Sidovudien

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Star of life caution.svg

Vrywaring: Die mediese inligting verskaf op Wikipedia dien slegs as 'n riglyn en dra geen waarborg van feitelike korrektheid nie.
Enige vrae of klagtes oor u persoonlike gesondheid behoort na 'n mediese dokter verwys te word.
Zidovudine.svg
Sidovudien se chemiese struktuur
Zidovudine-3D-balls.png
Sidovudien bal-en-stokkie model:
Blou=stikstof
Rooi=suurstof
Swart=koolstof en koolstofbindings
Wit=waterstof

Sidovudien of asidotimidien ("AZT"), behoort aan die klas geneesmiddels bekend as nukleosied analoog trutranskriptase remmers (NRTIs), wat die ensiem trutranskriptase blokkeer, 'n ensiem wat onmisbaar is vir virusvoortplanting. AZT is 'n tipe teenretrovirale middel wat gebruik word om MIV/VIGS infeksie te behandel.

AZT was die eerste regeringsgoedgekeurde MIV-behandeling in die VSA (20 Maart 1987), voorgeskryf onder die handelsname Retrovir en Retrovis. AZT het die vermenigvuldiging van die virus in siek persone beduidend verlaag en kliniese en immunologiese verbetering van die toestand getoon.[1] Sidovudien word ook gebruik om oordrag van MIV te verhoed, bv. moeder-na-baba na geboorte, of nadat 'n naaldprik per abuis opgedoen is. Indien dit alleen gebruik word vir pasiente met MIV-infeksie, rem AZT die vermenigvuldiging van MIV by pasiënte, maar dit dood nie die virus geheel en al nie.[2] Dit mag die MI-virusse uitlok om mettertyd AZT-weerstandig te raak, en daarom word Sidovudien slegs in kombinasie met ander teenretrovirale middels toegedien as deel van 'n hoogs-aktiewe antiretrovirale terapie (HAART).

Geneesmiddelvorms[wysig | wysig bron]

Die gebruik van AZT word vergemaklik deur die insluiting daarvan in 'n kombinasieproduk, bv. Combivir en Trizivir. Sidovudien is ook ingesluit in die Wêreldgesondheidsorganisasie se essensiële medisynelys, wat die minimum medisinale behoeftes vir 'n basiese gesondheidsorg-sisteem daarstel.[3]

'n Soutkristal van AZT onder gepolariseerde lig gesien.

Gebruike[wysig | wysig bron]

Sidovudien word gebruik as deel van 'n hoogs-aktiewe antiretrovirale terapie (HAART) vir die behandeling van MIV-infeksie in volwassenes.

MIV Profilakse[wysig | wysig bron]

AZT word ook gebruik as profilakse ná blootstelling aan MIV, in kombinasie met 'n ander antiretrovirale middel, Lamivudien. Dit verlaag die direkte risiko van MIV-besmetting beduidend ná 'n eerste enkele blootstelling aan die virus (bv. nadat 'n naaldprik per abuis opgedoen is, óf aanraking met bloed of liggaamsvloeistowwe van 'n persoon wat 'n draer mag wees).

Sien ook[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. AIDS therapy. First proof of therapeutic promise. Wright, K. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/3463865
  2. Zidovudine resistant HIV. D.J. Jeffries. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/2500164
  3. "WHO Model List of Essential Medicines" (PDF). World Health Organization. March 2005. Besoek op 2006-03-12. 
Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal.