Internet van Dinge

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Die Internet van Dinge

Die vakterm Internet van Dinge ('n leenvertaling van die Engelse Internet of Things, kort IoT) verwys na 'n tegnologiese ontwikkeling in die laat 20ste en vroeë 21ste eeu waarby fisiese voorwerpe toenemend in 'n netwerk van internetagtige strukture met mekaar verbind word en as nie-menslike internet-deelnemers begin optree.

Terwyl die belangrikheid van persoonlike rekenaars geleidelik afneem, word elektroniese en huishoudelike toestelle, geboue, voertuie en ander voorwerpe, wat met geskikte elektronika soos byvoorbeeld sensore en sagteware toegerus is, danksy hul inbedding in netwerkstrukture self in staat gestel om bepaalde toestande te analiseer, met mekaar te kommuniseer en aksies te loods.

Danksy die tegniese moontlikhede van die Internet van Dinge hoef huishoudings nie meer hul aandag aan alledaagse verrigtinge skenk nie. 'n Eenvoudige voorbeeld is 'n koelkas wat kosvoorrade self kan beheer en dophou om, wanneer nodig, aanlynbestellings te plaas.

Op ekonomiese vlak het die Internet van Dinge 'n nuwe fase van gedigitaliseerde globalisering in die wêreldhandel ingelui waar die handel met en vervoer van fisiese goedere deur die handel met tegnologiese gegewens vervang word. Die massavervaardiging van gestandaardiseerde goedere, wat in houers verpak en oor groot afstande vervoer word, is minder doeltreffend as die uitruil van gedigitaliseerde bousketse waarmee nywerheidsrobotte en masjiene in die bestemmingsland geprogrammeer word om benodigde en individueel aangepaste goedere plaaslik te vervaardig.[1]

Verwysings[wysig | wysig bron]