Wet op Afsonderlike Geriewe

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Kennisgewing op Durbanstrand in Engels, Afrikaans en Zoeloe, wat aandui dat die strand gereserveer is vir gebruik deur die witrassegroep

Die Wet op Afsonderlike Geriewe, Wet No 49 van 1953, het deel gevorm van die apartheidstelsel van rassesegregasie in Suid-Afrika.

Die wet het segregasie van alle openbare fasiliteite, insluitend geboue en vervoergeriewe, afgedwing om kontak tussen verskillende rassegroepe in die land te beperk. Die wet het ook bepaal dat geriewe vir verskillende rasse nie noodwendig van gelyke gehalte hoef te wees nie en in praktyk is die beste geriewe vir die wit rassegroep gereserveer en was dié vir ander rasse soms van minderwaardige gehalte.

'n Opvallende uitsondering is vir die Johannesburgse dieretuin en aangrensende meer gemaak. Die voorwaardes waaronder die grond beskikbaar gestel is het bepaal dat alle rasse daar welkom moet wees. Rasseskeiding is gevolglik nie toegelaat vir die tyd wat dieretuin hier geleë was nie.[1]

"Slegs blankes" aanwysing

Die wet is in 1989 deur President F.W. de Klerk afgeskaf, 'n paar maande voor die ontbanning van 'n reeks politieke partye, die vrylating van politieke gevangenes en die aanvang van onderhandelinge om apartheid te beëindig in Februarie 1990.[2][3]

Verwysings[wysig]

  1. Davie, Lucille (2002-11-04). “Zoo Lake: the park that defied apartheid”. City of Johannesburg. URL besoek op 2009-02-13.
  2. "S. Africa Abolishes 1953 Law Segregating Public Amenities", Los Angeles Times, 1990-10-15. URL besoek op 2009-08-29.
  3. South Africa - Dismantling Apartheid, 1990-94”. URL besoek op 2009-08-29.