Herlewing (Christendom)

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Herlewing verwys in die Christelike verband oor die algemeen na 'n tydperk van geestelike vernuwing binne die kerk van Christus. Tekens van herlewing sluit onder meer die massa-bekering van mense tot die Christelike geloof en 'n sedelike herstel van die gedrag, werkinge en uitinge van die gelowige.

In die Christendom word dit verstaan as die werk van die Heilige Gees waardeur lou gelowiges weer begeesterd oor hul geloof word. 'n Herlewing begin dikwels met 'n sterk skuldbesef en die belyding van sonde. Die herlewing lei ook tot wydverspreide liefdadigheid en het 'n groot invloed op die samelewing.

Binne sekere Christelike groepe word 'n groot wêreldwye herlewing voor die wederkoms van Jesus Christus verwag.

Lys van bekende herlewings[wysig]

Hieronder volg 'n lys van bekende herlewings. Hierdie lys kan nie objektief vasgestel word nie, omrede daar geen presiese kriteria is om vas te stel of 'n gebeurtenis 'n herlewing is of nie. Party van die genoemde gebeurtenisse sal daarom ook nie deur elkeen as 'n herlewing gekenmerk word nie.

  • Pinkster onder die eerste Christene (omstreeks 30 n.C.)
  • Montanus (ongeveer 175)
  • Hervorming (1517)
  • First Great Awakening (1720-1740)
  • Nijkerkse beroeringe (1749-1752)
  • Second Great Awakening (1800-1830)
  • Herlewing in Wallis (1904)
  • Azusastraat herlewing (1906)
  • Herlewing in Pjongjang (1909)
  • Toronto Blessing (1994)
  • Florida Healing Outpouring (2008)