NG gemeente Pionierspark

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Die NG gemeente Pionierspark is deel van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in Namibië. Pionierspark is op 22 Mei 1970 met 600 lidmate van die NG gemeente Windhoek-Wes afgestig.

Geskiedenis[wysig | wysig bron]

Die Windhoek-munisipaliteit het in 1965 besluit om die dorpsgrond en ’n gedeelte van die plaas van die Roomse Katolieke kerk wat vandag as Pionierspark bekendstaan, te proklameer as ’n nuwe dorpsuitbreiding. Die proklamasie het in 1966 ’n werklikheid geword.

Sowat 1200 bewoonbare erwe is in 4 sones beskikbaargestel. In sone A sou ’n erf R1 500 kos met ’n minimum bouwaarde van R14 000. Sone C was die goedkoopste met erwe teen R700 en ’n bouwaarde van R7 500. Sones B en C het tussen hierdie waardes gelê.

Kerklik het die inwoners van die nuwe Pionierspark deel uitgemaak van die Windhoek-Wes gemeente. Die Windhoek-Wes-kerkraad het verstaan dat hierdie nuwe woongebied eendag ’n afsonderlike gemeente sal wees en het in Augustus 1967 reeds aansoek gedoen om erwe te bekom vir ’n kerkgebou en pastorie. Terselfdertyd het hulle begin om 50% van alle dankoffers eenkant te sit vir ’n bruidskat aan die nuwe gemeente wanneer dit eendag afstig.

Teen 1969 het die lidmate in die nuwe Pionierspark-wyke die Windhoek-Wessers oorheers en het daardie gemeente se kerksaal uit sy nate gebars. Op 9 Desember 1969 die kerkraad dus goed dat Pionierspark mag afstig. Die nodige wiele is aan die rol gesit en op 22 Mei 1970 stig Pionierspark af met 600 lidmate. Die nuwe gemeente kon hulle eie nessie begin krap met ’n bruidskat van R8,785 in die sak sowel as twee erwe ten bate van R1,215. Dit is die erwe waar die kerk en saal-kompleks vandag staan, sowel as die pastorie agter die kerk in Albertstraat.

Vir die eerste 6 jaar van haar bestaan, het Pionierspark geswerf wat betref ’n plek vir aanbidding. Aanvanklik is afsonderlike eredienste in Windhoek-Wes se saal gehou, maar daar was spanning tussen die gemeentes. Vanaf Februarie 1971 word kerk gehou in die Safari-motel se saal, maar dit was ook nie ’n bevredigende reëling nie. Diakens moes meermale die vorige Saterdagaand se partytjie-reste opruim voor hulle kon regmaak vir die erediens. Teen September 1971 skuif die gemeente se kerkplek na die Duitse Privaatskool se Aula. In Desember 1972 trek die gemeente vir oulaas na ’n tydelike plek van aanbidding toe hulle begin gebruik maak van Pionierspark Laerskool se skoolsaal. Hier sou hulle bly tot met die inwyding van hulle eie kerkgebou in Februarie 1976.

Pionierspark se kerkraad het in Februarie 1972 die planne vir hulle kerkgebou goedgekeur. Daar sou sitplek wees vir 1025 mense en die gebou sou R300,000 kos. Dit was die grootste en duurste kerkgebou van sy tyd.

Soos met enige bouery, was daar maar die kinkels in die kabel. So byvoorbeeld die aankoms van die kansel. Dit is ’n soliede stuk Karibib-marmer en is met ’n vragmotor ingery, deur die voorportaal, tot op sy plek voor in die kerk. Toe die klip se gewig egter van die bak af is, het die vragmotor soveel gelig dat dit nie weer onder die voorportaal se kosyn kon deur om uit te ry nie. Toe is dit maar bande afblaas om die ou grote uit te kry!

Die oprigting van die saal en kategeselokale het ook sy stryde meegebring. Die besluit val in 1981 en die projek sou R500,000 kos. Om amper dubbeld die kerk se geld te betaal vir ’n saal en kategeseklasse het nie oral ewe goed afgegaan nie. Die tydperk is gekenmerk deur baie spanning oor die geldsake.

Vandag is hierdie bates wat die gemeente in staat stel om heelwat te doen!

Wanneer ons terugkyk oor ons jare van gemeente-wees, is dit met ’n gevoel van dankbaarheid teenoor die Here. Mag hierdie stukkie van die Bruid van Christus voortgaan om die lieflike geur van die goeie nuus aangaande Jesus Christus te versprei.