Inteling

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Inteling is die voortplanting van individue wat geneties naby verwant is. Die term word algemeen gebruik met betrekking tot mense, maar verwys in die algemeen na genetiese afwykings en ander gevolge in enige soort organisme.

Dit kan lei tot ’n groter kans dat afstammelinge deur ’n resessiewe karaktertrek geraak word.[1] Dit lei gewoonlik tot ’n afname[2][3] in ’n gemeenskap om te oorleef en voort te plant.

Inteling is ’n tegniek wat in selektiewe teling gebruik word. Veetelers kan dit gebruik wanneer hulle byvoorbeeld ’n nuwe karaktertrek wil inteel, maar hulle moet op die uitkyk wees vir ongewenste karaktertrekke in afstammelinge – wat uitgeskakel kan word deur verdere selektiewe teling. Dit kom ook algemeen by plante voor in die vorm van selfbestuiwing.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Nabulsi M.M., Tamim H., Sabbagh M., Obeid M.Y., Yunis K.A., Bitar F.F. (2003). “Parental consanguinity and congenital heart malformations in a developing country”. American journal of medical genetics. Deel A 116A (4): 342–7. DOI:10.1002/ajmg.a.10020.
  2. Jiménez JA, Hughes KA, Alaks G, Graham L, Lacy RC (1994). “An experimental study of inbreeding depression in a natural habitat”. Science 266 (5183): 271–3. DOI:10.1126/science.7939661.
  3. Chen X. (1993). “Comparison of inbreeding and outbreeding in hermaphroditic Arianta arbustorum (L.) (land snail)”. Heredity 71 (5): 456. DOI:10.1038/hdy.1993.163.