Grondtoon

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Die grondtoon en 6 botone van 'n snaar

Die grondtoon van 'n komplekse geluid (soos byvoorbeeld die toon van 'n musiekinstrument) is gewoonlik die laagste frekwensie van die klank wat ontstaan as 'n noot op die instrument gespeel word en is gewoonlik ook die waargenome toonhoogte.

Die grondtoon ontstaan gewoonlik deurdat die verskillende klankfrekwensies wat deur die instrument voortgebring word kombineer as som- en verskiltone, en sodoende 'n grondtoon hoorbaar maak.

Die kwaliteit van 'n toon word verder gekleur deur die botone. Die grondtoon word ook die eerste harmonie genoem. Die tweede harmonie is gewoonlik die botoon.