EP

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Die afkorting EP staan vir die Engelse term "extended play" (Afrikaans: verlengde speeltyd). Tans word die term in die musiekbedryf gebruik vir enige opname/CD wat te lank is om 'n enkelspelplaat ("single") genoem te word maar te kort is om 'n album genoem te word. Die term vind egter sy oorsprong by die ouer grammafoonplate. Die ou enkelspel grammafoonplate het teen 45 opm gedraai en die langspeelplate teen 33 1/3 opm. Deur die ou enkelspelplate dan teen 33 1/3 toere te speel, was dit moontlik om die speeltyd te verleng vandaar die term. Die gebruiklike lengte van 'n EP is so tussen 4 tot 7 nommers.