Fonthill Abbey

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
'n Buiteaansig van die wes- en noordfasade van Fonthill Abbey wat in 1823 in John Rutter se werk Delineations of Fonthill afgedruk is
'n Dwarsdeursnee van die herehuis
Die groot saal van Fontein Abbey, soos geteken deur John Rutter

Fonthill Abbey was 'n groot herehuis in die Neogotiese styl wat die eksentrieke skrywer William Thomas Beckford omstreeks 1800 vir homself naby Fonthill Gifford in die Engelse graafskap Wiltshire laat bou het. Die argitek was James Wyatt.

Die merkwaardigste kenmerk van Fonthill Abbey was die hoë toring wat weens ontwerps-, bou- en materiaalfoute verskeie kere ineengestort het en van die herehuis 'n berugte voorbeeld van argitektoniese megalomanie en gebrek aan tegniese kennis gemaak het. Daar word aangeneem dat Beckford sy eie roman Vathek, wat in 1786 gepubliseer is en waarin 'n kalief 'n poging onderneem om die hoogste toring ter wêreld op te rig om 'n uitsig oor alle lande te kry, as voorbeeld vir sy projek gebruik het. Die herehuis is intussen grotendeels afgebreek.