Apostel

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Die Twaalf Apostels deur Christian Schmid (16de eeus).

'n Apostel (vanuit Antieke Grieks: ἀπόστολος Apostolos "ambassadeur, boodskapper") is as begrip in die Christelike tradisie die persoon wat 'n direkte opdrag het van Jesus Christus as "boodskapper". Die apostels word oor berig in die Bybel, veral in die Evangelies en Handelinge.

Jesus se binnekring (of sy dissipels) gedurende sy tyd op aarde het as die "Twaalf Apostels" bekend gestaan. Hulle was:

  • Simon, wat ook Petrus genoem is
  • Andreas, Simon se broer
  • Jakobus seun van Sebedeus
  • Johannes, Jakobus se broer
  • Filippus
  • Bartolomeus
  • Tomas
  • Matteus die tollenaar
  • Jakobus seun van Alfeus
  • Taddeus
  • Simon die Kananeër
  • Judas Iskariot, wat vir Jesus verraai het.