Dreikanter

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
’n Dreikanter van die Windrivierkom, Wyoming, VSA. Eiendom van die Western Washington Universiteit. Foto deur AJ Wakefield, 2012.

'n Dreikanter is 'n soort ventifak wat tipies in woestyn- of periglasiale omgewings vorm as gevolg van die skuuraksie van sand wat gewaai word. [1] Dreikanters vertoon 'n kenmerkende piramidale vorm met drie windafgewerkte fasette. Die woord Dreikanter is 'n Duitse woord wat "drie-kant" beteken. [2] Soortgelyk het 'n zweikanter twee windfasette, en 'n einkanter het net een windfaset. [3] Die meeste plekke op die planeet het verskeie verweringsprosesse wat op dieselfde tyd plaasvind. Dit is dus moeilik om goeie voorbeelde van Dreikanters te vind. Antarktika is 'n goeie plek om sulke ventifakte te vind, aangesien wind gewoonlik die enigste aktiewe verweringsagent is. Baie eksemplare is in die noord-oostelike Verenigde State gedurende die Pleistoseen-era gevorm toe die afwesigheid van plantegroei baie skrapse bedekking teen windgewaaide sediment voorsien het. [4]

Algemene kenmerke[wysig | wysig bron]

Enkele algemene kenmerke van Dreikanters sluit in guts strukture, hoë polering, skerp riwwe, gate, groewe en heliese vorms. [4][3]

Ongewoon groot granietdreikanter (741cm by 46cm by 37cm. [5]

Vorming[wysig | wysig bron]

In gebiede waar daar 'n heersende wind is, veroorsaak sand en rotsdeeltjies dat 'n rotsvlak plat en gepoleer word. Dit verander die massaverdeling van die rots en kan veroorsaak dat 'n ander oppervlak na die wind draai. As hierdie proses ongestoord bly, sal die gevolglike rots drie afsonderlike afgeplatte en gepoleerde sye hê. [6] Dreikanters vorm gewoonlik in droëomgewings met harde rotse.[6]

Sien ook[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Wade, A. 1910. On the formation of dreikanter in desert regions. The Geological Magazine, Decade V, 7(9):394-398.
  2. WeatherTalk - Jargon Geargiveer 19 Oktober 2012 op Wayback Machine
  3. 3,0 3,1 Greeley, R., N. T. Bridges, R. O. Kuzmin, and J. E. Laity, Terrestrial analogs to wind-related features at the Viking and Pathfinder landing sites on Mars, J. Geophys. Res., 107(E1), 10.1029/2000JE001481, 2002.
  4. 4,0 4,1 Dutch, Steven. “Wind Erosion”. University of Wisconsin. URL besoek op 10 October 2012.
  5. U.S. Geological Survey Photographic Library ( http://libraryphoto.cr.usgs.gov/ )
  6. 6,0 6,1 Ventifact (stone)”. Britannica Online Encyclopedia. URL besoek op 10 Oktober 2012.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]