Rekenaar

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Acer Aspire 8920 Gemstone by Georgy.JPGColumbia Supercomputer - NASA Advanced Supercomputing Facility.jpgIntertec Superbrain.jpg
2010-01-26-technikkrempel-by-RalfR-05.jpgThinking Machines Connection Machine CM-5 Frostburg 2.jpgG5 supplying Wikipedia via Gigabit at the Lange Nacht der Wissenschaften 2006 in Dresden.JPG
DM IBM S360.jpgAcorn BBC Master Series Microcomputer.jpgDell PowerEdge Servers.jpg

'n Rekenaar is enige toestel wat gebruik word om data volgens 'n goed gedefinieerde prosedure te verwerk . Die woord word tans algemeen gebruik om na digitale rekenaars te verwys.

Die woord het vroeër verwys na iemand (komptometris) wat somme maak, met of sonder meganiese hulpmiddels, maar die woord is oorgedra na die hulpmiddels. Aanvanklik was die inligtingverwerking amper uitsluitlik vir wiskundige probleme, maar hedendaagse rekenaars word vir verskeie ander take gebruik.

Die wye definisie sluit dinge in soos die skuifliniaal, die verskeie meganiese rekenaars van die abakus af verder, asook alle hedendaagse elektroniese rekenaars.

Funktie[wysig]

'n Rekenaar funktioneer volgens die Von-Neumann-Argitektuur. Dit bestaan gewoonlik uit die volgende vier komponente:

  • geheuge (hier word programme en informatie gestoor)
  • beheereenheid (voer die programme uit en hanteer met die gestoorte data)
  • rekene/logiese eenheid (prosesseer matematiese en logiese terme)
  • input/output eenheid (ontvang signale van input-toetsele byvoorbeeld van 'n sleutelbord of vertoon die beeld op 'n skerm)

Dus gaan ieder informatie (ieder byte) deur die CPU (beheereenheid + rekene/logiese eenheid). Maar as die Bussystem (wat die data tussen die geheuge en CPU beweeg) te langsaam is dan word die hele stelsel langsaam. Dit is dan die sogenoemde "Von-Neumann-Bottelnek".

Soorte rekenaars[wysig]

Geskiedenis[wysig]

Die ENIAC was die eerste algemeen doelgerigte elektroniese rekenaar.
EDSAC was een van die eerste rekenaars wat kon onthou nadat dit afgeskakel en weer aangeskakel is.

Die geskiedenis van die rekenaar begin by die geskiedenis van berekening. Die mens wou nog altyd van hulpmiddels gebruik maak vir groter en meer komplekse berekeninge. Kerfstokke en teltoue is hulpmiddels wat lank reeds bestaan het. Die abakus word al vir eeue gebruik as rekenkundige hulpmiddel. Later is van hulptabelle en skuifliniale gebruik gemaak.

Die Tweede Wêreldoorlog verskaf die motivering vir baie navorsing in rekenaartegnologie, veral vir toepassings in kriptografie. Van die eerste rekenaars is inderdaad tydens oorlogtoestande gebruik om geheime kodes te ontrafel. Na die oorlog is rekenaars toenemend vir staats- en korporatiewe dataverwerking gebruik om inligting voort te bring.

Aanvanklike werking van die rekenaar was moeisaam as gevolg van die gebruik van ponskaarte en onbetroubare vakuumbuise. Tegnologiese deurbrake wat hierdie probleme verlig het is magnetiese stoormedia en transistors. Die gebruik van geïntegreerde stroombane het verdere vooruitgang moontlik gemaak.

Die einde van die 20ste eeu is gekenmerk deur vooruitgang in netwerktegnologie en die mate waartoe dit (en in besonder die Internet) algemeen in gebruik gestel is.

Die moderne rekenaar[wysig]

'n Rekenaarstelsel bestaan tipies uit die volgende komponente:

- Items met 'n * aangedui mag ook al op die Moederbord geïntergreer wees.
- Items met 'n ** aangedui is nie baie meer in gebruik van huidige moderne rekenaars.

Eksterne skakels[wysig]

Computer 1930-1990

Wiktionary-logo-en.svg Vir woordeboekinligting, sien die bladsy Rekenaar op WikiWoordeboek