Selliggaam

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Struktuur van ’n tipiese neuron
Selliggaam

’n Selliggaam of soma is die bolvormige deel van ’n neuron of ander soort breinsel wat die selkern bevat. Die woord "soma" kom van die Griekse woord σῶμα, wat "liggaam" beteken.

Hoewel die term dikwels gebruik word om na neurone te verwys, kan dit ook gebruik word vir ander seltipes.[1][2][3] Daar is baie verskillende gespesialiseerde soorte neurone en hul lengte in ongewerweldes wissel van sowat 5 μm tot meer as 10 mm.

Die selliggaam van die neuron (die hoofdeel waaruit die dendriete vertak) bevat baie organelle. Die kern is ’n sleuteldeel van die selliggaam; dit is die bron van die meeste RNS wat in neurone vervaardig word.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. (Februarie 2016) “Astrocyte calcium signaling: the third wave.”. Nature Neuroscience 19 (2): 182–9.
  2. (April 2001) “Biology of oligodendrocyte and myelin in the mammalian central nervous system.”. Physiological reviews 81 (2): 871–927.
  3. (2012) “An automated method to quantify microglia morphology and application to monitor activation state longitudinally in vivo.”. PloS one 7 (2): e31814.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]