George Dantzig

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
George Dantzig
George B. Dantzig at National Medal of Science Awards Ceremony, 1976.jpg
George B. Dantzig ontvang die Nasionale Wetenskapsmedalje deur Gerald Ford in 1976

Gebore 8 November 1914
Portland, Oregon
Oorlede 13 Mei 2005 (op 90)
Stanford, Kalifornië
Nasionaliteit Vlag van Verenigde State Verenigde State
Vakgebied Wiskundige, operasionele navorsing, Rekenaarwetenskap, Ekonomie, Statistiek
Instelling(s) Amerikaanse Lugmag-Kantoor van Statistieke beheer
RAND Korporasie
Universiteit van Kalifornië, Berkeley
Stanford-universiteit
Alma mater Baccalaureusgrade – Universiteit van Maryland
Magistergraad – Universiteit van Michigan
Doktor van die Filosofie – Universiteit van Kalifornië, Berkeley
Doktorale promotor(s) Jerzy Neyman
Doktorale student(e) Robert Fourer
Ellis L. Johnson
Thomas Magnanti
Roger J-B Wets
Yinyu Ye
Bekend vir Lineêre programmering
Simpleksalgoritme
Dantzig-Wolfe ontbindingsbeginsel
Veralgemeende lineêre programmering
Veralgemeende boonste jaag
Max-vloei min-cut stelling van netwerke
Kwadratiese programmering
Aanvullende spilpunt-algoritmes
Lineêre aanvullende probleem
Stogastiese programmering
Beïnvloed deur Wassily Leontief
John von Neumann
Marshal K. Wood
Invloed op Kenneth J. Arrow
Robert Dorfman
Leonid Hurwicz
Tjalling C. Koopmans
Thomas L. Saaty
Paul Samuelson
Philip Wolfe
Toekennings John von Neumann Teorieprys (1974)
Nasionale medalje van Wetenskap in Wiskunde, Statistiek, en rekenaarwetenskappe (1975)
Harvey-prys (1985)
Harold Pender-toekenning (1995)

George Dantzig was 'n Amerikaanse wiskundige en operasionele navorser. Gebore 8 November 1914 in Portland, Oregon, VSA, en oorlede op 13 Mei 2005 in Palo Alto, Kalifornië. Hy word as die "vader van lineêre programmering" beskou.

Dantzig het sy doktorsgraad in wiskunde van die Universiteit van Kalifornië, Berkeley, in 1946 ontvang. In dieselfde jaar is hy aangewys as wiskunde raadgewer vir die VSA-Lugmaghoofkwartier. Die deurbraak wat Dantzig beroemd gemaak het was sy ontdekking van die simpleksmetode vir lineêre programmering (LP).

Sy betrokkenheid by die Amerikaanse oorlogspoging in en na die Tweede Wêreldoorlog het hom in aanraking gebring met 'n aantal optimeringsprobleme wat dieselfde lineêre eienskappe gehad het. Sy deurbraak in die ontwikkeling van die simpleksmetode het hom gelei tot die sistematisering van die veld. Dantzig was dan ook die eerste persoon om die algemene lineêre programmeringsprobleem te formuleer (1947) en sy wiskundige eienskappe te ondersoek.

Die ontwikkeling van die simpleksmetode is opgevolg met 'n reeks algoritmiese verbeterings wat sinvolle probleme binne die (uiters beperkte) berekeningsvermoë van korporatiewe en akademiese gebruikers van die tyd gebring het. Dit was nou vir gebruikers moontlik om 'n verskeidenheid van probleme in LP-vorm te giet en meganisties op te los.

Dantzig kan met reg die vader van lineêre programmering genoem word.

Die ontstaan van lineêre programmering as studieveld het byna onmiddellik gelei tot die veralgemening wiskundige programmering wat 'n omvattender definisie is waarin lineêre programmering net een veld is. Wiskundige programmering is vandag nog een van die twee of drie belangrikste velde in operasionele navorsing.

Hy het die gebruik van lineêre programmering ywerig aangemoedig deur onder meer 'n handboek oor die onderwerp te skryf - "Linear Programming and Extensions". Dié werk het in 1963 as 'n navorsingstudie van die Rand Corporation verskyn en is uitgegee deur Princeton University Press. In die tweede hoofstuk noem Dantzig die ekonome en wiskundiges wat tot die veld bygedra het en hulle werk. 'n Klassifisering van velde binne die omvattende veld van wiskundige programmering word hier aangetref; waarskynlik die eerste. (Dit is waarskynlik die enigste hoofstuk wat vandag nog gelees sal word – maar deur geskiedskrywers.)

Dantzig het vir dekades lank voortgegaan om nuwe toepassings vir lineêre programmering te soek en die ontwikkeling van spesiale algoritmes (bv om groot probleme te hanteer) te ondersteun. Hy het ook jonger navorsers aangemoedig om op hierdie probleme te werk.

Onder die eerbetonings wat Dantzig te beurt geval het tel die Von Neumann-prys vir operasionele navorsing in 1975.

Verdere naleeswerk[wysig]

  • (1990) “The Diet Problem”. Interfaces 20 (4): 43–7. DOI:10.1287/inte.20.4.43.
  • Cottle, Richard W. (2005). “George B. Dantzig: a legendary life in mathematical programming”. Mathematical Programming 105 (1): 1–8. DOI:10.1007/s10107-005-0674-4.