Sweedse Taalraad

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Die Sweedse Taalraad (Sweeds: Språkrådet) is die hoof regulatoriese liggaam vir die bevordering en ontwikkeling van die Sweedse taal. Die raad word deels deur die Sweedse regering befonds en het semi-amptelike status. Die raad voer beheer oor die taal uit deur die publikasie van verskeie boeke met aanbevelings oor spelwyse en grammatika sowel as boeke oor taalkunde wat vir 'n algemene gehoor bedoel is. Die verkope van die boeke word gebruik om die werksaamhede van die raad te help befonds.

Die Sweedse Taalraad bestaan uit ander organisasies wat 'n belang het by die Sweedse taal, soos die Sweedse Akademie en die Sweedse Uitsaaikorporasie. 'n Aantal organisasies wat joernaliste, onderwysers, skrywers, akteurs en vertalers verteenwoordig word ook ingesluit.

Die raad publiseer sedert 1965 die kwartaallikse vaktydskrif Språkvård (letterlik "Taalbewaring"), wat artikels publiseer oor die gebruik en ontwikkeling van die Sweedse taal, lesers beantwoord oor spelwyse en grammatika sowel as die verskaffing van riglyne oor die gebruik van Sweeds in verskillende omstandighede. Dit het tans meer as 6&nbsp500 intekenaars.

Geskiedenis[wysig]

Die Sweedse Taalraad se wortels lê in die poging om beheer te vestig oor die amptelike taalgebruik onder die Nordiese lande. Die eerste idees van 'n gesamentlike Nordiese projek het in die 1930's opgeduik en het gelei tot 'n Deense organisasie vir Nordiese taalontwikkeling wat in 1941 gestig is. Die idee van pan-Nordiese samewerking is in die wiele gery deur die betrokkenheid van al die Nordiese lande behalwe Swede by die Tweede Wêreldoorlog. Op 3 Maart 1944 het 'n groep van 16 organisasies die stigtingsvergadering bygewoon van wat toe Nämnden för svensk språkvård ("Die Komitee vir Sweedse Taalontwikkeling") genoem is.

Om finansiële probleme te bekamp is die raad in 1973 herorganiseer en is die huidige naam aangeneem. Die regering het ook die toekoms van die raad verseker deur die finansiering van vier personeellede te waarborg. Die regeringsbefondsing het intussen gestyg en is nie meer beperk tot die aantal lede nie, maar deur die behoeftes van die raad. Sedert die regering verantwoordelikheid vir finansies aanvaar het, het dit ook die reg om die voorsitter en die hoof van die sekretariaat aan te stel.

Eksterne skakels[wysig]