Diplodocus

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
’n Voorstelling van ’n Diplodocus .
Diplodocus
Tydperk: Laat Jura 154–150 m. jaar gelede
’n Skelet van D. carnegii (Carnegie-museum van Natuurgeskiedenis).
Wetenskaplike klassifikasie
Koninkryk: Animalia
Klas: Reptilia
Superorde: Dinosauria
Orde: Saurischia
Suborde: Sauropodomorpha
Familie: Diplodocidae
Genus: Diplodocus
(Marsh, 1878)
Tipe-spesie
Diplodocus longus
(Marsh, 1878)
Spesies
  • D. longus
  • D. carnegii
  • D. hayi
  • D. hallorum
Sinonieme

Seismosaurus (Gillette, 1991)

Die skedel van D. longus.
Diplodocus
Kladistiese klassifikasie
Koninkryk: Animalia
Filum: Chordata
Klade: Dinosauria
Suborde: Sauropodomorpha
Familie: Diplodocidae
Genus: Diplodocus
(Marsh, 1878)

Diplodocus of diplodokus (van die Griekse woorde vir "dubbelbalk") is ’n souropode-dinosourus waarvan die eerste fossiele in 1877 deur S.W. Williston ontdek is. Die naam[1][2] verwys na die dubbele bene aan die onderkant van die stert.

Die genus het aan die einde van die Jura-periode voorgekom in wat nou Noord-Amerika is. Dit is een van die mees herkenbare dinosourusse vanweë sy kenmerkende dinosourusvorm, lang nek en stert en vier bonkige bene. Dit was jare lank die langste bekende dinosourus. Dit is steeds die langste een waarvan ’n volledige fossiel gevind is.[3] Die raming van die massa is tussen 10 en 16 ton[4][5][6] en die geskatte lengte 33 m.[7] Van dinosourusse wat langer kon gewees het, soos Supersaurus, is net stukke bene al ontdek.[8]

Beskrywing[wysig]

Die skedel was relatief klein in vergelyking met sy lyf. Diplodocus het ook klein tande en ’n klein brein gehad. Dit het ’n besonder lang stert gehad,[9] baie langer as ander dinosourusse s’n. Hy kon dit gebruik het om sy balans te hou. Dit het besonderse dubbele bene aan die onderkant gehad wat kon gedien het as steun vir die rugwerwels of kon gekeer het dat die are toegedruk word as die swaar stert op die grond rus. Dié dubbele bene kom ook in sommige verwante dinosourusse voor.[10]

Diplodocus het net een klou aan elke hand gehad – dit was ongewoon groot en nie vas aan die bene van die hand nie. Die doel daarvan is onbekend.[11]

Verwysings[wysig]

  1. Simpson, John; Edmund Weiner (eds.) (1989). The Oxford English Dictionary, 2de, Oxford: Oxford University Press. ISBN 0-19-861186-2. 
  2. diplodocus”. Online Etymology Dictionary.
  3. Lambert D. (1993). The Ultimate Dinosaur Book. DK Publishing. ISBN 0-86438-417-3. 
  4. Dodson, P., Behrensmeyer, A.K., Bakker, R.T., and McIntosh, J.S. (1980). “Taphonomy and paleoecology of the dinosaur beds of the Jurassic Morrison Formation”. Paleobiology 6: 208–232.
  5. Foster, J.R. (2003). Paleoecological Analysis of the Vertebrate Fauna of the Morrison Formation (Upper Jurassic), Rocky Mountain Region, U.S.A. New Mexico Museum of Natural History and Science:Albuquerque, New Mexico. Bulletin 23.
  6. Coe, M.J., Dilcher, D.L., Farlow, J.O., Jarzen, D.M., and Russell, D.A..In Friis, E.M., Chaloner, W.G., and Crane, P.R.: The Origins of Angiosperms and Their Biological Consequences. Cambridge University Press, 225–258. ISBN 0-521-32357-6. 
  7. Lucas, Herne, Heckert, Hunt & Sullivan (2004). “Reappraisal of Seismosaurus, a Late Jurassic Sauropod”. Proceedings, Annual Meeting of the Society of Vertebrate Paleontology 36 (5)..
  8. Wedel, M.J. and Cifelli, R.L. Sauroposeidon: Oklahoma's Native Giant. 2005. Oklahoma Geology Notes 65:2.
  9. Wilson JA (2005). “Overview of Sauropod Phylogeny and Evolution”,In Rogers KA & Wilson JA(eds): The Sauropods:Evolution and Paleobiology. Indiana University Press, 15–49. ISBN 0-520-24623-3. 
  10. Benton, Michael J. (2012). Prehistoric Life. Dorling Kindersley, 268–269. ISBN 978-0-7566-9910-9. 
  11. Bonnan, M. F. (2003). “The evolution of manus shape in sauropod dinosaurs: implications for functional morphology, forelimb orientation, and phylogeny” 23 (3): 595–613. DOI:10.1671/A1108.

Eksterne skakels[wysig]