Konsonant

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

'n Konsonant of medeklinker is 'n klank waar die lug, in teenstelling met 'n klinker, nie ongehinderd deur die mond na buiten kan gaan nie.

Voorbeelde[wysig | wysig bron]

By die /p/ van aap versamel die lug eers voor die afgeslote lippe, en kom dan met 'n plof na buite. By die /n/ van noot is die mondholte afgesluit en kom die lug deur die neus. By die /s/ van sap gaan die tong omhoog na die verhemelte, waardeur die opening nouer word en 'n sisklank ontstaan.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]