Monoteletisme

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Monoteletisme (van die Griekse μονοθελητισμός, "leerstelling van een wil") is ’n leerstelling oor die goddelike en menslike natuur van Jesus wat in 629 in Armenië en Sirië ontstaan het. Dit is die idee dat Jesus twee nature, maar een wil en energie, het. Dit was in teenstelling met die amptelike standpunt van die kerk van die Romeinse Ryk dat die goddelike en menslike natuur van Jesus ’n aparte wil en energie het.

Monoteletisme was veral ’n ontwikkeling om die Miafisiete terug te lok na die kerk. Hulle het gelo dat Jesus net een natuur, en dus een wil en energie, gehad het. Die idee was in ’n stadium baie gewild, totdat dit eindelik in 681 op die Derde Konsilie van Konstantinopel as kettery veroordeel is.

Crystal txt.png Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia