Horatius

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Horatuis, deur Anton von Werner

Quintus Horatius Flaccus (8 Desember 65 v.C. — 27 November 8 v.C.) was ‘n Romeinse digter in die era van keiser Augustus.

Lewe[wysig]

Horatius is gebore in Venusia, ‘n klein dorpie tussen Apulia en Lucania. Horatius was die seun van ‘n vrygestelde slaaf. Sy pa het ‘n plaas gehad in Venusia, maar het later verhuis na Rome waar hy ‘n middelman was by ‘n afslaer. Horatius se vader het baie geld op Horatius se opvoeding gespandeer waar Horatius in Rome sowel as Athene gestudeer het. Nadat Julius Caesar vermoor is, het Horatius by die Romeinse legioene aangesluit onder die generaalskap van Brutus. Hy het by die slag van Philippi geveg en nadat Augustus ‘n amnestie uitgereik het, het Horatius na Rome teruggekeer. Horatius word as een van die grootste Romeinse digters beskou.

Werke en opsteldatums[wysig]

Sermonum liber primus of Satirae I [1] (35 v.C.)

Epodes [2] (30 v.C.)

Sermonum liber secundus of Satirae II [3] (30 v.C.)

Carminum liber primus of die Odes I [4] (30 v.C.)

Carminum liber secundus of die Odes II [5] (23 v.C.)

Carminum liber tertius of die Odes III [6] (23 v.C.)

Epistularum liber primus [7] (20 v.C.)

Ars Poetica, of die Episte van die Pisone [8] (18 v.C.)

Carmen Saeculare of die lied van die eue [9] (17 v.C.)

Epistularum liber secundus [10] (14 v.C.)

Carminum liber quartus of die Odes IV [11] (13 v.C.)