Melasse

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Melasse (afgelei van die Latynse melaceres "heuningagtig" en die Franse en Spaanse miel, "heuning") is 'n stroopagtige, donkerbruin neweproduk, wat by die produksie van tafelsuiker uit suikerriet of suikerbeet ontstaan sodra die suiker begin kristalliseer. Melasse bevat nog sowat vyftig persent suiker en baie vitamines en mineraalstowwe. Dit is egter ingevolge sy ander bestanddele as 'n onbewerkte produk nie geskik vir menslike verbruik nie, en sy suiker kan ook nie meer kristalliseer nie. As 'n waardevolle energiebron dien dit as veevoer vir byvoorbeeld herkouers.

In die loop van die 16de eeu is melasse met water vermeng om dit te laat gis en uiteindelik alkohol te distilleer. Die melasse-distillaat is aanvanklik nog onsuiwer; tog slaag Facundo Bacardi daarin om met 'n meer gesofistikeerde distillasiemetode melasse van suikerriet as die basisproduk van rum te gebruik. Daarnaas word melasse gebruik vir die produksie van stroop en sojasous, as 'n soet bestanddeel van die Amerikaanse en Karibiese kookkuns en as basisproduk vir gis, glutamiensuur ('n voorproduk van die mononatriumglutamaatproduksie), sitroensuur en shisha-tabak.

Melasse dien ook as substraat vir mikroörganismes, byvoorbeeld in die farmaseutiese nywerheid vir die vervaardiging van antibiotika soos byvoorbeeld penisillien en in die biotegnologie vir die produksie van ensieme soos byvoorbeeld amilase.