Walter Bedell Smith

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Lieutenant General Walter Bedell Smith, three-quarter length portrait, seated, facing front, in uniform.jpg

Generaal Walter Bedell "Beetle" Smith (5 Oktober 1895 - 9 Augustus 1961) was 'n senior offisier van die Amerikaanse weermag wat gedien het as stafhoof van generaal Dwight D. Eisenhower by die hoofkantoor van die Allied Forces (AFHQ) tydens die Tunisië-veldtog en die Geallieerde inval in Italië in 1943 tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hy was die stafhoof van Eisenhower by die Allied Expeditionary Force (Allied Expeditionary Force) van die Hoogste Hoofkwartier (SHAEF) in die veldtog in Wes-Europa van 1944 tot 1945.

Smith het in 1911 as privaat by die Indiana Army National Guard ingetree. In 1917, tydens die Eerste Wêreldoorlog, is hy as tweede luitenant aangestel. Hy is gewond in die Aisne-Marne-offensief in 1918. Na die Eerste Wêreldoorlog was hy 'n personeelbeampte en instrukteur by die Amerikaanse leër Infanterieskool Army. In 1941 word hy sekretaris van die algemene staf, en in 1942 word hy sekretaris van die gekombineerde stafhoofde. Sy pligte het onder meer deelgeneem aan besprekings van oorlogsplanne op die hoogste vlak, en Smith het president Franklin D. Roosevelt dikwels oor strategiese aangeleenthede ingelig.

Smith het in September 1942 die stafhoof van Eisenhower by AFHQ geword. Hy het 'n reputasie verwerf as Eisenhower se 'luikman' vir sy bruisende en veeleisende manier. Hy was egter ook in staat om Eisenhower te verteenwoordig in sensitiewe missies wat diplomatieke vaardigheid benodig. Smith was betrokke by die onderhandeling van die wapenstilstand tussen Italië en die Geallieerdes, wat hy namens Eisenhower onderteken het. In 1944 word hy die stafhoof van SHAEF, weer onder Eisenhower. In hierdie posisie het Smith ook suksesvol onderhandel om voedsel- en brandstofhulp deur Duitse lyne gestuur te word vir die koue en hongerige Nederlandse burgerbevolking, en het hy die eerste Kanadese leër in Nederland bespreek vir die vreedsame en volledige Duitse kapitulasie. In Mei 1945 ontmoet Smith verteenwoordigers van die Duitse Hoë Kommando in Reims, Frankryk, om die oorgawe van die Duitse weermag te voer, en hy onderteken die Duitse instrument van oorgawe namens generaal Eisenhower.

Na die Tweede Wêreldoorlog dien hy van 1946 tot 1948 as die Amerikaanse ambassadeur in die Sowjetunie. Toe word Smith in 1950 die direkteur van die sentrale intelligensie, die hoof van die Central Intelligence Agency (CIA) en ander intelligensie-agentskappe in die Verenigde State . Smith het die CIA herorganiseer, die struktuur en die missie daarvan herdefinieer, en hy het dit 'n nuwe sin van doel gegee. Hy het die CIA die arm van die regering gemaak wat hoofsaaklik vir geheime operasies verantwoordelik was. Hy het die CIA in 1953 verlaat om 'n Staatssekretaris van Buitelandse Sake te word. Nadat hy in 1954 uit die Staatsdepartement uitgetree het, het hy die Eisenhower-administrasie vir 'n aantal jare voortgesit tot sy aftrede en sy dood in 1961.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]