Wilhelm Cuno

Wilhelm Carl Josef Cuno (2 Julie 1876 – 3 Januarie 1933) was 'n Duitse sakeman en politikus wat van 1922 tot 1923 vir 'n totaal van 264 dae die kanselier van Duitsland was. Sy ampstermyn het die begin van die besetting van die Ruhrgebied deur Frankryk en België troepe en die tydperk waarin inflasie in Duitsland versnel het na hiperinflasie ingesluit.

Nadat hy sy loopbaan in die staatsdiens begin het, het Cuno gehelp om Duitsland se voedselvoorraad te organiseer gedurende die vroeë jare van die Eerste Wêreldoorlog voordat hy in 1917 vir die Hamburg America-skeepsmaatskappy gaan werk het. As gevolg van sy ekonomiese kundigheid was hy betrokke by 'n aantal belangrike na-oorlogse onderhandelinge met die seëvierende Geallieerdes. Toe hy in November 1922 as kanselier van Duitsland aangestel is, het hy 'n "sakeministerie" gevorm wat hoofsaaklik bestaan het uit mans wat, soos hyself, polities onafhanklik was. Sy planne om die oorlogsherstelkwessie te hanteer en die geldeenheid te stabiliseer, is ontspoor deur die Franse en Belgiese besetting van die Ruhrgebied in Januarie 1923. Cuno het 'n beleid van passiewe weerstand ingestel en finansiële bystand verleen aan die werkers en firmas wat daardeur geraak is. Die betalings, wat hoofsaaklik moontlik gemaak is deur geld te druk, het die aanloop tot die Duitse hiperinflasie van 1923 begin.

Nadat sy regering in Augustus 1923 bedank het, het Cuno na die Hamburg-Amerika-linie teruggekeer.

Bronnelys

• Das Kabinett Cuno - Einleitung https://www.bundesarchiv.de/aktenreichskanzlei/1919-1933/0000/cun/cun1p/para1_1.html Besoek 6 Januarie 2015 , Bundesarchiv.
• Klein, Gottfried, 1957, Cuno, Wilhelm. https://www.deutsche-biographie.de/pnd118677497.html#ndbcontent Besoek 15 Junie 2024, Neue Deutsche Biographie 3 (Aanlynweergawe).

Eksterne skakels

• Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Wilhelm Cuno.