RJ-telefoonprop

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Van links na regs, modulêre verbindings: agtkontak 8P8C prop gebruik vir RJ45S, RJ49, RJ61 en ander.
seskontak 6P6C prop gebruik vir RJ25
vierkontak 6P4C prop gebruik vir RJ14
vierkontak 4P4C selfoonprop
6P6C sok, kan gebruik word vir RJ11, RJ14, en RJ25.

'n RJ-prop (afkorting vir "Registered Jack") is 'n gestandaardiseerde telekommunikasienetwerkkoppelvlak vir die koppeling van stem- en datatoerusting aan 'n diens verskaf deur 'n plaaslike sentraledraer of langafstanddraer. Registrasiekoppelvlakke was aanvanklik gedefinieer in die Universele Diensbestelkode (USOC) stelsel van die Bell System in die Verenigde State van Amerika vir die nakoming met die registrasieprogram vir kliënt-verskafte telefoontoerusting soos bepaal deur die Federale Kommunikasie Kommissie (FCC) in die 1970's.[1] Hulle is daarna gekodifiseer in titel 47 van die Kode van die Federale Regulasies Deel 68.

Die spesifikasie sluit in fisiese konstruksie, bedrading, en seinsemantiek. Gevolglik is "registered jacks" hoofsaaklik die naam wat deur die letters RJ verteenwoordig word, gevolg deur twee syfers wat die tipe weergee. Daarbenewens dui agtervoegsels geringe variasies aan. RJ11, RJ14, en RJ25 is bv. die mees algemeen gebruikte koppelvlakke vir telefoonverbindings vir een-, twee- en drielyndienste. Alhoewel hierdie standaarde die wetlike definisies in die Verenigde State is, word sommige koppelvlakke oor die hele wêreld heen gebruik.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. AT&T, Registration Interface—Selection and General Information, Bell System Practices, Section 463-400-100 Issue 1, May 1976