Gaan na inhoud

Wes Anderson

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Wes Anderson
Anderson in 2025.
Gebore
Wesley Wales Anderson

1 Mei 1969 (1969-05-01) (56 jaar oud)
Houston, Texas
Alma materUniversiteit van Texas in Austin (BA)
Beroep
  • Rolprentregisseur
  • Rolprentvervaadiger
  • Draaiboekskrywer
Jare aktief1994-tans
EggenootJuman Malouf
Kinders1

Wesley Wales Anderson (gebore 1 Mei 1969) is 'n Amerikaanse rolprentregisseur en -vervaardiger. Die temas van sy rolprente is leed, die verlies van onskuld en disfunksionele gesinne. Vanweë sy prente se eksentrisiteit, besonderse visuele en vertelstyl[1] en die gereelde gebruik van 'n ensemble van topakteurs het resensente Anderson al as 'n auteur ('n kunstenaar met 'n kenmerkende styl) beskryf. Drie van sy prente – Moonrise Kingdom (2012), The Royal Tenenbaums (2001) en The Grand Budapest Hotel (2014) – het op BBC Culture se lys van 100 beste rolprente van die 21ste eeu verskyn.[2]

Anderson het lof ingepalm vir sy vroeë prente Bottle Rocket (1996) en Rushmore (1998). Hy het in dié tyd dikwels saam met die broers Luke en Owen Wilson saamgewerk en sy vervaardigingsmaatskappy American Empirical Pictures gestig.[3] Hy het 'n Oscar-benoeming ontvang vir beste oorspronklike draaiboek vir The Royal Tenenbaums (2001). Sy volgende prente het ingesluit The Life Aquatic with Steve Zissou (2004), The Darjeeling Limited (2007) en Fantastic Mr. Fox (2009), sy eerste stopraampie-animasieprent ('n tegniek waarin voorwerpe fisiek effens gemanipuleer word tussen individueel gefotografeerde raampies). Hy is vir laasgenoemde benoem vir 'n Oscar vir die beste animasierolprent. Daarna het Moonrise Kingdom (2012) gevolg, waarvoor hy sy tweede Oscar-benoeming vir beste oorspronklike draaiboek gekry het.

Vir sy prent The Grand Budapest Hotel (2014) het hy sy eerste Oscar-benoeming gekry vir beste regisseur en beste rolprent, asook sy derde benoeming vir beste oorspronklike draaiboek. Hy het ook 'n Bafta vir beste oorspronklike draaiboek gewen.[4] Latere werke sluit in sy tweede stopraampie-animasieprent, Isle of Dogs (2018), waarvoor hy die Silwerbeer (op die Berlinale) vir beste regisseur gewen het, asook 'n benoeming vir beste animasierolprent.[5] Dit is gevolg deur The French Dispatch (2021), Asteroid City (2023) en The Phoenician Scheme (2025). Anderson het ook die Oscar vir beste kortfilm gewen vir The Wonderful Story of Henry Sugar (2023).

Vroeë lewe en opvoeding

[wysig | wysig bron]

Wesley Wales Anderson is op 1 Mei 1969 in Houston, Texas, gebore as die seun van Melver Leonard Anderson, wat in advertensies en openbare betrekkinge gewerk het,[6][7] en Texas Anne Anderson (gebore Burroughs),[8] ’n eiendomsagent en argeoloog.[9] Sy ouers is geskei toe hy agt jaar oud was.[10]

Hy het in 1987 aan St. John's School in Houston gematrikuleer, wat hy later as ’n prominente ligging in die rolprent Rushmore gebruik het.[11] As kind het Anderson stilrolprente met sy pa se Super 8-kamera gemaak waarin sy broers en vriende gespeel het, hoewel sy eerste ambisie was om ’n skrywer te word.[10][12] Anderson het deeltyds as ’n bioskoopprojeksionis by die Hogg-gedenkouditorium gewerk terwyl hy die Universiteit van Texas in Austin bygewoon het, waar hy in 1989 sy kamermaat[13] en toekomstige medewerker Owen Wilson ontmoet het.[10][14] In 1991 het hy met ’n Baccalaureus artium met ’n hoofvak in filosofie gegradueer.[15][12]

Loopbaan

[wysig | wysig bron]

1990’s

[wysig | wysig bron]

Anderson se eerste rolprent was Bottle Rocket (1996), gebaseer op ’n kortfilm met dieselfde naam wat hy saam met Luke en Owen Wilson gemaak het. Dit is ’n misdaadfliek oor ’n groep jong Texane wat groot rooftogte wil uitvoer. Dit het goeie resensies gekry, maar het swak by die loket gevaar.[16][17][18]

Sy volgende rolprent was Rushmore (1998), ’n eienaardige komedie oor ’n hoërskoolleerling se verliefdheid op ’n laerskoolonderwyseres, met Jason Schwartzman, Bill Murray en Olivia Williams in die hoofrolle. Dit was ’n finansiële sukses.[19] Murray het in baie van Anderson se daaropvolgende rolprente verskyn. By die Independent Spirit Awards van 1999 het Anderson die prys vir beste regisseur gewen en Murray die prys vir beste manlike byspeler. Murray is ook benoem vir die Golden Globe vir beste manlike byspeler in 'n rolprent. In 2000 het die rolprentvervaardiger Martin Scorsese Bottle Rocket en Rushmore geprys.[20] Sedert die uitreiking het Rushmore kultusstatus bereik, en in 2016 is die rolprent gekies vir bewaring deur die Library of Congress in die Verenigde State se nasionale rolprentregister.[21]

2000’s

[wysig | wysig bron]
Anderson in 2005 by die Berlynse Rolprentfees.

Anderson se volgende komediedrama, The Royal Tenenbaums, is in 2001 uitgereik. Dit fokus op ’n suksesvolle, artistieke New Yorkse familie en hulle verstoteling-patriarg, gespeel deur Gene Hackman. Anjelica Huston is die eksvrou en Ben Stiller, Luke Wilson en Gwyneth Paltrow die kinders. Die rolprent was ’n sukses by die loket en het goeie resensies gekry. Dit was Anderson se grootste finansiële sukses tot Moonrise Kingdom, en het meer as $50 miljoen in plaaslike loketontvangste verdien. The Royal Tenenbaums is vir ’n Oscar benoem en is deur ’n peiling van die rolprenttydskrif Empire as die 159ste beste rolprent nóg aangewys.[22]

Anderson en Noah Baumbach in 2006.

Anderson se volgende vollengterolprent was The Life Aquatic with Steve Zissou (2004), oor die Jacques Cousteau-agtige vervaardiger van dokumentêre rolprente, gespeel deur Bill Murray. In die rolprent is ook Owen Wilson, Cate Blanchett, Willem Dafoe, Jeff Goldblum, Anjelica Huston en Michael Gambon te sien. Die ontvangs was minder gunstig as vir The Royal Tenenbaums.[23][24]

The Darjeeling Limited (2007) handel oor drie emosioneel vervreemde broers wat saam per trein deur Indië reis. Dit weerspieël die dramatieser toon van The Royal Tenenbaums, maar het soortgelyke resensies ontvang as The Life Aquatic with Steve Zissou. Anderson het erken hy is na Indië om die rolprent te verfilm deels as ’n huldeblyk aan die Indiese rolprentmaker Satyajit Ray, wie se “flieks my ander rolprente ook op verskillende maniere geïnspireer het”. (Die rolprent is aan hom opgedra.)[25] Ook in die rolprent te sien is Jason Schwartzman, Owen Wilson, Adrien Brody, en die draaiboek is deur Anderson, Schwartzman en Roman Coppola geskryf.[26]

2010's

[wysig | wysig bron]
Anderson, Koyu Rankin, Liev Schreiber, Jeff Goldblum, Kunichi Nomura en die paneelmoderator Anatol Weber by die nuuskonferensie van Isle of Dogs op die Berlinale 2018.

In 2012 is Anderson se prent Moonrise Kingdom uitgereik. Sy debuut was op die Cannes-rolprentfees, waar dit om die Palme d'Or meegeding het.[27] Die fliek is ’n grootwordkomedie wat op ’n fiktiewe dorp in New England afspeel. Dit bevat ensemble-optredes deur Bill Murray, Edward Norton, Bruce Willis, Frances McDormand en Tilda Swinton. Die prent is kenmerkend van Anderson se styl en het vir hom nog ’n Oscar-benoeming vir sy draaiboek besorg. Die film was ook ’n finansiële sukses en het $68,3 miljoen by die loket verdien, terwyl sy begroting slegs $16 miljoen was.

Anderson in 2018.

In 2014 is Anderson se volgende prent, The Grand Budapest Hotel, uitgereik. Die akteurs daarin is Ralph Fiennes, Tony Revolori, Saoirse Ronan, Jeff Goldblum, Willem Dafoe, F. Murray Abraham en verskeie van Anderson se gereelde medewerkers, onder andere Murray, Owen Wilson, Swinton en Schwartzman.[28] Dit speel hoofsaaklik in die 1930’s af en volg die avonture van M. Gustave, die hotel se consierge, wat ’n "wonderlike bespotting van die geskiedenis maak, en die gruwels daarvan verdraai met ’n reeks grappies en skelm gebare”, volgens The New York Times.[29] Die prent is een van Anderson se grootste suksesse. Dit het wêreldwyd 'n bruto inkomste van byna $175 miljoen gehad en is vir tientalle pryse benoem, insluitend nege Oscars. Dit het vier daarvan gewen: vir beste produksie-ontwerp, beste kostuumontwerp, beste grimering en beste oorspronklike musiek.[30] Een van die benoemings was Anderson se eerste vir beste regisseur.

Die regisseur het daarna teruggekeer na stopraampie-animasie met Isle of Dogs.[31] Dit is in Maart/April 2018 uitgereik.[32][33] Die prent is vir Oscars benoem vir beste animasieprent en beste oorspronklike musiek.[34]

2020's

[wysig | wysig bron]

Anderson se rolprent The French Dispatch speel in die naoorlogse Frankryk af. Die akteurs Benicio del Toro, Jeffrey Wright, Bill Murray, Frances McDormand, Owen Wilson, Willem Dafoe, Adrien Brody, Tilda Swinton en Timothée Chalamet speel daarin. Die uitreiking daarvan is vertraag weens die covid-19-pandemie, en die première was eindelik op 12 Julie 2021 op die Cannes-rolprentfees. Dit is op 22 Oktober 2021 in die VSA uitgereik.[35]

In November 2021 het Anderson die verfilming van Asteroid City voltooi, maar min besonderhede is aan die pers bekend gemaak.[36] ’n Groot deel van die prent is geskiet in die Spaanse stad Chinchón, waar ’n reusestel gebou is wat Monument Valley naboots.[37][38]

Van heel links: Jason Schwartzman, Tilda Swinton en Adrien Brody is van die akteurs in Asteroid City. Hulle verskyn ook in baie van Anderson se ander flieks.

Die akteurs is onder andere Tom Hanks, Scarlett Johansson, Adrien Brody, Tilda Swinton, Bryan Cranston, Jeff Goldblum, Hope Davis en Jeffrey Wright.[39] Sy première was op die Cannes-rolprentfees van 2023, en op 16 Junie is dit in die VSA uitgereik. Dit het oor die algemeen positiewe resensies ontvang.

Anderson het daarna ’n verfilming van Roald Dahl se kortverhaalbundel The Wonderful Story of Henry Sugar and Six More vir Netflix geregisseer. Die kortfilm van 41 minute getiteld The Wonderful Story of Henry Sugar se première was op die Venesiese Internasionale Rolprentfees van 2023. Dit het goeie resensies gekry. Dit is gevolg deur ’n beperkte uitreiking in die VSA op 20 September en ’n Netflix-première op 27 September 2023. Die akteurs is onder andere Benedict Cumberbatch, Dev Patel, Ralph Fiennes en Ben Kingsley.[40][41]

Anderson het ook drie ander kortfilms in 2023 op Netflix uitgereik wat op Dahl se werk geskoei is: The Swan, The Rat Catcher en Poison.[42] Hulle is elk 16 minute lank. The Wonderful Story of Henry Sugar het 'n Oscar gewen; wat Anderson se eerste een was.[43] Die vier kortfilms is gekombineer in een antologieprent met die titel The Wonderful Story of Henry Sugar and Three More, wat op 15 Maart 2024 op Netflix uitgereik is.[44]

Anderson se mees onlangse prent, getiteld The Phoenician Scheme, is op 30 Mei 2025 in die VSA uitgereik nadat die première vroeër die maand op die Cannes-rolprentfees was. Die akteurs sluit in Benicio del Toro, Mia Threapleton, Riz Ahmed, Tom Hanks, Michael Cera, Bryan Cranston en Mathieu Amalric. Die prent is oor die algemeen gunstig deur resensente ontvang. Dit is ook vir 'n Palme d'Or benoem.[45]

Styl en regietegnieke

[wysig | wysig bron]

Rolprentinvloede

[wysig | wysig bron]

Anderson se rolprentinvloede sluit in Pedro Almodóvar,[46] Satyajit Ray,[25] Hal Ashby,[47] Roman Polanski[48] en Elem Klimov.[49]

In ’n onderhoud op die Amerikaanse televisieprogram Today het die akteur Bryan Cranston insig gegee in Anderson se proses. Cranston het gesê:[50]

Al die akteurs bly in dieselde hotel. Ons eet elke aand saam aan een tafel met Wes en al die gaste; dit is soos 'n akteurskamp ... Op ’n Wes Anderson-fliek is daar geen woonwaens, geen kleedkamers nie ... daar is geen hiërargie, geen roeplys nie – jy is net gereed om omstreeks 9:30, 10:00 in die oggend te begin. Jy spring saam met hom in sy gholfkarretjie of in ’n minibus en jy ry stel toe ... jy kuier saam met almal sodat jy nooit weet of jy in ’n toneel ingeroep gaan word nie. Hy het so ’n vriendelike en vrygewige gees ... ook in sy persoonlike lewe. Almal verdien dieselfde hoeveelheid geld. Jy daag net op en daar gaan jy. Soms het jy dalk ’n klein ondersteunende rol in ’n toneel, en ander kere weer vertolk jy die hoofrol in ’n rolprent.

Anderson het ’n unieke regiestyl wat daartoe gelei het dat verskeie resensente hom as ’n auteur beskou.[51][52] Hy word beskou as ’n sentrale figuur in die Amerikaanse eksentrieke rolprentbedryf.[53] ’n Groot aantal ooreenkomste is opgemerk tussen Anderson se werk en die 1984-rolprent The Hotel New Hampshire, ’n eksentrieke komediedrama geskryf en geregisseer deur Tony Richardson wat ’n ensemblerolverdeling bevat het, insluitend Jodie Foster, Beau Bridges, Rob Lowe, Nastassja Kinski, Amanda Plummer, Matthew Modine en Seth Green in sy rolprentdebuut.[54]

Die Sowjetkomedierolprent Welkom, of Toegang Verbode deur Elem Klimof (1964) is uitgewys as een belangrike bron van inspirasie vir Anderson, spesifiek sy “kamerawerk, storieverteltegnieke en bekorende wispelturigheid”.[55]

Temas en stories

[wysig | wysig bron]
Anderson (derde van regs met die pienk hemp) in 2012 saam met die akteurs van "Moonrise Kingdom" op die Cannes-rolprentfees.

Anderson se werk word as postmodernisties geklassifiseer vanweë sy nostalgiese aandag aan detail, sy ondermyning van hoofstroomkonvensies van narratief, sy verwysings na verskillende genres binne dieselfde prent en sy liefde vir eksentrieke karakters met komplekse seksuele identiteite.[56][57]

Hy het meestal komedies met 'n vinnige tempo geregisseer wat gekenmerk word deur ernstiger of melancholiese elemente. Temas is dikwels gesentreer op rou, die verlies van onskuld, disfunksionele gesinne, ouerlike verlating, egbreuk, wedywering tussen sibbes, gekompliseerde romanse en onwaarskynlike vriendskappe. Sy rolprente is ongewoon karaktergedrewe en word bespot én geprys met terme soos “literêre geek chic”.[58][59] Hulle storielyne bevat dikwels diefstalle en onverwagte verdwynings, met ’n neiging om ruim uit die rooftoggenre te leen.[60]

Visuele styl

[wysig | wysig bron]

Volgens Alex Buono[61] is Anderson bekend vir die uitgebreide gebruik van platruimtekamerabewegings (wat tonele tweedimensioneel laat lyk),[62] simmetriese komposisies, die vinnige, skudderige zoem op onderwerpe,[63] stadige aksie-stap-skote, ’n doelbewus beperkte kleurpalet en 'n handgemaakte kunsrigting wat dikwels miniatuurmodelle gebruik. Hierdie stilistiese keuses gee sy rolprente ’n kenmerkende voorkoms wat al uitgebreide besprekings, kritiese studie en parodie ontlok het.

Baie skrywers, resensente en Anderson self het al opgemerk dat dit sy rolprente die gevoel van “selfstandige wêrelde” of ’n “skaalmodelhuishouding” gee.[64] In 2019 het die maatskappy Murals Wallpaper ’n reeks muurpapier bekendgestel wat geïnspireer is deur die visuele ontwerp van Anderson se rolprente.[65]

Sedert The Life Aquatic with Steve Zissou maak Anderson meer staat op stopraampie-animasie en miniatuurmodelle, en het hy selfs al volledige rolprente met stopraampie-animasie gemaak, soos Fantastic Mr. Fox en Isle of Dogs.[66]

Klankbane

[wysig | wysig bron]

Anderson gebruik dikwels popmusiek uit die 1960’s en 1970’s op die klankbane van sy rolprente, en een groep of musikant is geneig om elke klankbaan te oorheers, soos Cat Stevens in Rushmore, die Duitse sanger Nico in The Royal Tenenbaums, David Bowie in The Life Aquatic with Steve Zissou en die Beach Boys in Fantastic Mr. Fox.

In The Grand Budapest Hotel, wat hoofsaaklik in die 1930’s afspeel, word popmusiek vermy ten gunste van musiek deur Alexandre Desplat. Dié het vir die klankbaan 'n Oscar vir beste oorspronklike musiek, 'n Bafta vir beste rolprentmusiek en 'n World Soundtrack Award vir beste oorspronklike musiek van die jaar gewen.

Herhaalde medewerkers

[wysig | wysig bron]

Anderson se rolprente bevat dikwels oor en oor dieselfde akteurs, insluitend die Wilson-broers (Owen, Luke en Andrew), Bill Murray, Jason Schwartzman, Anjelica Huston, Willem Dafoe, Jeff Goldblum, Edward Norton, Adrien Brody, Bob Balaban, Tony Revolori en Tilda Swinton.[67][68] Mark Mothersbaugh het Anderson se eerste vier rolprente gekomponeer en Alexandre Desplat die volgende ses.[69] Randall Poster dien sedert Rushmore as musiektoesighouer vir al Anderson se rolprente. Anderson het draaiboeke saam met Noah Baumbach, Roman Coppola en Hugo Guinness geskryf. Sy rolprente word dikwels deur Steven Rales gefinansier deur sy produksiemaatskappy Indian Paintbrush.[70]

Filmografie

[wysig | wysig bron]
Geregisseer
Jaar Titel
1996 Bottle Rocket
1998 Rushmore
2001 The Royal Tenenbaums
2004 The Life Aquatic with Steve Zissou
2007 The Darjeeling Limited
2009 Fantastic Mr. Fox
2012 Moonrise Kingdom
2014 The Grand Budapest Hotel
2018 Isle of Dogs
2021 The French Dispatch of the Liberty, Kansas Evening Sun
2023 Asteroid City
2024 The Wonderful Story of Henry Sugar and Three More
2025 The Phoenician Scheme

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. ↑ "The Unique Filmmaking Style of Wes Anderson". The Los Angeles Times. Junie 28, 2012. Geargiveer vanaf die oorspronklike op Oktober 25, 2013. Besoek op Oktober 18, 2013.
  2. ↑ "The 21st Century's 100 greatest films". BBC. 23 Augustus 2016. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 31 Januarie 2017. Besoek op 15 Desember 2016.
  3. ↑ "Wes Anderson". Variety. 13 November 2013. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 April 2017.
  4. ↑ "Baftas 2015: Boyhood wins top honours but Grand Budapest Hotel checks out with most". The Guardian. 8 Februarie 2015. Besoek op 13 November 2020.
  5. ↑ Tartaglione, Nancy (24 Februarie 2018). "Berlin Film Festival Winners: 'Touch Me Not' Is Golden Bear; Wes Anderson Takes Best Director For 'Isle Of Dogs' – Full List". Deadline Hollywood. Besoek op 25 Februarie 2018.
  6. ↑ "Wes Anderson". Yahoo Movies. 2010. Geargiveer vanaf die oorspronklike op Desember 25, 2011.
  7. ↑ "Wes Anderson returns to form with Mr Fox". The Times. 2009.
  8. ↑ "Texas Anderson Obituary (1934 - 2024) - Houston, TX - Houston Chronicle". Legacy.com. Besoek op 28 Mei 2025.
  9. ↑ "Texas B. Anderson Realtor Biography". Greenwood King Properties. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 September 2015. Besoek op 29 Oktober 2015.
  10. 1 2 3 Collin, Robbie (19 Februarie 2014). "Wes Anderson interview". The Daily Telegraph. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 Desember 2014. Besoek op 19 Desember 2014.
  11. ↑ "Tour Wes Anderson's High School AKA the Set of Rushmore". The Atlantic. Geargiveer vanaf die oorspronklike op Julie 2, 2012. Besoek op Oktober 18, 2013.
  12. 1 2 "Wild, Wild Wes". The New Yorker. 2 November 2009. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 September 2014. Besoek op 19 Desember 2014.
  13. ↑ "Obvious History: Wes Anderson and Owen Wilson staged a break-in in their apartment". Interview Magazine (in American English). 29 Maart 2018. Besoek op 5 Maart 2021.
  14. ↑ "Owen Wilson". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Oktober 2013. Besoek op 17 Oktober 2013.
  15. ↑ "Wes Anderson". Biography (in American English). 14 Augustus 2019. Besoek op 5 Maart 2021.
  16. ↑ "Bottle Rocket". Box Office Mojo. Geargiveer vanaf die oorspronklike op September 30, 2007. Besoek op Augustus 7, 2007.
  17. ↑ "Bottle Rocket". Rotten Tomatoes. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 Desember 2012. Besoek op 26 Desember 2012.
  18. ↑ "Film By Film: Wes Anderson On Wes Anderson". Empire Magazine. Maart 2014. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Maart 2014. Besoek op 6 Maart 2014.
  19. ↑ "Rushmore". Rotten Tomatoes. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Februarie 2013. Besoek op 26 Desember 2012.
  20. ↑ Scorsese, Martin (Maart 2000). "Wes Anderson". Esquire. Geargiveer vanaf die oorspronklike op Januarie 30, 2012. Besoek op Julie 31, 2011.
  21. ↑ Bort, Ryan (15 Desember 2016). "'Rushmore' and 'The Lion King' among films added to the Library of Congress Film Registry". Newsweek. Besoek op 22 November 2019.
  22. ↑ "EMPIRE's 500 Greatest Movies of All Time". Empire. Geargiveer vanaf die oorspronklike op Julie 22, 2012. Besoek op Julie 5, 2012.
  23. ↑ "The Life Aquatic with Steve Zissou". Rotten Tomatoes. 2004.
  24. ↑ "The Life Aquatic with Steve Zissou". The Numbers. 2004.
  25. 1 2 "On Ray's Trail". The Statesman. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 Januarie 2008. Besoek op 19 Oktober 2007.
  26. ↑ "Wilson & Anderson reminisce over a cup of Darjeeling". Production Weekly. Augustus 2006. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 14 Januarie 2007. Besoek op 22 Augustus 2007.
  27. ↑ "Wes Anderson". Los Angeles Times. 8 Maart 2012. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 17 Mei 2012. Besoek op 20 Mei 2012.
  28. ↑ Eisenberg, Eric (31 Oktober 2012). "Wes Anderson Says The Grand Budapest Hotel Is Mostly Set in the Late 1920s". Cinema Blend. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 November 2012. Besoek op 18 November 2012.
  29. ↑ Scott, A. O. (6 Maart 2014). "Bittersweet Chocolate on the Pillow – Wes Anderson's 'Grand Budapest Hotel' Is a Complex Caper". New York Times. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 Oktober 2014. Besoek op 25 September 2014.
  30. ↑ "IMDb: The Grand Budapest Hotel (2014) – Awards". IMDb. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Maart 2015. Besoek op 7 Maart 2015.
  31. ↑ "Wes Anderson to Direct Stop-Motion Animated Film About Dogs". 12 Oktober 2015. Besoek op 21 Desember 2016.
  32. ↑ Derschowitz, Jessica (21 Desember 2016). "Wes Anderson officially announces new animated film Isle of Dogs". Entertainment Weekly. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 Desember 2016. Besoek op 21 Desember 2016.
  33. ↑ Cabin, Chris (27 Oktober 2016). "Wes Anderson Confirms His Stop-Motion Animated Dog Movie Is In Production". Collider. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 Desember 2016. Besoek op 21 Desember 2016.
  34. ↑ "Oscar Nominations 2019: The Complete List". Variety. 22 Januarie 2019.
  35. ↑ Rubin, Rebecca (27 Mei 2021). "Wes Anderson's 'The French Dispatch' Sets New Theatrical Release Date". Variety (in American English). Besoek op 27 Mei 2021.
  36. ↑ Burch, Noel (1979). "Film's Institutional Mode of Representation and the Soviet Response". October. 11: 77–96. doi:10.2307/778236. ISSN 0162-2870. JSTOR 778236.
  37. ↑ Dazed (16 Mei 2021). "Wes Anderson is shooting a new film in Spain this summer". Dazed (in Engels). Besoek op 7 Junie 2021.
  38. ↑ Belinchón, Gregorio (14 Mei 2021). "Wes Anderson rodará su nueva película en Madrid". EL PAÍS (in Spaans). Besoek op 16 Mei 2021.
  39. ↑ "Bill Murray confirms new film with Wes Anderson is called 'Asteroid City'". NME. Besoek op 7 Januarie 2021.
  40. ↑ Leishman, Rachel (6 Januarie 2022). "Wes Anderson to Direct Roald Dahl's 'The Wonderful Story of Henry Sugar,' Starring Benedict Cumberbatch". Collider.
  41. ↑ "Wes Anderson To Direct Adaptation Of Roald Dahl's 'The Wonderful Story Of Henry Sugar' Starring Benedict Cumberbatch, Ralph Fiennes, Dev Patel And Ben Kingsley". Deadline Hollywood. Besoek op 7 Januarie 2021.
  42. ↑ "You're Invited to a Wonderful Week of New Wes Anderson Shorts This September". Netflix Tudum (in Engels). Besoek op 4 September 2023.
  43. ↑ Lang, Brent; Moreau, Jordan (23 Januarie 2024). "Oscar Nominations 2024: 'Oppenheimer' Dominates With 13 Nods, 'Poor Things' Follows With 11". Variety (in American English). Besoek op 26 Januarie 2024.
  44. ↑ "Watch: Wes Anderson's 'Wonderful Story of Henry Sugar and Three More' anthology gets trailer - UPI.com". UPI (in Engels). Besoek op 14 Maart 2024.
  45. ↑ "The films of the Official Selection 2025". Festival de Cannes (in American English). 10 April 2025. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 April 2025. Besoek op 27 April 2025.
  46. ↑ Bernal, Fernando (2 Maart 2018). "Wes Anderson: "Almodóvar me influyó mucho para crear los Tenenbaums"". El País. Besoek op 20 Maart 2018.
  47. ↑ Seitz, Matt Zoller (6 April 2009). "The Substance of Style, Pt 3. Examining the Wes Anderson–Hal Ashby connection". Moving Image Source. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 21 Maart 2015. Besoek op 25 September 2014.
  48. ↑ "'Moonrise Kingdom' Director Wes Anderson on 'Stealing' From Kubrick, Polanski". The Hollywood Reporter. 11 Junie 2012. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 21 Junie 2012. Besoek op 20 Februarie 2013.
  49. ↑ "Welcome, or No Trespassing (1964) - Watch Online". Russian Film Hub (in American English). Besoek op 8 Maart 2024.
  50. ↑ "Bryan Cranston Talks New Movie, Retirement Rumors, Dance Moves". 14 Junie 2023. Besoek op 14 Junie 2023.
  51. ↑ Brody, Richard (2 November 2009). "Wild, Wild Wes". The New Yorker. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 September 2014. Besoek op 15 Desember 2016.
  52. ↑ Redmond, Sean; Batty, Craig (9 April 2014). "Wes Anderson is one of cinema's great auteurs: discuss". The Conversation. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 Desember 2016. Besoek op 15 Desember 2016.
  53. ↑ "American Eccentric Cinema". Bloomsbury Publishing.
  54. ↑ "The Hotel New Hampshire". Film at Lincoln Center (in Engels). Besoek op 23 September 2023.
  55. ↑ "Welcome, or No Trespassing (1964) - Watch Online". Russian Film Hub (in American English). Besoek op 8 Maart 2024.
  56. ↑ "Elements of Mise en Scene in Postmodern Cinema". Cult Critic (in American English). 22 Desember 2016. Besoek op 8 April 2022.}
  57. ↑ Dilley, Whitney Crothers (2017). The Cinema of Wes Anderson: Bringing Nostalgia to Life. Wallflower Press. ISBN 978-0-231-54320-0.}
  58. ↑ "The James Clayton Column: Wes Anderson and auteurs with an identity". Den of Geek (in Engels). 7 Maart 2014. Besoek op 29 Januarie 2020.}
  59. ↑ Kiang, Jessica; Lyttelton, Oliver; Lyttelton, Oliver (24 September 2015). "Ranked: Wes Anderson's Most Memorable Characters". IndieWire (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Junie 2017. Besoek op 29 Januarie 2020.}
  60. ↑ Klein, Joshua; et al. "Wes Anderson". They Shoot Pictures, Don't They?. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 Augustus 2014. Besoek op 28 Julie 2014.}
  61. ↑ Buono, Alex. "How We Did It: The Midnight Coterie of Sinister Intruders". www.alex-buono.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Julie 2014. Besoek op 28 Julie 2014.}
  62. ↑ Hue, Tran (5 Junie 2023). "What Is Flat Space In Film? Trust The Answer". ecurrencythailand.com. Besoek op 10 November 2023.}
  63. ↑ Baker, Logan (Desember 2016). "Video Editing: Snap Zooms Should Never Be a Snap Decision". PremiumBeat. Besoek op 10 November 2023.}
  64. ↑ Chabon, Michael (31 Januarie 2013). "Wes Anderson's Worlds". New York Review of Books. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Julie 2014. Besoek op 28 Julie 2014.}
  65. ↑ "Wes Anderson gets a wallpaper collection – let the over-decorating begin!". The Guardian. 24 April 2019.}
  66. ↑ Vera, Noel. "Courtesan au chocolat". Businessworld. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 23 September 2015. Besoek op 28 Julie 2014.}
  67. ↑ Gottlieb, Meryl (21 Maart 2018). "The actors who have appeared in the most Wes Anderson films — from Bill Murray to Owen Wilson". Besoek op 4 Augustus 2021.}
  68. ↑ Munton, Rebecca (20 Mei 2021). "10 Recurring Wes Anderson Collaborators Also In The French Dispatch". Besoek op 4 Augustus 2021.}
  69. ↑ "Directors' Trademarks: Wes Anderson". Cinelinx. 1 Junie 2018. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 Oktober 2021. Besoek op 7 Augustus 2021.}
  70. ↑ Eisler, Kim (11 Desember 2007). "What's a DC Billionaire Doing Aboard The Darjeeling Limited?". Washingtonian.com. Besoek op 2 April 2023.}

Skakels

[wysig | wysig bron]
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Wes_Anderson&oldid=2865772"