Weber vergassers

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
1961 Ferrari 250TR Spider - enjin toegerus met ses Weber tweekeelvalstroomvergassers.
'n Weber 45DCOE9 systroomvergasser.

Weber is 'n Italiaanse maatskappy wat enjinvergassers vervaardig; dit word besit deur Magneti Marelli Powertrain S.p.A., wat op sy beurt deel is van die Fiat-Groep.

Vergasserproduksie in Italië is beëindig in 1992, hoewel Weber se vergasserproduksie verskuif is na Madrid, Spanje, waar dit steeds tot vandag toe voortduur.[1]

Modelkodes[wysig | wysig bron]

Webervergassers word gemerk met 'n modelkode op die monteerflens, die liggaam, of op die deksel van die vlotterkamer.[2] Dit begin met 'n nommer wat oorspronklik die deursnee (in millimeter) van die vleuelklep aangedui het, maar het later hierdie betekenis verloor. Waar hierdie syfer bestaan het uit 'n enkele paar syfers, was beide smoorkleppe van dieselfde deursnee en het saam gewerk; as dit twee pare syfers was, geskei deur 'n skuinsstreep (bv. 28/36), was daar 'n primêre en sekondêre klep wat oopgemaak het een na die ander, gewoonlik van verskillende deursneë.[3] Hierdie syfer word gevolg deur 'n groep letters, wat dui op verskeie funksies: die DCOE is 'n systroomeenheid, al die ander is afwaartse valstroomeenhede; die DCD het 'n suiertipe voorklep instede van 'n smoorklep.[4] Na die letters kan daar 'n verdere syfer wees, wat gevolg kan word deur 'n letter, bv. 4B, 13A; dit dui die reeks aan.[5] Die volle aanwysing kan dus wees 40 DCOE 29, 45 DCOE 9, ens.[6]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. LaChance, David (Maart 2012). “Supply Side: Weber”. Hemmings Sports & Exotic Car 7 (7).
  2. Penberthy, Ian (1988). How to Restore Fuel Systems and Carburettors. Osprey Restoration Guide. London: Osprey Publishing. p. 84. ISBN 0-85045-784-X. 15. 
  3. Penberthy 1988, pp. 84, 86
  4. Penberthy 1988, pp. 84, 86, 97
  5. Penberthy 1988, pp. 86, 96
  6. Penberthy 1988, p. 95
Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal.