Nagmaal

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Skildery wat Christus se laaste maal uitbeeld.
Nagmaal word in 'n kerk in Duitsland bedien.

Die nagmaal is een van die twee Christelike sakramente wat in Protestantse kerke beoefen word (die ander een is die doop). Tydens die bediening van nagmaal word brood geëet en wyn (of druiwesap) gedrink. Die brood verteenwoordig Jesus se liggaam wat aan die kruis geoffer is, en die wyn Sy bloed wat gestort is. Die eerste nagmaal is deur Jesus self ingestel die nag voordat hy uitgelewer is, en is daarna gereeld deur gelowiges herhaal.[1]

Cquote1.svg Want ek het van die Here ontvang wat ek ook aan julle oorgelewer het, dat die Here Jesus in die nag waarin Hy verraai is, brood geneem het;

en nadat Hy gedank het, het Hy dit gebreek en gesê: Neem, eet; dit is my liggaam wat vir julle gebreek word; doen dit tot my gedagtenis.

Net so ook die beker ná die ete, met die woorde: Hierdie beker is die nuwe testament in my bloed; doen dit, so dikwels as julle daaruit drink, tot my gedagtenis.

Want so dikwels as julle hierdie brood eet en hierdie beker drink, verkondig julle die dood van die Here totdat Hy kom.[2]

Cquote2.svg

Verskil tussen nagmaal en die mis[wysig | wysig bron]

Die nagmaal is soortgelyk aan die Roomse Mis. Sondag 30 (vraag 80) van die Heidelbergse Kategismus tref egter 'n skerp onderskeid tussen die mis en die nagmaal: Volgens die Roomse beskouing word Christus elke keer opnuut vir jou geoffer wanneer jy die hostie (brood) uit die priester se hand ontvang. Die offer word dus herhaal. Volgens die Protestantse beskouing is die offer eenmaal gemaak, en vir altyd op Golgota volbring. Dit is dus nie die offer wat herhaal word nie, maar die offermaal.

Verwysings[wysig | wysig bron]

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]