NG gemeente Riebeek-Wes

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Die NG Gemeente Riebeek-Wes op die gelyknamige Swartlandse dorp in die Sinode van Wes-Kaapland is in 1858 gestig. Dis die 73ste oudste bestaande gemeente in die hele Kerk.

Die gemeente se kerkgebou.
Die kerkgebou voor die toring aangebou is.
Die kerksaal vis in 1905 opgerig.

Die gemeente, aan die voet van die Riebeek-Kasteelberg, is in 1858 van die gemeente Swartland afgestig. Die naam “Riebeecks Casteel” kom vir die eerste maal voor in die “Journaelse aenteyckeninge, gehouden by den onder chirurgyn Pieter van Meerhof”, wat in 1661 deelgeneem het aan ’n ontdekkingsekspedisie na die binneland. Kommandeur Jan van Riebeeck het die geselskap in Januarie 1661 onder korporaal Pieter Cruythoff uitgestuur. In die verte het Van Meerhof en die geselskap ’n hoë berg soos ’n eensame piramide sien staan, en dit op 3 Februarie 1661 beklim en “Riebeeck Casteel” ter ere van die kommandeur genoem.

In 1863 is die gemeente Riebeek-Kasteel, minder as 5 km hiervandaan, gestig. Di. J P. van Huyssteen en P. de Waal, latere leraars van genoemde gemeentes, het op ’n keer getuig: “Ware er wedersydse inskiklikheid geweest dan sou men heden bloeiende gemeente gehad hebben.”

Die eerste leraar van Riebeek-Wes was ds. B.H. de Vries, wat van 1863 tot aan sy dood in 1884 met seën die fondamente gelê het. Die volgende vier predikante was agtereenvolgens moderator van al vier die destydse Sinodes. In 1885 is ds. De Vries opgevolg deur ds. A.J. Louw, wat later etlike male moderator van die Ned. Hervormde of Gereformeerde Sinode in Transvaal was. Riebeek-Wes was sy eerste gemeente. Hy is in Maart 1885 “zeer feestelijk en zeer hartelijk” hier bevestig saam met sy eggenote, Maria Rowan, die oudste dogter van die skoolinspekteur A.N. Rowan, wat destyds reeds op Stellenbosch gewoon het. Nie minder as 37 rytuie nie, so vermeld ’n berig, het die stoet gevorm wat die jong egpaar ontmoet het.

Daar was adresse, weltoebereide tafels met versierde koeke en selfs ’n ereboog met die woord “Welkom” daarop aangebring. Prof. N.J. Hofmeyr, ’n swaer van die jong leraar, het die bevestigingsrede uitgespreek oor Matt. 7:29, terwyl die jong leraar die welbekende woorde van Paulus uit Rom. 1:16 (“Want ik schaam mij des Evangelies van Christus niet; want het is een kracht Gods tot zaligheid een iegelijk, die gelooft, eerst den Jood, en ook den Griek.”) as teks gebruik het. Ná ‘n kort dog geseënde verblyf in dié Bolandse gemeente het ds. Louw ‘n beroep na die verre Vryheid aangeneem. Hy is egter in sy eerste gemeente nie vergeet nie en het in 1933 die feesrede hier gehou by geleentheid van die driekwarteeufees.

In 1889 is hy opgevolg deur ds. C. Bam, later Moderator van die NG Sinode in die OVS. Hy is in 1895 opgevolg deur ds. G.J. Hugo, later Moderator van die NG Sinode van die Kaapse Kerk geword het. In 1903 is hy opgevolg deur ds. G.S. Malan, wat later Moderator van die NG Sinode in Natal.

Hy is op gevolg deur agtereenvolgens di. J.P. van Huyssteen, G. . van den Berg, G.E. Bruwer en P.W.J. van Jaarsveld. Ds. D.P M. Olivier is op 25 April 1947 bevestig. Die bevestigingsrede is uitgespreek deur ds. H.P.M. Steyn, wat dit ook te Hoopstad en Senekal gehou het, waar ds. Olivier voorheen gestaan het.

Die medewerker van Riebeek-Wes aan Ons gemeentelike feesalbum (1952) skryf: “Deur Gods genade het die gemeente ’n diep geestelike, kerkvaste kern. Aan onderwys en Sending gee kerkraad en gemeente daadwerklike aandag. Die Goeie Hoop-Koshuise is in 1950 vergroot met ’n deel vir dogters en genoem ‘Huis Smuts-Malan’, in dankbare hulde aan twee oudleerlinge, generaal J.C. Smuts en dr. D.F. Malan, beide Eerste Ministers van die Unie van Suid-Afrika. Die huidige sendeling is eerw. J. P. Jacobs, wat met toewyding en seën werk.”

Bronne[wysig | wysig bron]