Gloeilamp

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
'n Gloeilamp wat ontplof

In 'n gloeilamp word lig geproduseer deur 'n draad, wat uit koolstof of wolfram bestaan, met 'n elektriese stroom te verhit. Dit gebeur in 'n glas sfeer wat gevul is met 'n inerte of suurstofarme gas.

Die uitvinding van die gloeilamp word dikwels toegeskryf aan Thomas Edison op 22 Oktober 1879. Edison was egter net een van vele mense wat bygedra het tot die ontwikkeling van 'n praktiese metode om lig uit elektrisiteit te maak. In 1801 het Humphry Davy al geëksperimenteer met 'n gloeiende platinumdraad, wat egter baie vinnig opgebrand het.

In 1854 het Heinrich Göbel in Duitsland die eerste egte gloeilamp vervaardig wat bestaan het uit 'n verkoolde vesel van bamboes in 'n vakuum fles. Dié lamp het 400 uur lank gebrand. Edison het 25 jaar later oktrooi aangevra vir dieselfde uitvinding, maar Göbel het dit beveg. In dieselfde jaar dat Göbel sy saak in die hof gewen het, het hy egter ook gesterf.

In 1910 het die Amerikaner William David Coolidge die eerste gloeidraad van wolfram vervaardig.