Teenpous

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Teenpous Alexander V
Teenpouse Eugenius I
Teenpouse Silvester III

‘n Teenpous, of anti-pous, is ‘n persoon wat uit protes teen die verkiesing van ‘n wettige pous deur ‘n groep ontevredenes verkies word as die leier van die Rooms-Katolieke Kerk. In bepaalde turbulente periodes van die geskiedenis van die Rooms-Katolieke Kerk is die wettige pous deur sommige groepe nie erken nie. Hulle kies dan hulle eie pous as teenpous. Die eerste teenpous was Hippolytus (217-235), wat gekies is as protes teen Pous Callixtus I.

Die mees verskeurende periode van teenpouse was die Westerse Skisma, van 1378 tot 1418.

Dit was nie altyd duidelik wie van die twee (of meer) mededingende pouse die wettige een was en watter die teenpous(e). Die duidelikheid wat tans daaroor bestaan, het pas later tot stand gekom.

Volgens die tradisionele geskiedskrywing was daar sedert 1449 geen teenpouse nie. Deesdae is daar egter drie teenpouse wat ‘n mate van bekend verwerf het: Petrus II (Manuel Alonso Corral, vanaf 2005), Michael I (David Allen Bawdien, vanaf 1990), en Pius XIII (Earl Lucian Pulvermacher, vanaf 1998). Al drie het egter aansienlik minder volgelinge as die vroeëre teenpouse.

Lys van Teenpouse[wysig]

Die belangrikste moderne teenpouse is:

Bronne[wysig]

  • Maxwell-Stuart, P.G. 1997. Chronicle of the Popes. London, Thames and Hudson. ISBN 0-500-01-798-0
Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Nederlandse Wikipedia vertaal.