Radiokoolstofdatering

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Oorsig[wysig]

Die Koolstof 14 (14C) metode word algemeen gebruik deur veral Argeoloë om die ouderdom van voorwerpe te bepaal wat jonger as 50 000 jaar oud is (laat-Kwarternêr en Holoseen), en Koolstof in hulle samestelling bevat. Hierdie voorwerpe sluitonder andere houtskool, hout, been, stuifmeel, skulpe, groundwater en Kalkreet in.

Daar bestaan ‘n algemene wanopvatting dat die Koolstof 14 Radiodatering metode gebruik word om die ouderdom van die aarde te bepaal. Hierdie metode is egter ongeskik om die ouderdom van die aarde te bepaal, aangesien die halfleeftyd van die Koolstof 14 isotoop slegs ongeveer 5 715 jaar is, en dus slegs geskik is om ouderdomme van ongeveer 50 000 jaar en minder te bepaal. Radiodaterings metodes wat geskik is om geologise tyd te meet sluit “Uraan-Lood Radiodatering(U/Pb)”, “Kalium-Argon Radiodatering” (K/Ar) en “Rubidium-Stronsium Radiodatering”( Rb/Sr) in. Hierdie tegnieke is geskik a.g.v. die baie lang halfleeftyd van die moederelemente.

Metode[wysig]

Koolstof het twee stabiele isotope wat natuurlik voorkom: Koolstof 12 (12C) (98.89%) en Koolstof 13 (13C) (1.11%), asook ‘n onstabiele Koolstof 14 (14C) isotoop. Laasgenoemde is van groot belang, aangesien die onstabiele aard van die Koolstof 14 isotoop die metode moontlik maak.

Koolstof 14 (14C) het ‘n halfleeftyd van 5715 jaar, en word gevorm deur kosmiese strale wat Stikstof 14 Isotope in die boonste atmosfeer verander in 14C Isotope. Hierdie nuut gevormde isotope word gaandeweg in die atmosferiese CO2 opgeneem.

As gevolg van die voortdurende vorming van die 14C isotoop, bly die verhouding tussen 14C en 12C redelik konstant. Hierdie verhouding bestaan ook in die CO2 wat deur plante, skulpe, diere en gesteentes opgeneem word. Wanneer die organisme doodgaan, hou dit op om CO2 (en dus 14C) op te neem.

Die Koolstof 14 wat voor die organisme se dood opgeneem is, verminder stadigaan soos wat dit weer as gevolg van radioaktiewe verval na Stikstof 14 verander. Wanneer ‘n monster van die material (hout, been, skulpe ens.) geanaliseer word in ‘n labratorium, word die 14C /12C verhouding bepaal, en met die atmosferiese verhouding vergelyk.

Aangesien die tempo van radioaktiewe verval bekend is, en die atmosferiese verhouding redelik konstant bly, is die hoeveelheid 14C wat verdwyn het relatief tot die oorblywende 12C ‘n aanduiding van die ouderdom van die monster.