Tikmasjien
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
'n Tikmasjien is 'n meganiese-, elektromeganiese-, of elektriese apparaat, voorsien van sleutels waarmee skryftekens op papier gedruk kan word.
Voor die tikmasjien uitgevind was, was briewe en offisiële dokumente deur klerke per hand geskryf. Sedert die koms van die rekenaar en woordverwerker het die tikmasjien in onbruik verval.
Die QWERTY-sleuteluitleg is deur Christopher Sholes in 1867 gepatenteer en aan Remington in 1873 verkoop, waarna dit eerste in tikmasjiene gebruik is.
