Ensiforme kraakbeen

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Ensiforme kraakbeen
Inligting en eksterne bronne
Die posisie van die ensiforme kraakbeen (in rooi).
Die posisie van die ensiforme kraakbeen (in rooi).
Inligting
Latyn Processus xiphoideus
Ligging Bors
Aangeheg Borsbeen
Werking Anker baie spiere
Eksterne bronne
MeSH D014989
FMA 7488

Die ensiforme kraakbeen of xifisternum is ’n klein kraakbeenuitsteeksel en ’n verlengstuk van die laer deel van die borsbeen wat gewoonlik verhard is in die volwasse mens.[1] Albei terme beteken "swaardvormig"; ensiform is uit Latyn en xifoïed uit Grieks.

Struktuur[wysig | wysig bron]

Die agterkant van die borsbeen. Die ensiforme kraakbeen is aan die onderkant.
Die vorm van die ensiforme kraakbeen.

Die ensiforme kraakbeen is op die vlak van die 9de borswerwel en die T6-dermatoom.

Ontwikkeling[wysig | wysig bron]

In pasgebore babas en baie jong kinders kan die punt van die ensiforme kraakbeen gesien en gevoel word as ’n knop net onder die borsbeenkeep.

Teen die ouderdom van 15 tot 29 smelt dié kraakbeen saam met die res van die borsbeen. Dit is onbeweeglik en verhard teen die ouderdom van sowat 40.[2]

Funksie[wysig | wysig bron]

Amper nes die eerste sewe ribbes aan die borsbeen heg, verbind die kraakbeen in die buikpleksus met die ensiforme kraakbeen. Dit versterk dié kraakbeen en heg onregstreeks die tussenribkraakbeen aan die borsbeen. Die ensiforme kraakbeen is betrokke by die vashegting van baie spiere, insluitende die middelrif – ’n spier wat noodsaaklik is in normale asemhaling.

Dit anker ook die reguit buikspier.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Muscolino, Joseph E. (2008). The Muscle and Bone Palpation Manual with Trigger Points, Referral Patterns and Stretching. Elsevier Health Sciences. p. 104. ISBN 978-0323051712. 
  2. Moore, Keith L. Moore Clinically Oriented Anatomy (7 uitg.). LWW. p. 84. ISBN 9781451119459. 

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]