Die Groot Gesprek

Die Groot Gesprek is die voortdurende proses waarvolgens skrywers en denkers na die werk van hul voorgangers verwys en daarop voortbou en verfyn. Hierdie proses word gekenmerk deur skrywers in die Westerse kanon wat vergelykings maak met, en sinspelings maak op, die werke van vroeëre skrywers en denkers. As sodanig is dit 'n begrip (Great Conversation) wat gebruik word ten opsigte van die bevordering van die Great Books of the Western World, gepubliseer deur Encyclopædia Britannica Inc. in 1952. Dit is ook die titel van (i), die eerste volume van die eerste uitgawe van hierdie stel boeke, wat geskryf is deur die opvoedkundige teoretikus Robert Maynard Hutchins en (ii), 'n bykomstige bundel tot die tweede uitgawe (1990), geskryf deur die filosoof Mortimer J. Adler.

Volgens Hutchins "word die tradisie van die Weste beliggaam in die Groot Gesprek wat by die aanvang van die geskiedenis begin het. en wat tot vandag toe nog voortduur". Adler het gesê,

“Wat die skrywers saambind in 'n intellektuele gemeenskap is die groot gesprek waarby hulle betrokke is. In die latere werke vind ons skrywers wat luister na wat hul voorgangers te sê gehad het oor hierdie idee of dat, hierdie onderwerp of dat. Hulle luister nie net na die gedagtes van hul voorgangers nie, hulle reageer ook daarop deur op 'n verskeidenheid maniere daarop kommentaar te lewer.”