Swabiese Alb

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Die Swabiese Alb se topografie
Die kasteel Hohenzollern, met die Swartwoud in die agtergrond
Die bergpiek Runder Berg is deur erosieprosesse gevorm

Die Swabiese Alb, dikwels ook Swabiese Jura genoem, is 'n gebergte in die Suidwes-Duitse deelstaat Baden-Württemberg wat oor 'n afstand van 210 kilometer vanuit die Hegau in die suid-weste tot by die Nördlinger Ries in die noord-ooste strek. Sy gemiddelde wydte beloop sowat 40 kilometer. Die hoogste bergpiek is die Lemberg (1 015 meter bo seevlak). Op talle bergpieke in die noordelike deel, wat deur erosieprosesse gevorm is, is vroeër kastele opgerig.

Die bergreeks met 'n gemiddelde hoogte van tussen 500 en 900 meter is 'n hoogplato wat onder die invloed van erosie in verskillende dele verbreek is. In die noordweste word die bergreeks deur 'n steil platorand begrens, terwyl dit in die suidooste geleidelik afplat en in die Donauvallei en Alpynse voetheuwels oorgaan. Dit maak deel uit van 'n groter berglandskap, die sogenaamde Tafeljura, wat vanuit Basel in Switserland tot by Coburg in Noord-Beiere strek.

Die steil noordwestelike platorand word in Duits Albtrauf genoem en skei die Swabiese Alb se hoogplato van die Alb-voetheuwels. In die noordooste grens die gebergte aan die Nördlinger Ries, 'n meteoriet-impakkrater wat tussen 14,3 en 14,5 miljoen jaar gelede ontstaan het en by die bes bewaarde groot impakkraters van ons Aarde gereken word. In die suidweste word die bergreeks dikwels met die Swabies-Nederalemanniese taalgrens afgebaken, alhoewel daar ook nog ander gebiede by die Swabiese Alb gereken kan word.