Aksiologie

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Aksiologie (van die Griekse ἀξία axia, "waarde", en -λογία -logia) of waardeleer is die filosofiese bestudering van waardes. Dit is óf ’n versamelnaam vir etiek en estetika,[1] filosofiese velde wat te doen het met die betekenis van waarde, óf die grondslag vir hierdie velde. Die term is in 1902 die eerste keer deur Paul Lapie[2][3] en in 1908 deur Eduard von Hartmann gebruik.[4][5]

Etiek stel ondersoek in na die begrippe "reg" en "goed" in individuele en sosiale gedrag. Estetika het doen met "skoonheid" en "harmonie".

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Random House Unabridged Dictionary Entry on Axiology.
  2. Lapie, Paul (1902). Logique de la volonté. Parys: F. Alcan. 
  3. Axiology and aesthetics - article”.
  4. von Hartmann, Eduard (1908). Grundriss der Axiologie. Hermann Haacke. 
  5. Samuel L. Hart. Axiology—Theory of Values. Philosophy and Phenomenological Research.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]