag van Spanje Spanje  62
20 Mei – Halfeindrondte
 Vlag van Japan Japan  0  
 Vlag van Engeland Engeland  53
 
   Vlag van Kanada Kanada  10   derde plek
 Vlag van Kanada Kanada  57
17 Mei – Groep D 25 Mei – Bronseindstryd
 Vlag van Ierland Ierland  0  
 Vlag van Kanada Kanada  11  Vlag van Frankryk Frankryk  41
 
   Vlag van Skotland Skotland  0    Vlag van Kanada Kanada  7
 Vlag van Skotland Skotland  13
 Vlag van Samoa Samoa  3  

Plekke 5–8

[wysig | wysig bron]
Halfeindrondte Eindrondte
20 Mei
 Vlag van Australië Australië  17  
 Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State  5  
 
25 Mei – Vyfde plek
     Vlag van Australië Australië  30
   Vlag van Skotland Skotland  0
Derde plek
20 Mei 25 Mei – Sewende plek
 Vlag van Spanje Spanje  16  Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State  23
 Vlag van Skotland Skotland  23    Vlag van Spanje Spanje  5

Plekke 9–16

[wysig | wysig bron]
Kwarteindrondte Halfeindrondte Eindrondte
                   
18 Mei – Groep A        
 Vlag van Duitsland Duitsland  0
20 Mei
 Vlag van Wallis Wallis  77  
 Vlag van Wallis Wallis  35
18 Mei – Groep C
   Vlag van Italië Italië  3  
 Vlag van Italië Italië  30
24 Mei – Negende plek
 Vlag van Japan Japan  3  
 Vlag van Wallis Wallis  14
18 Mei – Groep D
   Vlag van Samoa Samoa  17
 Vlag van Ierland Ierland  0
20 Mei
 Vlag van Samoa Samoa  22  
 Vlag van Samoa Samoa  14 Uitspeel om derde plek
18 Mei – Groep B
   Vlag van Kasakstan Kasakstan  3   24 Mei – Elfde plek
 Vlag van Nederland Nederland  10
   Vlag van Italië Italië  3
 Vlag van Kasakstan Kasakstan  37  
 Vlag van Kasakstan Kasakstan  20

Plekke 13–16

[wysig | wysig bron]
Halfeindrondte Eindrondte
20 Mei
 Vlag van Duitsland Duitsland  0  
 Vlag van Ierland Ierland  18  
 
24 Mei – 13de plek
     Vlag van Ierland Ierland  0
   Vlag van Japan Japan  18
Derde plek
20 Mei 24 Mei – 15de plek
 Vlag van Japan Japan  37  Vlag van Duitsland Duitsland  19
 Vlag van Nederland Nederland  3    Vlag van Nederland Nederland  20
Kwalifiseer vir die Beker.
Kwalifiseer vir die uitspeelwedstryde.

Die wedstryde is in drie fases opgedeel, naamlik die groepfase, die Beker en die uitspeelwedstryde.

Groepfase

[wysig | wysig bron]

16 spanne het aan die groepfase deelgeneem. Die twee beste spanne in elke groep het na die Beker deurgedring, terwyl die twee ander spanne aan die uitspeelwedstryde deelgeneem het.

Groep A

[wysig | wysig bron]
Span S W G V P v P t +/− P
Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland 22001533+1506
Vlag van Australië Australië 21013336−34
Vlag van Wallis Wallis 21017730+474
Vlag van Duitsland Duitsland 20020194–1942

Groep B

[wysig | wysig bron]
Span S W G V P v P t +/− P
Vlag van Frankryk Frankryk 22005221+316
Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State 21019621+754
Vlag van Kasakstan Kasakstan 21014941+84
Vlag van Nederland Nederland 200210124–1142

Groep C

[wysig | wysig bron]
Span S W G V P v P t +/− P
Vlag van Engeland Engeland 22007614+626
Vlag van Spanje Spanje 21016713+544
Vlag van Italië Italië 21013966–274
Vlag van Japan Japan 2002392–892

Groep D

[wysig | wysig bron]
Span S W G V P v P t +/− P
Vlag van Kanada Kanada 2200680+686
Vlag van Skotland Skotland 21011314–14
Vlag van Samoa Samoa 21012513+124
Vlag van Ierland Ierland 2002079–792

Uitspeelwedstryde

[wysig | wysig bron]

13de–16de plek

[wysig | wysig bron]

9de–12de plek

[wysig | wysig bron]

5de–8ste plek

[wysig | wysig bron]

Halfeindrondte

[wysig | wysig bron]

Uitkloprondte

[wysig | wysig bron]

15de/16de plek

[wysig | wysig bron]

13de/14de plek

[wysig | wysig bron]

11de/12de plek

[wysig | wysig bron]

9de/10de plek

[wysig | wysig bron]

7de/8ste plek

[wysig | wysig bron]

5de/6de plek

[wysig | wysig bron]

3de/4de plek

[wysig | wysig bron]

Eindstryd

[wysig | wysig bron]


Vrouerugbywêreldkampioen 2002
Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland

Statistiek

[wysig | wysig bron]

Finale puntestand

[wysig | wysig bron]

Hierdie tabel toon die finale puntestand van al 16 deelnemende nasionale vrouerugbyspanne in die Vrouerugbywêreldbeker 2002.

Uitslag van die Vrouerugbywêreldbeker 2002:

   Kampioen

   Naaswenner

   Derde plek

   Vierde plek

   Vyfde plek

   Sesde plek

   Sewende en agtste plek

   Negende en tiende plek

   Elfde en twaalfde plek

   13de tot 16de plek

   Nie deelgeneem nie

Rang Span S W G V P
1Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland4400202
2Vlag van Engeland Engeland4301138
3Vlag van Frankryk Frankryk430193
4Vlag van Kanada Kanada420285
5Vlag van Australië Australië420263
6Vlag van Skotland Skotland420241
7Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State4301137
8Vlag van Spanje Spanje410383
9Vlag van Samoa Samoa430156
10Vlag van Wallis Wallis4202126
11Vlag van Kasakstan Kasakstan420272
12Vlag van Italië Italië410345
13Vlag van Japan Japan420258
14Vlag van Ierland Ierland410318
15Vlag van Nederland Nederland410333
16Vlag van Duitsland Duitsland400419

Sien ook

[wysig | wysig bron]

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. ↑ (en) "Race on to host 2014 Women's Rugby World Cup". Wêreldrugby. 27 Augustus 2009. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Desember 2013. Besoek op 2 Desember 2013.
  2. ↑ (en) Lison Kervin (27 Mei 2002). "England's world falls apart in final challenge". Women's Rugby History. Besoek op 26 Junie 2025.

Eksterne skakels

[wysig | wysig bron]
Vrouerugbywêreldbeker

Wallis 1991 • Skotland 1994 • Nederland 1998 • Spanje 2002 • Kanada 2006 • Engeland 2010 • Frankryk 2014 • Ierland 2017 • Nieu-Seeland 2021 • Engeland 2025 • Australië 2029 • Verenigde State 2033