Crack

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Twee gram crack.
Die kookproses waardeur crack gevorm word.

Crack of crack-kokaïen is ’n rookbare en waarskynlik die mees verslawende vorm van kokaïen wat in 1961 internasionaal verbied is. Die dwelm word gekook saam met ammoniak of ’n ander basis, waarna die oortollige vog verwyder word. Nadat dit uitgedroog is, kan dit gerook word deur dit op ’n strokie aluminiumfoelie te plaas en dit van onder af te verhit. ’n Glaspyp kan ook gebruik word.

Dikwels word crack met te veel natriumwaterstofkarbonaat (koeksoda) of ander basispoeier uitgekook sodat ’n deel van die poeier nie oplos nie en die uiteindelike hoeveelheid crack meer word. Hierdie "vervuiling" veroorsaak die kenmerkende geknetter waarvandaan die naam crack kom. In verhouding met ander dwelms is crack duur, maar die prys is redelik stabiel.[1]

Verslawing en uitwerking[wysig | wysig bron]

Crack is nie liggaamlik verslawend nie,[2] maar wel sielkundig. Die mate van geestelike verslawing kan so groot wees dat liggaamlike klagtes ook by onthouding kan ontstaan. Daarom word soms verkeerdelik aangeneem crack is liggaamlik verslawend. Dieselfde geld vir gewone kokaïen, hoewel crack dikwels as meer verslawend beskou word.

Die aanvanklike uitwerking van crack is om die brein ’n groot hoeveelheid dopamien te laat afskei;[3] dit is ’n chemiese stof wat gevoelens van euforie tot gevolg kan hê. Dit lei gewoonlik tot die volgende: die uithoudingsvermoë neem toe, honger en vermoeidheid verdwyn en die pyngrens word hoër. Die gebruiker word opgewek en vrolik, lyk of hy meer energie het en voel of hy die hele wêreld kan aanvat. Ná 5 tot 90 minute[4] volg ’n depressiwiteit wat langer duur en die teenoorgestelde eienskappe kan hê. Met oormatige gebruik kan paranoia of wanbeelde ervaar word.

Verwysings[wysig | wysig bron]

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]