Mark Preston

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Mark Preston is die skrywersnaam van die joernalis Hendrik Potgieter, die stigter van die Rooi Rose-tydskrif. As Mark Preston skryf hy liefdesromans.

Lewe en werk[wysig | wysig bron]

Hendrik Johan Potgieter is ’n joernalis. Kort na sy 21ste verjaardag is hy betrokke in ’n ernstige motorongeluk en sy beserings is van so ’n aard dat hy drie jaar lank in die hospitaal was[1]Oor ’n tydperk van 31 jaar sou hy 32 operasies ondergaan, maar hy sou altyd nog pyn beleef en nooit weer normaal kon loop nie. Ten spyte hiervan het hy sy droom om ’n tydskrif vir vroue uit te gee verwesenlik en is hy die oorspronklike eienaar en uitgewer van die gewilde vrouetydskrif Rooi Rose, wat in April 1942 die eerste keer verskyn. Die oplaag is aanvanklik vierduisend eksemplare, maar weens papierskaarste tydens die oorlog word dit verminder tot tweeduisend. Hy weerhou verdere publikasie tot Augustus 1944 wanneer hy weer toestemming kry vir ’n groter oplaag. Om te help om drukkoste te dek soek hy beleggers en word Afrikaanse Pers Bpk. mede-eienaars vanaf hierdie uitgawe en daarna verkoop hy al sy aandele aan die Afrikaanse Pers-werknemers, Marius Jooste en A.M. van Schoor. In 1952 word hy besturende direkteur van Dagbreek-Boekhandel.[2]

Skryfwerk[wysig | wysig bron]

Onder die skrywersnaam Mark Preston skryf hy veral liefdesromans. Sy skuilnaam ontstaan uit “Mark pressed on”, ’n verwysing na sy stryd om liggaamlike herstel.

My God en ek is ’n verslag oor sy langsame herstel na ’n motorongeluk.

Largo is een van sy bekendste verhale. Hierin beland ’n ongetroude meisie in die moeilikheid en dan word haar kind van haar weggeneem.

In Spore van Kain verloor Chris Louw sy gesig in ’n brand en wil as gevolg van die letsels nie weer in die openbaar verskyn nie. Stories van ’n monsteragtige persoon wat sy gesig gedeeltelik versluier doen die rondte en dan word ’n skokkende moord op die dorpie gepleeg.

Op goue vleuels is ’n liefdesverhaal teen die agtergrond van die mediese bedryf. Adele Branders is ’n verpleegster en Emile Moolman ’n dokter, wat alles in hulle vermoë doen om menselyding te keer en te versag. ’n Sangeres en ou vriendin van Adele begin om haar flikkers vir Emile te gooi en in die agtergrond is daar steeds dr. Nico Muller, wat steeds ’n ogie het op Adele.

Die goue anker is ’n verhaal oor liefdeservarings op ’n bootreis.

Publikasies[wysig | wysig bron]

Werke wat uit sy pen verskyn sluit in:[3][4][5][6]

Jaar Publikasies
1949 My God en ek
1952 Largo
1955 Op goue vleuels
Skoentjies van silwer
1956 Held van my hart
1957 Die blom van Bloemfontein
Die goue anker
1959 As die jurie besluit
Dogter van Lucifer
Spore van Kain
1960 Advokaat Langjan maak sy buiging
Advokaat vir die verdediging
Goud en silwer

Bronnelys[wysig | wysig bron]

Boeke[wysig | wysig bron]

  • Kannemeyer, J.C. Geskiedenis van die Afrikaanse literatuur 2. Academica, Pretoria, Kaapstad en Johannesburg. Eerste uitgawe. Eerste druk. 1983.

Verwysings[wysig | wysig bron]