Gaan na inhoud

Vrouesokkerwêreldbeker 1991

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Vrouesokkerwêreldbeker
1st FIFA World Championship for Women's Football for the M&M's Cup
Toernooi-inligting
Gasheerland Vlag van Volksrepubliek China Volksrepubliek China
Datums 16–30 November
Spanne 12 (van 6 konfederasies)
Stadions 6 (in 4 stede)
Finale uitslag
Kampioene Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State (1 titel)
Tweede plek Vlag van Noorweë Noorweë
Derde plek Vlag van Swede Swede
Vierde plek Vlag van Duitsland Duitsland
Toernooi-statistieke
Wedstryde gespeel 26
Doele 99 (3.81 per wedstryd)
Bywoning 510 000 (19 615 per wedstryd)
Meeste punte Vlag van Verenigde State van Amerika Michelle Akers-Stahl (10 doele)
Beste speler Vlag van Verenigde State van Amerika Carin Jennings
1995

Die Vrouesokkerwêreldbeker 1991 (Chinees: 1991年國際足協女子世界盃; Engels: FIFA Women’s World Cup) is van 16 tot 30 November 1991 in die provinsie Guangdong in die Volksrepubliek China beslis. Dit was die eerste vrouesokkerwêreldbekertoernooi van die vierjaarlikse vrouesokkerwêreldkampioenskap wat deur FIFA aangebied word. FIFA het die Volksrepubliek China as gasheer aangewys omdat drie jaar vroeër in die provinsie Guangdong ’n suksesvolle prototipetoernooi aangebied is om die uitvoerbaarheid van ’n vrouesokkerwêreldbekertoernooi te toets. Die toernooi is deur Mars, Bpk. geborg, vervaardiger van die M&M-lekkergoed. FIFA het destyds gehuiwer om sy “Sokker-Wêreldbeker”-handelsmerk vir vrouesokker te gebruik, waarvolgens die toernooi amptelik bekend staan as die 1ste FIFA Wêreldkampioenskap vir vrouesokker om die M&M-beker.[1] Saam met die Vrouerugbywêreldbeker 1991 in April in Wallis was dit een van twee vername vrouewêreldbekertoernooie in dieselfde jaar.

Twaalf nasionale vrouesokkerspanne het aan die Vrouesokkerwêreldbeker 1991 deelgeneem. Die spanne is in drie groepe verdeel, waarvan die twee beste spanne van elke groep en die twee beste derde-plek-spanne na die kwarteindrondte deurgedring het. Die Verenigde State het die trofee gewen nadat hulle Noorweë met 2–1 in die eindstryd geklop en sodoende hul eerste vrouewêreldbekertitel ingepalm het. Swede het in die derde en Duitsland in die vierde plek geëindig. Vir die Verenigde State was dit die tweede titel in vrouesport in dieselfde jaar, nadat die nasionale vrouerugbyspan die Vrouerugbywêreldbeker 1991 gewen het. Interessant genoeg was dit beide die eerste wêreldbekertoernooi in albei onderlinge sportsoorte en die eerste wêreldbekertitel vir albei nasionale spanne.

Die Suid-Afrikaanse nasionale vrouesokkerspan het nie aan die toernooi deelgeneem nie omdat hulle nie ’n lid van FIFA was nie. Dit was die enigste toernooi waar al die wedstryde slegs 80 minuut pleks van die gewone 90 minuut geduur het en twee punte vir ’n oorwinning toegeken is (albei is vir die daaropvolgende 1995-toernooi verander.[2]

Toewysing

[wysig | wysig bron]

FIFA het die Volksrepubliek China as gasheer aangewys omdat drie jaar vroeër in die provinsie Guangdong ’n suksesvolle prototipetoernooi aangebied is om die uitvoerbaarheid van ’n vrouesokkerwêreldbekertoernooi te toets.

Kwalifisering

[wysig | wysig bron]
Uitslag van die kwalifisering:

 Land het gekwalifiseer

 Land het nie gekwalifiseer nie

 Land het nie deelgeneem nie

 Nie ’n geassosieerde lid van FIFA nie

Aan die eerste Vrouesokkerwêreldbeker 1991 het twaalf lande deelgeneem. Elkeen van die ses vastelandse konfederasies is deur minstens een nasionale vrouespan verteenwoordig.

Afrika (CAF)
Asië (AFC)
Suid-Amerika (CONMEBOL)
Oseanië (OFC)
Europa (UEFA)
Noord-, Sentraal-Amerika en die Karibiese eilande (CONCACAF)

Stadions

[wysig | wysig bron]

Wedstryde is in die volgende stadions gespeel:

Guangzhou
Guangdong Provinsiale Stadion Tianhe-stadion Ying Tung-stadion
23°07′38″N 113°16′43″O / 23.12722°N 113.27861°O / 23.12722; 113.27861 (Guangdong Provinsiale Stadion) 23°8′26″N 113°19′10″O / 23.14056°N 113.31944°O / 23.14056; 113.31944 (Tianhe-stadion) 22°56′45″N 113°21′08″O / 22.94583°N 113.35222°O / 22.94583; 113.35222 (Ying Tung-stadion)
Kapasiteit: 25 000 Kapasiteit: 60 000 Kapasiteit: 15 000
Vrouesokkerwêreldbeker 1991 (Volksrepubliek China Guangdong)
Foshan Jiangmen Zhongshan
New Plaza-stadion Jiangmen-stadion Zhongshan Sportsentrumstadion
23°02′00″N 113°06′30″O / 23.03333°N 113.10833°O / 23.03333; 113.10833 (New Plaza-stadion) 22°35′19″N 113°05′02″O / 22.58861°N 113.08389°O / 22.58861; 113.08389 (Jiangmen-stadion) 22°30′36″N 113°23′00″O / 22.51000°N 113.38333°O / 22.51000; 113.38333 (Zhongshan Sportsentrumstadion)
Kapasiteit: 14 000 Kapasiteit: 13 000 Kapasiteit: 12 000

Formaat

[wysig | wysig bron]

Die Vrouesokkerwêreldbeker 1991 is oor 15 dae tussen twaalf verskillende lande oor 26 wedstryde beslis. Dit het op 16 November 1991 op die Tianhe-stadion in Guangzhou met die openingswedstryd tussen die gasheer die Volksrepubliek China en Noorweë afgeskop. Die toernooi het geëindig op dieselfde stadion op 30 November met die eindstryd tussen Noorweë en die Verenigde State, waartydens die Verenigde State die Vrouesokkerwêreldbekertrofee ingepalm het.

Kalender

[wysig | wysig bron]

Die volgende tabel dui die Vrouesokkerwêreldbeker 1991 se daaglikse program aan. ’n Pers blokkie dui op wedstryde tydens die groepfase, ’n groen blokkie op wedstryde tydens die uitklopfase, ’n blou blokkie op die bronseindstryd en ’n geel blokkie op die eindstryd.

Aantal daaglikse wedstryde tydens die toernooi
Groepfase
November
Sa
16
So
17
Ma
18
Di
19
Wo
20
Do
21
Vr
22
Sa
23
Seremonies OS
Groep A 1 1 2 2
Groep B 2 2 2
Groep C 2 2 2
Uitklopfase
November
So
24
Ma
25
Di
26
Wo
27
Do
28
Vr
29
Sa
30
Seremonies SS
Uitklopfase 4 2 1 1
Verklaring

 Seremonies

 Groepwedstryde

 Uitklopfase

 Derde plek

 Eindstryd

Groepfase

[wysig | wysig bron]

Die Vrouesokkerwêreldbeker 1991 is deur twaalf nasionale vrouesokkerspanne beslis. Vir die groepfase is die twaalf deelnemende spanne in drie groepe van vier spanne elk verdeel; elke span het een wedstryd teen elk van die ander spanne in dieselfde groep gespeel, dus het elke span drie wedstryde in die groepfase gespeel. Twee punte is vir ’n oorwinning toegeken, een vir ’n gelykop en geen punte vir ’n nederlaag: spanne wat met dieselfde aantal punte geëindig het, is volgens aangetekende doele gerangskik.

Klassifisering binne elke groep was gegrond op die volgende puntestelsel:

  • Twee wedstrydpunte vir ’n oorwinning;
  • Een vir ’n gelykop;
  • geen vir ’n nederlaag.

Aan die einde van die groepfase is die spanne gerangskik van die eerste na die vierde posisie, gegrond op versamelde wedstrydpunte, met die twee beste spanne en die twee beste derde-plek-spanne wat na die uitklopfase deurgedring het. As twee spanne gelyk op punte was, is die rangorde deur hul aantal aangetekende doele bepaal.

Uitklopfase

[wysig | wysig bron]

Van die begin van dié fase af het die toernooi ’n uitklopformaat aangeneem wat uit agt wedstryde bestaan het: vier kwarteindstryde, twee halfeindstryde, ’n derdeplekwedstryd en die eindstryd.

Die wenner en naaswenner van elk van die groepe het saam met die twee beste derde-plek-spanne na die uitklopfase deurgedring. Elke wedstryd in die uitklopstadium moes met ’n oorwinning vir een van die spanne eindig. As daar ná tagtig minute van gewone spel ’n gelykopuitslag was, is daar verder gespeel om die wenner te bepaal. Aanvanklik is daar twee periodes van ekstra tyd gespeel, 10 minute in elke rigting. As daar steeds nie ’n wenner was ná 100 minute nie, is die wenner deur ’n strafskopkompetisie bepaal.[3]

Wedstryde

[wysig | wysig bron]
Kwalifiseer vir die uitklopfase.
Uit die toernooi geskakel.

Die wedstryde is in twee fases opgedeel, naamlik die groep- en die uitklopfase. Die loting is op 14 September 1991 op die Tianhe-stadion in Guangzhou gehou.

Groepfase

[wysig | wysig bron]

Twaalf spanne het aan die groepfase deelgeneem. Die twee beste spanne in elke groep en die twee beste derde-plek-spanne het na die uitklopfase deurgedring.

Groep A

[wysig | wysig bron]
Land Wed Wen Gel Ver DV DT +/– Pte
Vlag van die Volksrepubliek China Volksrepubliek China 3210103+75
Vlag van Noorweë Noorweë 320165+14
Vlag van Denemarke Denemarke 311164+23
Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland 3003111–100

16 November 1991
20:45 CST (UTC+8)
Vlag van die Volksrepubliek China Volksrepubliek China 4–0 Vlag van Noorweë Noorweë Tianhe-stadion, Guangzhou
Toeskouers: 65 000[3]
Skeidsregter: Salvador Imperatore (Chili)
Ma Li Doelpunt na 22 minute 22'
Liu Ailing Doelpunt na 45 minute 45', Doelpunt na 50 minute 50'
Sun Qingmei Doelpunt na 75 minute 75'
Verslag

17 November 1991
19:45 CST (UTC+8)
Vlag van Denemarke Denemarke 3–0 Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland Tianhe-stadion, Guangzhou
Toeskouers: 14 000[3]
Skeidsregter: Omer Yengo (Republiek Kongo)
H. Jensen Doelpunt na 15 minute 15', Doelpunt na 40 minute 40'
Mackensie Doelpunt na 42 minute 42'
Verslag

19 November 1991
15:30 CST (UTC+8)
Vlag van Noorweë Noorweë 4–0 Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland Guangdong Provinsiale Stadion, Guangzhou
Toeskouers: 12 000[3]
Skeidsregter: Salvador Imperatore (Chili)
Campbell Doelpunt na 30 minute 30' (e.d.)
Medalen Doelpunt na 32 minute 32', Doelpunt na 38 minute 38'
Riise Doelpunt na 49 minute 49'
Verslag

19 November 1991
19:45 CST (UTC+8)
Vlag van die Volksrepubliek China Volksrepubliek China 2–2 Vlag van Denemarke Denemarke Guangdong Provinsiale Stadion, Guangzhou
Toeskouers: 27 000[3]
Skeidsregter: Vassilios Nikakis (Griekeland)
Sun Wen Doelpunt na 37 minute 37'
Wei Haiying Doelpunt na 76 minute 76'
Verslag Doelpunt na 24 minute 24' Kolding
Doelpunt na 55 minute 55' Nissen

21 November 1991
19:45 CST (UTC+8)
Vlag van die Volksrepubliek China Volksrepubliek China 4–1 Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland New Plaza-stadion, Foshan
Toeskouers: 14 000[3]
Skeidsregter: Raja Shrestha Gyanu (Nepal)
Zhou Yang Doelpunt na 20 minute 20'
Liu Ailing Doelpunt na 22 minute 22', Doelpunt na 60 minute 60'
Wu Weiying Doelpunt na 24 minute 24'
Verslag Doelpunt na 65 minute 65' Nye

21 November 1991
19:45 CST (UTC+8)
Vlag van Noorweë Noorweë 2–1 Vlag van Denemarke Denemarke Ying Tung-stadion, Guangzhou
Toeskouers: 15 500[3]
Skeidsregter: Wadzim Sjoek (Sowjetunie)
Svensson Doelpunt na 14 minute 14' (straf)
Medalen Doelpunt na 56 minute 56'
Verslag Doelpunt na 54 minute 54' (straf) Thychosen

Groep B

[wysig | wysig bron]
Land Wed Wen Gel Ver DV DT +/– Pte
Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State 3300112+96
Vlag van Swede Swede 3201123+94
Vlag van Brasilië Brasilië 310217–62
Vlag van Japan Japan 3003012–120

17 November 1991
19:45 CST (UTC+8)
Vlag van Japan Japan 0–1 Vlag van Brasilië Brasilië New Plaza-stadion, Foshan
Toeskouers: 14 000[3]
Skeidsregter: Lu Jun (Volksrepubliek China)
Verslag Doelpunt na 4 minute 4' Elane

17 November 1991
19:45 CST (UTC+8)
Vlag van Swede Swede 2–3 Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State Ying Tung-stadion, Guangzhou
Toeskouers: 14 000[3]
Skeidsregter: John Toro Rendón (Colombia)
Videkull Doelpunt na 65 minute 65'
I. Johansson Doelpunt na 71 minute 71'
Verslag Doelpunt na 40 minute 40', Doelpunt na 49 minute 49' Jennings
Doelpunt na 62 minute 62' Hamm

19 November 1991
19:45 CST (UTC+8)
Vlag van Japan Japan 0–8 Vlag van Swede Swede New Plaza-stadion, Foshan
Toeskouers: 14 200[3]
Skeidsregter: Raja Shrestha Gyanu (Nepal)
Verslag Doelpunt na 1 minute 1', Doelpunt na 11 minute 11' Videkull
Doelpunt na 15 minute 15', Doelpunt na 60 minute 60' Andelén
Doelpunt na 25 minute 25' Lundgren
Doelpunt na 27 minute 27' Nilsson
Doelpunt na 34 minute 34' Sundhage
Doelpunt na 70 minute 70' (e.d.) Yamaguchi

19 November 1991
19:45 CST (UTC+8)
Vlag van Brasilië Brasilië 0–5 Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State Ying Tung-stadion, Guangzhou
Toeskouers: 15 500[3]
Skeidsregter: Wadzim Sjoek (Sowjetunie)
Verslag Doelpunt na 23 minute 23', Doelpunt na 35 minute 35' Heinrichs
Doelpunt na 38 minute 38' Jennings
Doelpunt na 39 minute 39' Akers-Stahl
Doelpunt na 63 minute 63' Hamm

21 November 1991
15:30 CST (UTC+8)
Vlag van Japan Japan 0–3 Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State New Plaza-stadion, Foshan
Toeskouers: 14 000[3]
Skeidsregter: John Toro Rendón (Colombia)
Verslag Doelpunt na 20 minute 20', Doelpunt na 37 minute 37' Akers-Stahl
Doelpunt na 39 minute 39' Gebauer

21 November 1991
15:30 CST (UTC+8)
Vlag van Brasilië Brasilië 0–2 Vlag van Swede Swede Ying Tung-stadion, Guangzhou
Toeskouers: 12 000[3]
Skeidsregter: Lu Jun (Volksrepubliek China)
Verslag Doelpunt na 42 minute 42' (straf) Sundhage
Doelpunt na 56 minute 56' Hedberg

Groep C

[wysig | wysig bron]
Land Wed Wen Gel Ver DV DT +/– Pte
Vlag van Duitsland Duitsland 330090+96
Vlag van Italië Italië 320162+44
Vlag van Republiek China Republiek China 310228–62
Vlag van Nigerië Nigerië 300307–70

17 November 1991
15:30 CST (UTC+8)
Vlag van Duitsland Duitsland 4–0 Vlag van Nigerië Nigerië Jiangmen-stadion, Jiangmen
Toeskouers: 14 000[3]
Skeidsregter: Rafael Rodríguez Medina (El Salvador)
Neid Doelpunt na 16 minute 16'
Mohr Doelpunt na 32 minute 32', Doelpunt na 34 minute 34'
Gottschlich Doelpunt na 57 minute 57'
Verslag

17 November 1991
19:45 CST (UTC+8)
Vlag van Republiek China Republiek China 0–5 Vlag van Italië Italië Jiangmen-stadion, Jiangmen
Toeskouers: 11 000[3]
Skeidsregter: Fethi Boucetta (Tunisië)
Verslag Doelpunt na 15 minute 15' Ferraguzzi
Doelpunt na 29 minute 29' Marsiletti
Doelpunt na 37 minute 37', Doelpunt na 52 minute 52', Doelpunt na 66 minute 66' Morace

19 November 1991
15:30 CST (UTC+8)
Vlag van Italië Italië 1–0 Vlag van Nigerië Nigerië Zhongshan-stadion, Zhongshan
Toeskouers: 12 000[3]
Skeidsregter: Jim McCluskey (Skotland)
Morace Doelpunt na 68 minute 68' Verslag

19 November 1991
19:45 CST (UTC+8)
Vlag van Republiek China Republiek China 0–3 Vlag van Duitsland Duitsland Zhongshan-stadion, Zhongshan
Toeskouers: 10 000[3]
Skeidsregter: Fethi Boucetta (Tunisië)
Verslag Doelpunt na 10 minute 10' (straf) Wiegmann
Doelpunt na 21 minute 21', Doelpunt na 50 minute 50' Mohr

21 November 1991
19:45 CST (UTC+8)
Vlag van Republiek China Republiek China 2–0 Vlag van Nigerië Nigerië Jiangmen-stadion, Jiangmen
Toeskouers: 14 000[3]
Skeidsregter: Rafael Rodríguez Medina (El Salvador)
Lin Mei-chun Doelpunt na 38 minute 38'
Chou Tai-ying Doelpunt na 55 minute 55'
Verslag

21 November 1991
19:45 CST (UTC+8)
Vlag van Italië Italië 0–2 Vlag van Duitsland Duitsland Zhongshan-stadion, Zhongshan
Toeskouers: 12 000[3]
Skeidsregter: Jim McCluskey (Skotland)
Verslag Doelpunt na 67 minute 67' Mohr
Doelpunt na 79 minute 79' Unsleber

Ranglys van die derde-plek-spanne

[wysig | wysig bron]
Land Groep Wed Wen Gel Ver DV DT +/– Pte
Vlag van Denemarke Denemarke A311164+23
Vlag van Republiek China Republiek China C310228–62
Vlag van Brasilië Brasilië B310217–62

Uitklopfase

[wysig | wysig bron]
Kwarteindrondte Halfeindrondte Eindstryd
                   
24 November – Guangzhou        
 Vlag van die Volksrepubliek China Volksrepubliek China  0
27 November – Guangzhou
 Vlag van Swede Swede  1  
 Vlag van Swede Swede  1
24 November – Jiangmen
   Vlag van Noorweë Noorweë  4  
 Vlag van Noorweë Noorweë  3
30 November – Guangzhou
 Vlag van Italië Italië  2  
 Vlag van Noorweë Noorweë  1
24 November – Zhongshan
   Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State  2
 Vlag van Denemarke Denemarke  1
27 November – Guangzhou
 Vlag van Duitsland Duitsland  2  
 Vlag van Duitsland Duitsland  2 Uitspeel om derde plek
24 November – Foshan
   Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State  5   29 November – Guangzhou
 Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State  7
   Vlag van Swede Swede  4
 Vlag van Republiek China Republiek China  0  
 Vlag van Duitsland Duitsland  0

Kwarteindrondte

[wysig | wysig bron]

24 November 1991
15:30 CST (UTC+8)
Vlag van Denemarke Denemarke 1–2 (e.t.) Vlag van Duitsland Duitsland Zhongshan-stadion, Zhongshan
Toeskouers: 12 000[3]
Skeidsregter: Vassilios Nikakis (Griekeland)
Mackensie Doelpunt na 25 minute 25' (straf) Verslag Doelpunt na 17 minute 17' (straf) Wiegmann
Doelpunt na 98 minute 98' Mohr

24 November 1991
19:45 CST (UTC+8)
Vlag van die Volksrepubliek China Volksrepubliek China 0–1 Vlag van Swede Swede Tianhe-stadion, Guangzhou
Toeskouers: 55 000[3]
Skeidsregter: John Toro Rendón (Colombia)
Verslag Doelpunt na 3 minute 3' Sundhage

24 November 1991
19:45 CST (UTC+8)
Vlag van Noorweë Noorweë 3–2 (e.t.) Vlag van Italië Italië Jiangmen-stadion, Jiangmen
Toeskouers: 13 000[3]
Skeidsregter: Rafael Rodríguez Medina (El Salvador)
Hegstad Doelpunt na 22 minute 22'
Carlsen Doelpunt na 67 minute 67'
Svensson Doelpunt na 96 minute 96' (straf)
Verslag Doelpunt na 31 minute 31' Salmaso
Doelpunt na 80 minute 80' Guarino

24 November 1991
19:45 CST (UTC+8)
Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State 7–0 Vlag van Republiek China Republiek China New Plaza-stadion, Foshan
Toeskouers: 12 000[3]
Skeidsregter: Omer Yengo (Republiek Kongo)
Akers-Stahl Doelpunt na 8 minute 8', Doelpunt na 29 minute 29', Doelpunt na 33 minute 33', Doelpunt na 44 minute 44' (straf), Doelpunt na 48 minute 48'
Foudy Doelpunt na 38 minute 38'
Fawcett Doelpunt na 79 minute 79'
Verslag

Halfeindrondte

[wysig | wysig bron]

27 November 1991
15:30 CST (UTC+8)
Vlag van Swede Swede 1–4 Vlag van Noorweë Noorweë Ying Tung-stadion, Guangzhou
Toeskouers: 16 000[3]
Skeidsregter: Jim McCluskey (Skotland)
Videkull Doelpunt na 6 minute 6' Verslag Doelpunt na 39 minute 39' (straf) Svensson
Doelpunt na 41 minute 41', Doelpunt na 77 minute 77' Medalen
Doelpunt na 67 minute 67' Carlsen

27 November 1991
19:45 CST (UTC+8)
Vlag van Duitsland Duitsland 2–5 Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State Guangdong Provinsiale Stadion, Guangzhou
Toeskouers: 15 000[3]
Skeidsregter: Salvador Imperatore (Chili)
Mohr Doelpunt na 34 minute 34'
Wiegmann Doelpunt na 63 minute 63'
Verslag Doelpunt na 10 minute 10', Doelpunt na 22 minute 22', Doelpunt na 33 minute 33' Jennings
Doelpunt na 54 minute 54', Doelpunt na 75 minute 75' Heinrichs

Klein finale (om die derde plek)

[wysig | wysig bron]

29 November 1991
19:45 CST (UTC+8)
Vlag van Swede Swede 4–0 Vlag van Duitsland Duitsland Guangdong Provinsiale Stadion, Guangzhou
Toeskouers: 20 000[3]
Skeidsregter: Cláudia Vasconcelos (Brasilië)
Andelén Doelpunt na 7 minute 7'
Sundhage Doelpunt na 11 minute 11'
Videkull Doelpunt na 29 minute 29'
Nilsson Doelpunt na 43 minute 43'
Verslag

Eindstryd

[wysig | wysig bron]

30 November 1991
19:45 CST (UTC+8)
Vlag van Noorweë Noorweë 1–2 Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State Tianhe-stadion, Guangzhou
Toeskouers: 63 000[3]
Skeidsregter: Wadzim Sjoek (Sowjetunie)
Medalen Doelpunt na 1 minute 1' Verslag Doelpunt na 20 minute 20', Doelpunt na 78 minute 78' Akers-Stahl


Vrouesokkerwêreldkampioen 1991
Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State

FIFA se ranglys

[wysig | wysig bron]

Ná die Vrouesokkerwêreldbeker 1991 het FIFA ’n verslag gepubliseer waarin al die deelnemende vrouespanne geranglys is volgens vordering in die toernooi, algehele resultate en kwaliteit van die meedinger.[3] Die ranglys vir die 1991-toernooi is soos gevolg:

Deelnemende spanne volgens ranglys:

 Kampioen

 Tweede plek

 Derde plek

 Vierde plek

 Kwarteindrondte

 Groepfase

 Geen deelname

     Gasheerland die Volksrepubliek China
Rang Span Groep Wed Wen Gel Ver DV DT +/– Pte
1Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde StateB6600255+2012
2Vlag van Noorweë NoorweëA64021410+48
3Vlag van Swede SwedeB6402187+118
4Vlag van Duitsland DuitslandC64021310+38
In die kwarteindrondte uitgeskakel
5Vlag van die Volksrepubliek China Volksrepubliek ChinaA4211104+65
6Vlag van Italië ItaliëC420285+34
7Vlag van Denemarke DenemarkeA411276+13
8Vlag van Republiek China Republiek ChinaC4103215–132
In die groepfase uitgeskakel
9Vlag van Brasilië BrasiliëB310217−62
10Vlag van Nigerië NigeriëC300307−70
11Vlag van Nieu-Seeland Nieu-SeelandA3003111−100
12Vlag van Japan JapanB3003012−120

Meeste doele aangeteken

[wysig | wysig bron]

Meeste doele aangeteken:[3]

RangSpelerDoele
1 Vlag van Verenigde State van Amerika Michelle Akers-Stahl10
2 Vlag van Duitsland Heidi Mohr7
3 Vlag van Noorweë Linda Medalen6
Vlag van Verenigde State van Amerika Carin Jennings6
5 Vlag van Swede Lena Videkull5
6 Vlag van Volksrepubliek China Liu Ailing4
Vlag van Italië Carolina Morace4
Vlag van Swede Pia Sundhage4
Vlag van Verenigde State van Amerika April Heinrichs4
RangSpelerDoele
10 Vlag van Duitsland Bettina Wiegmann3
Vlag van Noorweë Tina Svensson3
Vlag van Swede Anneli Andelén3
13 Vlag van Denemarke Helle Jensen2
Vlag van Noorweë Agnete Carlsen2
Vlag van Verenigde State van Amerika Mia Hamm2
Vlag van Denemarke Susan Mackensie2
Vlag van Swede Helen Nilsson2

Sien ook

[wysig | wysig bron]

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. (en) Al Mattei. "WUSA opening a feast for the eyes – and ears". TopOfTheCircle.com. Besoek op 21 April 2013.
  2. (en) Williams, Jean (1 November 2007). A Beautiful Game: International Perspectives on Women's Football. Berg Publishers. p. 4. ISBN 978-1-84788-345-2. Some of the terms and conditions had been changed this time: 90 minutes of play instead of 80 in China, a full group of 20 players instead of 18, three points for a win, and the experiment with time out.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 (en) "FIFA Women's World Cup 1991 – Technical Report" (PDF). FIFA. Besoek op 13 Januarie 2026.

Bronnelys

[wysig | wysig bron]
  • (en) Clemente Angelo Lisi (2010). The U.S. Women's Soccer Team: An American Success Story. Plymouth: Scarecrow Press. ISBN 978-0-8108-7415-2.
  • (en) Sue Lopez (1997). Women on the Ball: A Guide to Women's Football. Londen: Scarlet Press. ISBN 1-85727-016-9.

Eksterne skakels

[wysig | wysig bron]
Vrouesokkerwêreldbeker

Volksrepubliek China 1991Swede 1995Verenigde State 1999Verenigde State 2003Volksrepubliek China 2007Duitsland 2011Kanada 2015Frankryk 2019Australië/Nieu-Seeland 2023Brasilië 2027Costa Rica/Jamaika/Meksiko/Verenigde State 2031Engeland/Noord-Ierland/Skotland/Wallis 2035