Teenpous

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Teenpous Alexander V
Teenpous & Pous Silvester III
Teenpous & Pous Eugenius I

‘n Teenpous, of anti-pous[1][2], is ‘n persoon wat uit protes teen die verkiesing van ‘n wettige pous deur ‘n groep ontevredenes verkies word as die leier van die Rooms-Katolieke Kerk. In bepaalde turbulente periodes van die geskiedenis van die Rooms-Katolieke Kerk is die wettige pous nie deur sommige groepe erken nie. Hulle kies dan hulle eie pous as teenpous. Die eerste teenpous was Hippolitus (217-235), wat gekies is as protes teen Pous Callixtus I.

Die mees verskeurende periode van teenpouse was die Westerse Skisma, van 1378 tot 1418.

Dit was nie altyd duidelik wie van die twee (of meer) mededingende pouse die wettige een was en watter die teenpous(e). Duidelikheid daaromtrent het eers later ontstaan.

Volgens die tradisionele geskiedskrywing was daar sedert 1449 geen teenpouse nie. Deesdae is daar egter drie teenpouse wat ‘n mate van bekend verwerf het: Petrus II (Manuel Alonso Corral, vanaf 2005), Michael I (David Allen Bawdien, vanaf 1990), en Pius XIII (Earl Lucian Pulvermacher, vanaf 1998). Al drie het egter aansienlik minder volgelinge as die vroeëre teenpouse.

Party van die teenpouse het hulle eie kardinale aangestel. Die kardinale word egter nie deur die Rooms Katolieke Kerk erken nie en staan bekend as pseudo-kardinale. [3]

Lys van Teenpouse[wysig]

Die belangrikste moderne teenpouse is:

Bronne[wysig]

  • Maxwell-Stuart, P.G. 1997. Chronicle of the Popes. London, Thames and Hudson. ISBN 0-500-01-798-0
  1. antipope. (2008). Encyclopædia Britannica. Deluxe Edition. Chicago: Encyclopædia Britannica.
  2. Antipope. (1907). In The Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company. Retrieved June 13, 2014 from New Advent: http://www.newadvent.org/cathen/01582a.htm
  3. Miranda, S., The Cardinals of the Holy Roman Church.


Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Nederlandse Wikipedia vertaal.