NG gemeente Okahandja
Die NG gemeente Okahandja is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die middel van Namibië.
Reeds so vroeg as 1792 was daar al kontak tussen Kaapstad en Okahandja toe Pieter Brand, wat saam met Van Reenen op reis was, deurdring tot die Swakoprivier wat by Okahandja verby vloei. Hy was waarskynlik die eerste wit mens wat hier gekom het. Okahandja het 'n lang en veelbewoë geskiedenis omdat die Nama en Herero hier mekaar ontmoet het en menige bloedbad die gevolg was. Meer as 150 jaar gelede het die evangelie egter egter gekom danksy die werk van die Rynse Sendinggenootskap.
Okahandja se naam beteken "klein-breed" en is die Hererowoord vir die rivier wat nie baie lank is nie, maar baie breed. Die wyk was vroeër deel van die baie groot gemeente Gibeon, wat meer as die helfte van die oppervlak van Suidwes-Afrika beslaan het. Gedurende 1929 word NG gemeente Windhoek van Gibeon afgestig en word Okahandja 'n wyk van die nuwe gemeente. In Oktober 1946 stig Okahandja af van Windhoek en 'n jaar later heet die gemeente sy eerste leraar, ds. J.T. Potgieter, vroeër leraar van Gibeon, welkom.
Die gemeente was teen 1952 steeds maar klein met net 320 lidmate, slegs 28 minder as teen 210, maar was vroeg reeds selfonderhoudend. Die kerksaal is reeds in 1930 in gebruik geneem en die pastorie in 1950 voltooi, langs die fondamente van die Herero-kaptein Samuel Maherero se eertydse huis. Hy het in 1903 die Herero-opstand gelas en vanaf die krans op sy erf is die eerste skote van die oorlog geskiet.
[wysig] Bronne
- Olivier, ds. P.L. (samesteller). 1952. Ons gemeentelike feesalbum. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-Uitgewers.
